Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Przejrzewanie

Maciej_Satkiewicz
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Bachencja_S.

Bachencja_S.

Opublikowano
Opublikowano

Często w Twoich wierszach pojawia się woda.....
I zawsze w kontekście intymnym... :)

"kiedy zdejmujesz słowa
jesteś wodą która
dopełnia się w dłoni"

Jakaż to prosta prawda....
Wiersz bardzo mi się podoba....

Franka Zet

Franka Zet

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Bo woda, to esencja erotyczności - podobnie światło,ciepło i zapach. Woda dotyka, obejmuje, głaszcze, z niej się rodzimy.
Autor ubiera się w tym wierszu w słowa i zmysły
wzrok

smak i wzrok
[quote]dojrzałaś na ustach

W końcu to nazywanie zmysłów staje się nieważne, słowa skaczą jak pchły, zdejmowane dotykiem, czuciem, życiem, wodą.
[quote]jesteś wodą która
dopełnia się w dłoni
Dotyk zastępuje wzrok. Dotknięcie bardzo wiele znaczy, przekracza granice, powstaje płynność.
Bardzo ładne.
Toby

Toby

Opublikowano
Opublikowano

"jesteś wodą która
dopełnia się w dłoni"

Maćku, to jest piękny kryształek :)
Co dla jednych jest żywiołem, dla innych jest niezbędne do życia :)

Maciej_Satkiewicz

Maciej_Satkiewicz

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dziękuję bardzo serdecznie za wszystkie komentarze i za plusiki też ;)

"Często w moich wierszach pojawia się woda" i rzeczywiście, często ostatnio, ale tutaj dopiero, mmm, udało się coś ciekawego - bo woda przekracza granice słowa, jest obecna w wierszu, który płynie z góry na dół, jest tu nawet talia kobiety, którą woda konotuje... ;P Doskonałe ;DDD

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Maciej Szwengielski
      "Klepsydra zmierzchu. Rozważania tautologiczne".

      Przez Maciej Szwengielski · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję za życzliwe słowo. Pozdrawiam.
    • MIROSŁAW C.
      Sztuka szukania

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      @Clavisa Poezja z psychologią tworzą dobraną parę  :) Pozdrawiam. 
    • MIROSŁAW C.
      w krainie lodu i ognia

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      @Berenika97 @wiedźma @Nata_KrukW islandzki krajobraz, można włożyć bardzo wiele historyjek kosmiczno-ziemskich ...:) Dziękuję bardzo za komentarze, pozdrawiam. 
    • Migrena
      zbieranie światła

      Przez Migrena · Opublikowano

      @mali   bardzo dziękuję za piękny koment:)         @Nata_Kruk   to się doczekałem:)   kazałaś mi pisać krócej, to się odważyłem, chociaż dźwięczą mi w uszach słowa wójta z Rancza: "swędzi was pióro redaktorze..".   dziękuję Nata.   Twoje nauki nie poszły dzisiaj w las:)       @violetta   dziękuję:)   poszedłam na skróty:)         @Poet Ka   "piękne"    to jak strzał z karabinu tyle, że płatkami róży a nie śmiercionośną kulą.   dziękuję:)       @Berenika97   Nika.   Ciebie zaskoczyć to dla mnie przyjemność:)   bardzo dziękuję za ciepłe słowa:)   i w ogóle za wszystko:)   pięknego dnia:)   albo roku całego:)    
    • Migrena
      substytut

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Berenika97   czytam Twój  wiersz nie jako zapis lęku tylko jako slad po kimś, kto potrafi zejść głębiej niż większosc   z nas ma odwagę i wrócić z językiem, który jeszcze się nie zużył.   bo żeby tak pisać, nie wystarczy czuć.   trzeba umieć wytrzymac własne mysli do końca nie odwracać wzroku, kiedy zaczynają mówić cudzym głosem.   to jest rodzaj wewnętrznej dyscypliny, prawie okrucieństwa wobec siebie .   ale też niezwykłej czułosci bo tylko ktoś bardzo uważny potrafi uchwycić tak drobne pęknięcia w tozsamości .   mam wrażenie, że w Twojej głowie nie ma ciszy w potocznym sensie.   raczej jest przestrzeń, w której rzeczy dojrzewają aż do momentu, kiedy nie da się ich już nie wypowiedzieć .   i wtedy wychodzą w takiej formie oszczędnej, ale nieprzypadkowej, jakby kazde słowo zostało sprawdzone przez doświadczenie, a nie tylko przez wyobraźnię. to nie jest tylko talent do pisania.   to jest zdolnoćć bycia wewnątrz własnego niepokoju bez natychmiastowej ucieczki. i może dlatego Twój tekst działa  bo nie wygląda na wymyślony, tylko na przeżyty do granicy, za którą większosć z nas już nie zagląda .   czy ja Ci Nika już pisałem, że jesteś niezwykła?   nie?   to teraz piszę .   jesteś Nika niezwykła!!!    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...