teresa943 Opublikowano 16 Lipca 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 16 Lipca 2009 czarne skrzydła rozpostarte nad światem gałęzie starych drzew w niemej modlitwie klepsydra przesypała czas nad zasępioną szarfą powoli spływa na dno rzucane grudki głucho dudnią aż wreszcie milkną tylko zastygła łza dotąd wierzy w inny wymiar światła16 lipiec (2001 – 2009)
maria nika Opublikowano 16 Lipca 2009 Zgłoś Opublikowano 16 Lipca 2009 Brzmi to jak epitafium na czyjąś cześć...po odejściu z tego już świata...smutny,ale jednak inny wymiar daje nadzieję... Pozdrawiam,Krysiu- ładny,treściwy wiersz
Zbyszek_Dwa Opublikowano 16 Lipca 2009 Zgłoś Opublikowano 16 Lipca 2009 tylko zastygła łza nieustannie wierzy w inny wymiar światła Ten inny wymiar... dający nadzieję – tak mi się przeczytał. Przepraszam Krysiu, że tak po swojemu :) Piękny Twój wiersz, z wielkimi emocjami. Serdecznie pozdrawiam :))) choć smutno...
emil_grabicz Opublikowano 16 Lipca 2009 Zgłoś Opublikowano 16 Lipca 2009 życie jest zbyt piękne, by mogło trwać wiecznie, zaś śmierć zbyt okrutna nawet gdy trwa chwilę. Kiedy zadasz sobie pytanie, czego boisz się bardziej: życia czy śmierci? Zrozumiesz, że śmierć nie jest wcale taka straszna. umknęła dłoń nieruchoma i oko zamarło w obłędzie serce stanęło w pół drogi daleko do wszystkich wszędzie pochylam się tuż nad życiem lecz nie chce już stawiać czoła bo poszło na przekór wszystkim i samo wrócić nie zdoła słone szepty w kącikach ust i oczy w ścianę utkwione a żal się tuła po sercu i tylko pamięć w łzach tonie zastygłem w milczeniu razem z Twoją łzą...
teresa943 Opublikowano 17 Lipca 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 17 Lipca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Pięknie to odczytałaś. Istotnie nadzieja nie umiera, gdy się wierzy... Dziękuję Mario. Pozdrawiam serdecznie- Krysia
teresa943 Opublikowano 17 Lipca 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 17 Lipca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Tak. Nadzieja jest najważniejsza. Ależ nie przepraszaj, każdy ma prawo czytać po swojemu. Emocje? Chyba raczej wspomnienie emocji w poważnym nastroju. Dziękuję. Pozdrawiam ciepolutko Zbyszku :)))
teresa943 Opublikowano 17 Lipca 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 17 Lipca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Emilu, jestem wzruszona Twoim wierszowanym komentarzem. A najbardziej ostatnim, jakże wymownym, zdaniem... Z całego serca dziękuję. Serdecznie pozdrawiam - Krysia
teresa943 Opublikowano 17 Lipca 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 17 Lipca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. to tylko pozorna pustka, bowiem wypełnia ją czas wiary i nadziei... dziękuję serdecznie pozdrawiam :)
Jacek_Suchowicz Opublikowano 17 Lipca 2009 Zgłoś Opublikowano 17 Lipca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. klepsydra stale czas przesypuje na ziemskim łez padole choć przecież umarł lecz ciągle tu jest i może siąść przy stole lecz nie zakłócaj spokoju zmarłych chcąc wzmocnić słabą wiarę rozsiewaj pokój, pokój Chrystusa pacierzy odmów parę pozdrawiam Jacek
Jadwiga_Graczyk Opublikowano 17 Lipca 2009 Zgłoś Opublikowano 17 Lipca 2009 Bardzo ładny wiersz, po śmierci mojej mamy koi serce. Pozdr.
bruno seping Opublikowano 17 Lipca 2009 Zgłoś Opublikowano 17 Lipca 2009 to nie epitafium, to całun z drogocennych słów. pozdrawiam.
Sylwester_Lasota Opublikowano 17 Lipca 2009 Zgłoś Opublikowano 17 Lipca 2009 Na to żeby oswoić śmierć mamy całe życie, a ta bestia i tak zaskakuje nas najczęściej w najmiej spodziewanym momencie. Tym bardziej gdy dotyczy to naszych bliskich. Ale masz rację, że wiara i nadzieja pomagają to przeżyć. Tylko szkoda, że tak łatwo się o tym zapomina. Do poczytania.
Wiechu J. K. Opublikowano 17 Lipca 2009 Zgłoś Opublikowano 17 Lipca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. tamten lipiec 2000 pozostanie w mojej pamięci na zawsze... piękny wiersz Krysiu :)
teresa943 Opublikowano 18 Lipca 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 18 Lipca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. klepsydra stale czas przesypuje na ziemskim łez padole choć przecież umarł lecz ciągle tu jest i może siąść przy stole lecz nie zakłócaj spokoju zmarłych chcąc wzmocnić słabą wiarę rozsiewaj pokój, pokój Chrystusa pacierzy odmów parę pozdrawiam Jacek Tak, Jacku. Pięknie to ująłeś. W duchowym wymiarze "świętych obcowanie"... tylko trzeba uwierzyć i stale wzmacniać wiarę. Dziękuję z całego serca. Serdecznie pozdrawiam- Krystyna
teresa943 Opublikowano 18 Lipca 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 18 Lipca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Serdecznie współczuję Jadwigo. Dziękuję. Serdecznie pozdrawiam- Krystyna
teresa943 Opublikowano 18 Lipca 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 18 Lipca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Bruno! Z całego serca dziękuję za ten komentarz. Pozdrawiam serdecznie- Krystyna
teresa943 Opublikowano 18 Lipca 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 18 Lipca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Sylwestrze, wiemy, że ona nie uprzedza o swoim przybyciu, ale ...z wiarą i nadzieją łatwiej przyjąć, tylko trzeba stale umacniać wiarę, bo jest ulotna jak pamięć...ładnie to ujął Jacek. Dziękuję, że zajrzałeś. Serdecznie pozdrawiam - Krysia
teresa943 Opublikowano 18 Lipca 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 18 Lipca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. tamten lipiec 2000 pozostanie w mojej pamięci na zawsze... piękny wiersz Krysiu :) Wiesławie, u Ciebie też jest "tamten lipiec", więc tym bardziej miło, że znalazłeś ukojenie. Dziękuję. Serdecznie pozdrawiam- Krysia
farnesi Opublikowano 18 Lipca 2009 Zgłoś Opublikowano 18 Lipca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. tamten lipiec 2000 pozostanie w mojej pamięci na zawsze... piękny wiersz Krysiu :) Wiesławie, u Ciebie też jest "tamten lipiec", więc tym bardziej miło, że znalazłeś ukojenie. Dziękuję. Serdecznie pozdrawiam- Krysia też współczuje
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się