Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

miły przechodniu
jeżeli doskwiera
ci brak radości
bo dołuje ją smutek

nie dzwoń na żadną
bezpłatną infolinię
tylko obróć się
i spójrz - widzisz

ja siedzę na ławce
i bezinteresownie
wszystkich tym
którzy to czytają

nadmiar posiadanej
uśmiechem okraszoną
rozdaję

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie,nie ...jeżeli już to - wszystkim tym....bo potem jest-rozdaję

a jeżeli -wszystkich tych ...to musiałoby być -obdarowuję

A tak od siebie na temat wiersza,to całkiem sympatycznie i ...optymistycznie...
A więc na ławeczkę i to z uśmiechem..
Pozdrawiam
Opublikowano

Norman N. napisał:

jest

wszystkich tym

powinno być

wszystkich tych

Nie,nie ...jeżeli już to - wszystkim tym....bo potem jest-rozdaję

a jeżeli -wszystkich tych ...to musiałoby być -obdarowuję

A tak od siebie na temat wiersza,to całkiem sympatycznie i ...optymistycznie...
A więc na ławeczkę i to z uśmiechem..
Pozdrawiam




Dnia: Wczoraj 22:19:43, napisał(a): maria nika
Komentarzy: 256



Masz babo placek - faktycznie - wszystkim będzie najlepiej .
Dzięki za zwrócenie uwagi wam obu .
pozdrowienia również dla obojga

  • 9 lat później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
    • @Mel666   Pewnie wszystko zostało już powiedziane. Dorzucę tylko a pewnie się powtórzę , że to  niezwykle mocny i plastyczny wiersz o dekonstrukcji własnej tożsamości i cielesności. Bardzo mi się podoba zderzenie  Kossaka (witalność, wyścigi, tradycyjny realizm) z Gigerem (biomechaniczny chłód i alienacja). Podmiot liryczny dokonuje "chirurgicznej inwentaryzacji" ciała, by na nowo „złożyć się jak lego”. Puenta zamykająca tekst jednym słowem - „Substancja” -  definiuje sprowadzenie człowieka do czystej materii. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...