Zieloność i strach

[Sylwester_Lasota]

Wymodrzyła się modrość z bezkresu zieleni,
eteryczne pisała wiersze o miłości.
Że z rzeczy najważniejszych, pierwsza jest na ziemi,
pośród cierni i chwastów, i drożnych zawiłości.

Czerwieniły się wersy od róż oraz maków,
w żółte jaskry przybrane i białe powoje,
co truciznę chowają zaszytą w zanadrzu,
by nie było jedności tam gdzie zawsze jest dwoje.

Najprawdziwsza w nich była ukryta nauka,
jak pośród traw wysmukłych nikłe niezabudki,
że tylko ten znajduje, kto miłości szuka,
do końca się oddaje, nie zważając na skutki.

Przy olbrzymim łopianie, co się trochę czepiał,
stał stary strach na ptactwo nie wiadomo po co,
bo ogrody już dawno odeszły daleko,
więc za dnia niepotrzebny, tym bardziej był i nocą.

Gdy modrzenie zobaczył, śmiał się do rozpuku.
Niejedną zieleń przeżył, śmiał się z jej mądrości,
więc śmiechem się zanosił, klepał się po brzuchu,
bo kolory co roku ciążyły do szarości.

Lecz tutaj dopowiedzieć chyba jednak muszę,
to co w wierszu jedynie delikatnie tli się.
Ten strach był całkiem martwy, zieleń miała duszę
i nadal się zieleni, a z niego nicość dzisiaj.

Edytowane 17 Sierpnia 2023 przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)

[Jacek_Suchowicz]

modrzą się modrzewie a modrość jest modra
i mądrość ktoś jeszcze przywlókł tu dyskretnie
malując na pozór zagmatwany obraz
w którym zieleń żyje a stracha ktoś zetnie

pozdrawiam Jacek

[Sylwester_Lasota]

Dzięki Jacku za komentarz z klasą i plusika :-).

Pozdrawiam i do poczytania.

[Franka Zet]

Ładny wiersz, lubię 13-zgłoskowce. Trochę za dużo "co" i w kilku miejscach rytm się łamie (trochę również sens).

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Takie widzę poprawki, zakończenie sympatyczne.
Pozdrawiam :)

[Sylwester_Lasota]

Dziękuję, Franiu, za komentarz :-).
Co do czternastek, to trochę nad tym pracowałem, żeby znalazły się tam gdzie są, mam nadzieję, że widać, że to nie przypadek :-).

Pozdrawiam i do poczytania.

[Wilcza Jagoda]

Sylwi, to jest niezłe, widać napracowałeś się, doceniam to a zarazem chwalę, tak pisac o zielonosci tylko dusza romantyka potrafi,
jak to mawiasz- do poczytania :)
pozdry, W

[teresa943]

Ten strach był całkiem martwy, zieleń miała duszę
i nadal się zieleni, a z niego nicość dzisiaj.

I to jest to! Zieleń - kolor nadziei, zawsze żywa, wciąż się odradza (ma duszę);
wiersz zawiera bardzo mądre i głębokie przesłanie skrzętnie ukryte w całości.
Zamyśliłam się.

Serdecznie pozdrawiam Sylwestrze :-)

[Franka Zet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak widać bardzo nie doceniłam starań. Może tędy droga poszukiwań, nowe trendy - mnie się to staroświecko nie podoba (ten ostatni wers 14-sylabowy). Dysharmonia, taki poetycki Górecki ? To nie są złośliwości - może brak mi ucha ?
Pozdrawiam ;)
P.S. Ja się też napracowałam i nawet nie pomyślałam, że ktoś tak specjalnie... Pukam się w głowę, ja ciemna ... :)

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Jadziu.
Pozdrawiam i do poczytania :-).

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, Krystyno, za wizytę, komentarz i refleksje.

Również serdecznie pozdrawiam :-).
Do poczytania.

[Waldemar Talar]

Witaj Sylwestrze - bardzo przypadł mi ten wiersz.
Ma duszę i ciało od początku aż do końca .
Dawno tak dobrego wiersza nie czytałem - zwłaszcza
w tym dziale .
Ma klimat który urzeka swą barwą .
pozd.

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Złośliwości? Oby mnie i moje dzieci zawsze tylko takie spotykały :-).
Ciemna??? Brawa Ci się należą za bystre oko (i ucho ;-)). Przez chwilę nawet zastanawiałem się czy nie wprowadzić zaproponowanych przez Ciebie zmian, ale przywiązanie do łamania monotonii-harmonii zwyciężyło :-), więc zostaje tak jak jest.

Kłaniam się nisko, pozdrawiam i do poczytania :-).

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Ci, Waldemarze, za tak miły komentarz.
Mówiąc szczerze (wspomniałeś o TYM dziale), to czekam na chłostę ;-), ale Ci, od których bym się jej spodziewał, najwyraźniej omijają ten wiersz. No cóż, może mi się upiecze ;-).

Pozdrawiam i do poczytania.

[H.Lecter]

Trochę wbrew puencie, to strach gra główną, pełnokrwistą rolę - prawie hamletowską : )) - czyniąc z zieleni mdłą statystkę.
Czytałem z przyjemnością.

[Agata_Lebek]

Lubię takie klimaty :)
Fajny wiersz, chętnie do niego wracam kolejny raz.
Rymy trochę szwankują w niektórych miejscach, zaburza się melodia, ale widać taki jego urok ;)
Według mnie ten wers powinien być kończącym :
Ten strach był całkiem martwy, zieleń miała duszę
W każdym razie dla mnie jest :))
Barwny plusk ;) z pozdrowieniem.

[Jimmy_Jordan]

tak na wstęp w czwartym wersie o jedno "i" za dużo, wypada z rytmu. ale poczytam dalej.

[Jimmy_Jordan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ahaaaaaaa to takie metrum, obiecuję już nigdy nie oceniać po pierwszej strofie
plus

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, strach grał. Zieleń zaś była, jest i będzie. Czy nie często to się zdarza, że jesteśmy przekonani o słuszności naszych poglądów zapominając, że żyjemy tylko przez chwilę, poznając skończenie mały wycinek nieskończoności?
Dzięki za komentarz i plusika.

Pozdrawiam i do poczytania.

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jest mi bardzo miło Agato :-).
Wielkie dzięki za pluska.
Pozdrawiam.

[Sylwester_Lasota]

Jimmy Jordan :-), co ja mam powiedzieć? Zadajesz pytania i sam na nie sobie odpowiadasz :-). Myślę, że na to nie rozstrzygnięte też znajdziesz, albo znasz już odpowiedź.

Pozostaje mi tylko podziękować i pozdrowić, co niniejszym czynię :-).