Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wiosnę czuć już na podwórku,
A ja muszę siedzieć przy biurku.

Siedzieć, myśleć, analizować, kombinować.
Mój organizm zaczyna się buntować.

I ogarnia mnie melancholia,
A za oknem tak pięknie pachnie magnolia.

A tu niestety pracować trzeba,
Bo nic przecież nie nakapie z nieba.

A weny do pracy nie ma wcale,
I czuję się jakoś niedoskonale.

Przygnębienie, rozdrażnienie, grymas na twarzy,
Czekam co dalej się wydarzy.

Może w końcu nadejdzie do pracy chętka.
Przecież nie zawsze będę jak dętka.

Muszę się jakoś zmobilizować
I jak dawniej energią emanować.

Swoja drogą skąd ta melancholia taka?
Czyżby starości to jest oznaka?

Wkraczam może już w wiek przekwitania,
Przede mną więc wielkie wyzwania.

Ale ja przecież dopiero mam 40 lat,
I to netto( bez VAT).

Więc chyba to inna dolegliwość,
Ja mam może po prostu leniwość.

Nie, to jest na pewno zwykłe przemęczenie,
Bo jak nie to się zaraz wpienię.

I zacznę się awanturować,
Ale lepiej złość do kieszeni schować.

Już wiem lepiej sobie coś zrymuję.
Bo zawsze się potem lepiej czuję.

I od razu wróciło mi samopoczucie.
Jakie to fajne jest uczucie

Opublikowano

Z pewnością liryka należy traktować "lekko". Pełni funkcję "oczyszczającą". Ale niestety, niektóre dwuwersy są słabo skonstruowane, pisane jakby od niechcenia. Niezatrzymany słowotok. To niedobrze. Proszę o tym myśleć na przyszłość.

Opublikowano

Dziękuję bardzo za komentarze do mojej rymowanki.Czuję,że nie jest ona do końca taka jaką bym chciała żeby była.Jednak wszyscy moi znajomi czytając ją sie uśmiechają.A to dobrze,Proszę konkretnie mi powiedzieć, w której zwrotce jest coś nie tak.A Może całe te moje rymowanie jest do "bani"?
Pozdrawiam i proszę o krytykę.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zastanawiam się, czy lepiej być sobą, czy lśnić odbitym światłem gwiazd? Podoba mi się Twój wiersz. Chociaż są gwiazdy i ciszy szmer, to nie ma lipy. Jest o czymś ważnym, to najważniejsze.
    • @Berenika97 , Ciebie zainspirowała @Nata_Kruk, Ją z kolei @Jacek_Suchowicz  z czasem pewnie wydacie tom poetycki...trzeba wielkiej wprawy...podziwiam.
    • Link do piosenki poniżej:     Zapukała, zaśpiewała Ach, wiosna, wiosna Śpiewająca i radosna Twego przyjścia czekaliśmy Razem z tobą stworzyliśmy Świt zielenią przebudzony I melodii słodkie tony Słońce tak radośnie Toczy się po niebie Zima przejdzie, będzie znośnie Winem powitamy ciebie Niech ta zima mroźna, sroga Tylko pamięć cicho splata Tego roku niech jej noga Więcej myśli nie zaplata Wiosną w młodym lesie Śpiew żurawi echo niesie Zgrzyta świerk zielony Smukłych drzew korony Chwieją się tanecznie Ciepły wiatr zawiewa Szumią cicho drzewa Otworzyła świat radosny Szumią drzewa, szumią sosny Przekroczyła, otworzyła Świt radośnie dziś witamy I piosenkę zaśpiewamy O życiu co na nowo Wstaje kolorowo Niebieskością i zielenią Łąki, pola dziś się mienią Młodych traw dywany Swą świeżością, swym zapachem Pod błękitnym nieba dachem Jak z wdzięcznością świt nam dany Blaskiem złota promienieją Aż się dusze budzą, śmieją Wiosną w młodym lesie... Przegoniła, pogoniła Zimy srogiej mroźne cienie I wokoło swoje tchnienie Jak w duszy kropla wina Coś przed nami otworzyła A my z winem i piosenką Usiądziemy pod sosenką Niech nam szumi, niech nam śpiewa I w serce nuty życia wlewa Co po długim śnie się budzi I zapał zimy studzi Wiosną w młodym lesie...
    • @sisy89 ... topię się w ciszy  i maluję nowe jutro  nie będzie się wspinać  do gwiazd  będzie przy mnie  blisko  bardzo blisko  ... Pozdrawiam serdecznie  Miłego dnia 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...