spróbujmy jeszcze raz

[teresa943]

w naszych rozmowach
podartych na strzępy
od dawna brakuje treści
tylko nerwowe pytania
zawieszone w próżni
bez odpowiedzi

miotamy się schwytani
w sidła własnej niemocy
zapomnieliśmy ciepła
i zrozumienia mojej
czy twojej winy
nieistotne

gdy już pomyślny wiatr
dmie w obojętne żagle
a fatum zaprzestaje
podstawiać nogę
wykorzystajmy atut
proszę

podajmy dłonie

[Anna_Para]

Jak zwykle u Pani- doskonale! Zrobiłabym coś z pointą: podajmy usta, albo: podajmy ...coś metaforycznego. Chyba, że wiersz nie dotyczy relacji damsko- męskich! Wtedy- "dłonie" wystarczająco. Bardzo mi bliski klimacik i temat! Pozdrawiam.

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Anno!
Pointa jest przemyślana i zamyka całość łącznie z tytułem, a "dłonie" są metaforą :)
Cieszę się, że klimacik bliski i że się podoba.
Dziękuję.
Serdecznie pozdrawiam :)

I moja propozycja :) nie "pani" tylko po imieniu będzie miło :)

[Jacek_Suchowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

czytając taka wariacja na temat:

rozmowa dawno podarta na strzępy
stos pytań bez odpowiedzi
temat urywasz nic nie mówiąc więcej
treść statkiem tkwiącym na redzie

szarpiemy sidła wrzeszczącej niemocy
zrozumienie w chmurach przepadło
czujesz że wiatr przestał wiać nam w oczy
nadzieje dał szczęścia żaglom.

pozdrawiam Jacek

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

czytając taka wariacja na temat:

rozmowa dawno podarta na strzępy
stos pytań bez odpowiedzi
temat urywasz nic nie mówiąc więcej
treść statkiem tkwiącym na redzie

szarpiemy sidła wrzeszczącej niemocy
zrozumienie w chmurach przepadło
czujesz że wiatr przestał wiać nam w oczy
nadzieje dał szczęścia żaglom.

pozdrawiam Jacek
Jacku, bardzooo misie Twoja wariacja...trafiona w 10!
Dziękuję.

Serdecznie pozdrawiam :)
Krystyna

[Sylwester_Lasota]

Prawdziwe aż boli. I w tym przypadku ... to cieszy.
Podanie dłoni jest często dużą sztuką, ale jeszcze większą jest niedopuszczanie do sytuacji, po których trzeba sobie dłonie podawać.
Pozdrawiam

[Nata_Kruk]

Tereso, po lekturze Twojego wiersza, aż korci, by spróbować jeszcze raz... :)
Pozdrawiam.

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wszystko to, co mówisz, racja, ale bywają takie sytuacje jak wyżej, więc może z tego wierszyka ktoś coś wyczyta i zechce :):)
Dziękuję.

Serdecznie pozdrawiam Sylwestrze.
Krystyna

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Naprawdę? To dla mnie ogromna radość!
Dziękuję Nata.
Miło Cię znowu widzieć :):)

Serdecznie pozdrawiam.

[Agnes]

witam!

dziś odczuwam, że ten wiersz mógłby być o mnie. szkoda tylko, że mówi Pani o tym tak wprost. ma to oczywiście swój urok, ale brzmi bardziej jak pouczenie niż subtelna kobieca poezja. mam jeszcze taką małą uwagę, wydaje mi się, że lepiej brzmiałoby "zapomnieliśmy o cieple i zrozumieniu".

pozdrawiam Autorkę wiersza, z przekonaniem że czasem warto spróbować raz jeszcze.
A.

[Judyt]

fajno nawet, zauważyłam że często tematycznie
masz wiersze Teres o pojednaniu się, za temat
należy się plus czy jakoś tak, J. płoniaście(:

[Sylwester_Lasota]

Zastanawia mnie, Krystyno, to podawanie sobie dłoni. Bo jeśli PL mówi np o pogodzeniu się z partnerem, to pomiędzy powinno być właśnie 'sobie'. Chyba, że w ten sposób zostawiasz otwartą furtkę żeby powiedzieć coś więcej i wprowadzić do wiersza jakieś osoby trzecie. I wtedy 'my' z wiersza mają szansę podać im dłonie. Ale nie jestem przekonany, czy taki był Twój zamiar.
W każdym razie wiersz, dla mnie, ciekawy.

Pozdrawiam i do poczytania.

[zak stanisława]

myślę , że kiedyś złożysz wszystko w całosc i poczytamy sobie w tomiku, hę?
cmook tereso!

[Kamertonka]

dłonie cóż
warto podawać
nie ścierają się od tego

jakoś kojarzy mi się z "chwilą bez imienia"
ale to miłe dla mnie skojarzenie

pasdrawią serdecznie

[Zbyszek_Dwa]

"miotamy się schwytani
w sidła własnej niemocy
zapomnieliśmy ciepła
i zrozumienia mojej
czy twojej winy
nieistotne"

Jakoś tak ten fragment najbardziej...
Rozmowa jest koniecznością
w tym pokora
zrozumienie zawita
jak uśmiech dziecka :)

Piekny wymowny wiersz.
Lubię takie klimaty.

Pozdrawiam Krysiu :))

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam Agnes.
Wprost to mój sposób pisania, choć można na różne sposoby. Natomiast sugestia warta zastanowienia. Cieszy przekonanie.
Dziękuję.

Serdecznie pozdrawiam :)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dobrze patrzysz, Judyt; pojednanie to bardzo ważna
sprawa we wszytkich dziedzinach życia;
nie wiem, czy plus się należy, ale bardzo cieszy :)
dziękuję Judytko

ciepło pozdrawiam :)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sylwestrze, zaciekawia mnie Twoja interpretacja z "otwartą futką"...zawsze wtedy Czytelnik może wejść "ze swoim problemem" lub podać dłoń "komuś".
Dziękuję:-)

Serdecznie i ciepło pozdrawiam.
Krystyna

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Stasiu, to jest moim cichym marzeniem, tylko...nie wiem jak się do tego zabrać...sama:)
cmoook!

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

witaj Kamertonko,
skojarzenie nic mi nie mówi, ale skoro miłe, to dobrze

dziękuję

serdecznie pozdrawiam :-)