Mało Ostre Obietnice

[Sebastian_Pietrzak]

Legion mrówek przeszukuje moją głowę
a dzień zaliczył wywrotkę na pierwszym stopniu
rzeczy które chowam w zanadrzu
zawsze palą się do wyjścia

nigdy nie potrafiłaś czytać z ust
tak jakbym chciał abyś słyszała
a teraz gdy czas ucieka
każdy ma własny zegarek

kiedy zacząłem wierzyć że nasz przypadek
to ciągle odrastające końcówki dobrych filmów
ty już planowałaś gdzie spędzisz następne lato

[Marcin Katulski]

Kobiety albo kochają, albo zabijają z tobą czas. ;)

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo mi się; subiektywnie i odśrodkowo na tak; dlatego bez intera.
Pozytywka :)
pozdr.

edit; zapis - dopnij kropką, przez wzgląd na wielką - coś mi brakuje.

[Tali Maciej]

pierwsza wprowadza, druga coś odkrywa, trzecia przemyka i brakuje mi jakby młotka w łeb przy końcówce, może mocniejszej puenty, albo jakiegoś magazynu emocji gdzieś w środku, jak czytam tekst staje się obojętny, prawie jak świadomość peela o stanie faktycznym w relacjach
innymi słowy czegoś mi jeszcze w tym tekście brakuje

pozdrawiam

[Bea.2u]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:)

[Toby]

"Legion mrówek przeszukuje moją głowę
a dzień zaliczył wywrotkę na pierwszym stopniu
rzeczy które chowam w zanadrzu
zawsze palą się do wyjścia

nigdy nie potrafiłaś czytać z ust
tak jakbym chciał abyś słyszała
a teraz gdy czas ucieka
każdy ma własny zegarek

kiedy zacząłem wierzyć że nasz przypadek
to ciągle odrastające końcówki dobrych filmów
ty już planowałaś gdzie spędzisz następne lato"



bardzo intrygujący tekst, taki późny Maciek Melecki;), jeśli by szukać odwołań i nawiązań, acz tekst nosi znamię indywidualisty i dojrzałego poety :)
Pozdrawiam

[Krzysztof_Kurc]

Takie wiersze lubię.
Pozdrawiam kkk

[Konrad Czas Wiejski]

Mi również się podoba. Wiersz trochę jak czeskie filmy - lekkość i łagodność opowiadania oddaje niemoc bohatera, wszystko jest jak gdyby od niechcenia, jak życie z niezaspokojonym pragnieniem miłości lub utratą miłości. Bez zbędnych bebechów.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bzdura. Ostatnia strofa, a zwłaszcza ostatni wers to bardzo dobre zamknięcie wiersza, nie pozostawiające czytelnikowi wątpliwości