pierwszy uśmiech

[Anna_M.]

pierwsze ciepło z wysokości promieniem
słońca zasiewa drgania w
deszczowym chmurnym spojrzeniu życzenie
otacza się aureolą
i w porannej rosie w stary sposób uświęcone
zaczyna tańczyć
na delikatnych skrzydłach kruchości
łabędzia

promień przenika barierę atomu w
końcu składa oddech
cudem mieniącą się bańkę mydlaną
pod drzwiami
klucz przekręcił się w prawo
od wewnątrz

[Ona_Kot]

wersyfikacja kuleje i to na obie nogi
tandeta odpustowa prawie świeci z każdej linijki

"klucz przekręcił się w prawo
od wewnątrz" - moim zdaniem to jest dobre, to zostawić, a resztę przemyśleć i zmienić

pozdrawiam serdecznie

[Anna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ok, dziękuję. Pozdrawiam.

[Witold Marek]

Gdyby wersy oparła Pani mniej więcej na naturalnym ciągu zdań, podejrzewam, że wiersz tylko by zyskał. No chyba że te przypadkowe ucięcia (nawet z "w" na końcu wersów) są bardzo celowe.

W każdym razie musiałem się namęczyć, przeczytać na innych pauzach, żeby wiersz mi się bardziej spodobał :) Dziękuję i pozdrawiam.
[sub]Tekst był edytowany przez Witold Marek dnia 06-08-2004 13:08.[/sub]

[Lourds Nowak]

Uwielbiam te światy panny Anny, w które nas zaprasza. Potrafi je zapisać, jak rzadko kto. Mnie się wiersz podoba, ma w sobie coś z klimatu "Małego księcia". Pozdrawiam i proszę o jeszcze.
Niespotykana wrażliwość. W tej chwili nie ma jakiegoś konkretnego wzorca zapisu wiersza, najważniejsza jest jego nośność. Mnie się podoba, jak jest. Śliczna bajka, zapisana poetycko. (nie podoba mi się tylko "kruchość łabędzia", trochę za pospolite, zbyt ograne)

[Anna_M.]

Dziękuję bardzo za komentarze.
Chciałam jeszcze tylko zaznaczyć, że nóż chodził po wersach w jakimś celu.
Pozdrawiam.