Strach

[Martyna_Zofia_Łysakiewicz]

Nie chcę płakać więcej, nie chcę nowych znaczeń
Nie chcę łkać i wzdychać kiedy cię zobaczę.
Nie chcę by ponownie stało się po prostu
Że wszystko rozsypie się w szarą garść prochu.

Nie chcę nocy spędzać na patrzeniu w ściane
Ścierać łzy z policzka, zmieniac serce w kamień,
Uspokajać zmysły kiedy mam ochotę
Przebić sobie serce dłutem wspartym młotem.

Lecz chcę na kolanach twoją głowę trzymać
Otoczonych mgiełką czasu nas zatrzymać.
Chcę poczuć to ciepło, które w pocałunkach
Uniesie mą duszę, tak, że będę w chmurach.

Chcę uwierzyć znowu, że może naprawdę
Nie musi umierać wszystko z biegiem czasu.
Chcę abyś, gdy bedziesz mnie do serca tulił
Był bardzo szczęśliwy, nie czekał na jutro

Którego się boję, w głębi serca szczerze
Nie wiem, co się stanie za dzień, dwa, czy więcej.
Nie wiem, czy gdy znowu przyjdzie się nam spotkać
Nie ucieknę nagle, zerwę się, i po nas.
[sub]Tekst był edytowany przez Martyna_Zofia_Łysakiewicz dnia 09-08-2004 11:24.[/sub]

[teraa]

przecie to jakieś pamiętnikowe wierszydło, bezsensowne tłumaczenia, kiczowate srodki artystyczne.... radze wziąść się do roboty bo to co prezentuje wiersz... jest... ehhh tragiczne.

pozdrawiam
Tera

[Ona_Kot]

nie wiem, doczytałam do końca
ale to z pewnością nie jest dobry wiersz
proszę nad nim popracować, bo jakieś przebłyski się zdarzają

"nie chcę nowych znaczeń; Przebić serce dłutem wspartym młotem."
-to brzmi całkiem, całkiem - reszta do przetworzenia :)
pozdrawiam

[Mea Liberta]

błędy językowe. Ech, brak mi słów... banał, kicz, tyle tylko napiszę

[Martyna_Zofia_Łysakiewicz]

Poprawiłam. Czy teraz jest nieco lepiej?
P.S Dziękuję za komentarze :)