Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

na stacji

Judyt
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Judyt

Judyt

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

drzewa pochylają gałęzie
spóźniony ktoś biegnie zaraz
bar próbuje zwoływać klientów
po pracy gnają do domów

ludzie przejęci minutą zegarków
śpiew ptaków zakłóca rozmowę
szepcze do ucha wiatr próbuje
ramiona i twa marynarka

ławka ugina się pod starością
tamte spojrzenia dzień dobry
do widzenia


(....)

Judyt

Judyt

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ładne plus uwagi :)
Pozdrawiam :)
Adam

a dziękuję pięknie Adam,
na pewno się uwagi przydadzą
zwłaszcza, że coraz rzadziej się
one przytrafiały, a też po jakimś
czasie- czy jakoś tak jest to co jest(:
przed chwilą napisane,mm...
szyk od razu zmienię, ale dalej (...)
jeszcze raz za depnięcie,płoniaście(:J.
Judyt

Judyt

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dziękuję b. Teres za depnięcie pod i wizytę
taki obrazek no..nawet nie tylko zaobserwowany
twa- znaczy Twoja po prostu, tak miało to się rozumieć,
( a " twa" to jakiś Wasz chyba skrót? jakiś 'poetycki' czy coś?)
J. płoniaście(:
aluna

aluna

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



no ja się akurat wcale nie spieszyłam(:
dziękuję za przemiłą wizytę Aniu,
zegarek- ludzka sprawa, ale nie tylko
płoniaście(:J.
Chodziło ...mi o to ze omijany najwżniejsze ....nasze a czas biegnie mimo..!i!
Serdeczności samych!
Judyt

Judyt

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



no ja się akurat wcale nie spieszyłam(:
dziękuję za przemiłą wizytę Aniu,
zegarek- ludzka sprawa, ale nie tylko
płoniaście(:J.
Chodziło ...mi o to ze omijany najwżniejsze ....nasze a czas biegnie mimo..!i!
Serdeczności samych!

no coś dzisiaj trudno zrozumieć mi wpisy,
ale już zrozumkowałam i dziękuję serdecznie
masz rację oczywiście aż ku kresu albo nad kres , J.(:wzajemnie
Judyt

Judyt

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Sfinksie serdecznie czyli od serca zdaje się(:dziękuję
bardzo za poświęcenie chwili na wierszydełko i że się może podobać,
J.(:

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • violetta
      ***

      Przez violetta · Opublikowano

      @Somalija marzy mi się błyszczyk Guerlain, są teraz fajne na bazie miodu i olejku:) mam nową torebkę, uszyta z recyklingu z dwóch rodzajów skórek, nie waży nic i przeze mnie wymyślona, tak ona mnie cieszy:) 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • violetta
      mroźny ranek

      Przez violetta · Opublikowano

      Mam dwie sadzonki, będą truskaweczki, gdy pojawi się słońce, wyniosę je na trochę:) gdy opadają płatki, to je zbieram na herbatę:)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • P.Mgieł
      Pustka

      Przez P.Mgieł · Opublikowano

      @wiedźma Już w pierwszych wersach pojawia się wyraźny motyw przewodni: pustka jako stan nie tylko emocjonalny, ale niemal materialny. Porównania („jak niebo przed deszczem”, „jak kurz na półce”) są trafne i komunikatywne — nie próbują być przesadnie wyszukane, lecz działają dzięki swojej codzienności. To dobry wybór stylistyczny, bo wzmacnia autentyczność przeżycia. Czwarta strofa dobrze rozwija metaforę przestrzeni — pustka jako coś, w czym można „utonąć” albo „rozłożyć ręce”. Podoba się tu ambiwalencja: zagrożenie i potencjalna wolność współistnieją bez rozstrzygnięcia. Końcowa część to wyraźna zmiana tonu: od biernego trwania do refleksji. Puenta („Może pustka to nie brak…”) wprowadza element nadziei, ale robi to ostrożnie, bez patosu. To bardzo spójne z całością — wiersz nie próbuje na siłę się „domknąć”, raczej pozostawia czytelnika w stanie otwartym.   Można rozważyć lekkie doprecyzowanie niektórych wersów (np. „a zaczynał ktoś”), jeśli zależy Ci bardziej na klarowności niż na wieloznaczności. Mocne 8/10  To dojrzały, świadomie napisany wiersz, który nie epatuje formą, lecz buduje nastrój i refleksję. Najlepiej działa tam, gdzie pozwala sobie na prostotę i ciszę — dokładnie tak, jak sugeruje jego temat.  
    • Poet Ka
      katedra ze szkła i koloru

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Łukasz Wiesław Jasiński - serdecznie dziękuję
    • Berenika97
      Akwarela

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      Szarym śladem na wilgotnym szkle żegnam bez słowa kaprysy kwietnia. Niedokończony szkic w strugach deszczu spłynął.      

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...