bez tytułu

[Roxana M.]

Nikt nie wie
a ja nie rozumiem
dlaczego zastyga świat w bezruchu
gdy się spotykamy
na ulicy
przypadkiem

Idziemy potem każde
w swoją stronę
lecz
trwamy tak naprzeciwko

Zauważam to po chwili dopiero
i przyglądam się temu niezwykłemu zjawisku
w roztargnieniu

Przecież to niemożliwe
myślę

Rozglądam się wokoło niecierpliwie
a świat posłusznie rusza z miejsca

[zak stanisława]

Rozglądam się wokoło niecierpliwie
a świat posłusznie rusza z miejsca
świetne
:)))

[Lena Achmatowicz]

ano, przyjemne uczycie. sporo tego "potu";)

[AnkaJ]

Słuchaj Roxano...
To jak kodeks drogowy - zawsze jakoś tak trudny...
Pozdrawiam
AnkaJ

[Baba_Izba]

Też uważam, że o jedno "potem" za dużo.
Może bez pierwszego "potem"? A może bez drugiego - również?
Zastanów się też nad "tak" (bez?).

"Zauważam to po chwili dopiero
i przyglądam się temu niezwykłemu zjawisku
w roztargnieniu

Potem myślę
przecież to niemożliwe"

Może skrócić? coś w rodzaju:
"Zauważam to dopiero po chwili
przyglądam się niezwykłemu zjawisku
w roztargnieniu

myślę
przecież to niemożliwe".
To tylko moje odczucia po przeczytaniu, sugestie
do przemyślenia. Ładny wiersz.
Serdeczności
- baba

[aluna]

Roxano fajnie ...oj fajnie...!
I to takie zwyczajne ...a takie nadzwyczajne!
Całuski!

[Krzysztof_Kurc]

Baba ma racje z tym "potem".
Właściwie chyba można w jednym przypadku je pominąć.
Całość jak zwykle przyjemna.
Pozdrawiam wieczornie Krzysiek

[Roxana M.]

Pozdrawiam Was, którzy czytacie.... :)))
Zabrałam jedno "potem" i nieco poprzestawiałam.
Też myślę, że teraz jest lepiej. :)

[Puszka Balbinki]

Ladnie, normalnie, z uczuciem...
Usciski

[Roxana M.]

Dziękuję, :)
I czekam na Twój.