Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

rozrzucone runy
na miejscu róż
nieme dzwony
czarnorynkowy kościół

małymi krokami
idę w tenisówkach
dzisiaj nawet nie musiałam
pić kawy

rozpłakana opinia publiczna
rozłoszczony horyzont
podczas naszego ślubu

co zrobię gdy
kwadratowa obrączka
nie wejdzie na palec

nie ma znaczenia
że to ją trzymam za rękę
[sub][/sub]
[sub][/sub]
[sub]Tekst był edytowany przez tera dnia 31-07-2004 13:05.[/sub]

Opublikowano

tutaj napiszę moją wersję tego samego utworu, nie jego inetrpretację...

rozrzucone runy
zamiejscowe wróżenie
głuchonieme dzwony
kościół na czarnym rynku

małymi krokami
w tenisówkach idę
nawet nie piłam kawy

rozpłakana opinia
wściekły horyzont
goście na naszym ślubie

co zrobię
gdy kwadrat obrączki
nie obejmie palca

bez znaczenia
kto trzyma ją za rękę
że to ja jestem
***
taka wersja przemawia do mnie bardziej
pozdrowionka


[sub]Tekst był edytowany przez Ona Kot dnia 31-07-2004 16:18.[/sub]
[sub]Tekst był edytowany przez Ona Kot dnia 31-07-2004 16:24.[/sub]

Opublikowano

"Idzie rak, nieborak
jak ugryzie będzie znak"

Panie raku, nieboraku
proszę nie zostawiać znaku
'Ale chcę, ale mogę
zaraz chwycę cię za nogę'

Poszedł rak, nieborak
Już mnie ugryzł, został znak.


Podobie jak tekst w moim komentarzu Twój wiersz nie wnosi nic nowego, aczkolwiek ".czarnorynkowy kościół." podoba mi się. Pozdrawiam serdecznie

[sub]Tekst był edytowany przez Bartosz Cybula dnia 31-07-2004 23:36.[/sub]

Opublikowano

tytuł, co już zostało zauważone, oczywiśicie bdb... ale mnie się najbardziej 3 ost. strofki podobają (druga do poprawki...)
jak dla mnie to bardzo dobry tekst i jak najbardziej wnosi coś nowego...
pozdr
(ps. horyzont chyba roZZłoszczony? )

Opublikowano

dzięki Wam za wszystkie koemnatarze... jeżeli ten wiersz nie wnosi nic nowego... to wiersz o jakiej tematyce czy z jakimi srodkami artstyczymi to zrobi...

dziękuje również za inne uwagi... wezme je sobie do serca...

Luthien lubie jak jesteś szczera :))

pozdrawiam
Tera

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



No właśnie Tero. Po głębszych rozważaniach stwierdziłem, że nie ma już wiersza, który wnosiłby coś nowego. Srodki artystyczne - i tak znajdzie się 'ktoś', kto powie, że to tzw. "lipa". Tematy - trzebaby było chyba wygłówkować ( i to nieźle) jakiś nowy temat. [Na pewno znajdą się osoby, które temu zaprzeczą - wiem]
Mimo mojego poprzedniego komentarza Twój wiersz i tak mi się podoba.
Pozdrawiam serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Wracaj do zdrowia                     i się nie chowaj, ON                     Cię dopadnie,                     daleko na dnie? Miłej niedzieli, u mnie leje jak z cebra/
    • @Poezja to życie Dziękuję :)
    • Łuna spłynęła mi wprost na czubek palca. Gdy przybiłem go swoim ciężkim sumieniem, zło w czystej postaci uderzyło mnie znienacka. Nawet nie zdążyłem przekląć ani o niczym pomyśleć. Coś jak życzenie wypowiedziane do spadającej gwiazdy. Do upadłej, zataczającej się panny. Panny zarannej. Panny pobladłej. Zamknąłem się głęboko w sobie. Pokój wyglądał na spuchnięty, niczym karton przeterminowanego mleka. W środku roiło się od bakterii najprzeróżniejszych kształtów. Pożerały się nawzajem i namnażały z jeszcze większą siłą, rozlewając się po ziemi. Wiem, że już niedługo wszystko to wybuchnie. Mój palec chyba uruchomił tę reakcję. — Co mnie boli? Ten cały świat. Ten cały kosmiczny rytm. Bardzo się zmienił. Z miarowego stał się amorficzny. Ziemia bez przerwy przyspiesza, zwalnia, a potem znów za czymś goni. Jak spóźniony pociąg próbuje nadrobić stracony czas. Najbardziej wkurwia mnie to, że nie można z niego wysiąść. To jeszcze nie ten etap. Muszę tkwić w środku i słuchać, jak coraz bardziej gubi rytm. Człowiek po raz kolejny zmienia swoje oblicze. Jakby po raz kolejny zrzucał starą formę. Od łabędzia Ledy do łabędzia szklanego. — Czy mogę skosztować kropelkę tego? To mi dobrze zrobi. Muszę się jakoś odegrać temu światu. Najlepiej będzie, jeśli zniszczę wszystkie karty. Nie chcę już, żeby ktoś wywołał kolejną wojnę.   Epilog Widzisz, ten cały świat na moment stał się trzeźwy. Jest trzeźwy tylko wtedy, gdy ja jestem pijany. Takie małe odwrócenie losu. Dlatego nie mogę równo na nim stanąć. Widzisz, maleńka — ja nie mogę być trzeźwy. Muszę jakoś ten świat w pionie utrzymać.    
    • @piąteprzezdziesiąte  świetne! 
    • @andrew ja kiedyś grałam, ciężka rakietka:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...