Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Cała Ona
Do świata niepodobna...
Przytuliła się ufnie:
Mój świecie...
Ja marzę w sekrecie
O przestrzeni
Co los mój własny, za ciasny
Odmieni....
Świat nie przystanął
Spojrzał tylko na nią
I jakby z rozpędu dał tyle swobody
Tyle przestrzennej ulotnej urody
Że Cała Ona pobladła,
Gdy świat dalej poszedł,
A ona i przestrzeń została.
Świecie
Gdzie skrzydła? - spytała
Z przestrzenią w dłoniach
Ja jestem
Taka mała...

Opublikowano

Usunęłabym trzy pierwsze wielokropki, bo ich nadmiar, to chyba najgorsza rzecz, jaką można zrobić.
Takie moje widzimisię, że ten wiersz, to w formie bezrymowej byłby dużo lepszy.
Pozdrawiam
Zuzka ;)

Opublikowano

do Fly Eliko
To taki prosty wierszyk. Dziękuję, nie sądziłam że tak się spodoba, dlatego cieszę się bardzo... Pozdrawiam serdecznie.

do Waldemara
Tak, masz rację. Uwolnić wolę zwaną miłością i świat jest nasz. A jaki wtedy piękny ten świat... Dziękuję za ciepły komentarz. Pozdrawiam.

do Zuźki
Być może bez wielokropków byłoby lepiej. Ja stale się uczę. Dzięki za wskazówki, jednak skoro wyszło z rymem, to może niech tak już zostanie. Pozdrawiam

Opublikowano

no tak, wielokropki katastroficzne i niczego nie wnoszą, żaden z nich.
Poza tym zaprzestrzenił mnie na śmierć, nie bardzo rozumiem zamysł -
o ile w drugiej części wiersza ma toto jeszcze jakiś sens, tak przestrzeń odmieniający czyjś los, hmm...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Cztery pory wspomnień   dom, chmury i zachód słońca  iskrzą w tęsknotach minione chwile przeszywam wzrokiem dawne czasy wciąż żywe niesenne obrazy   po mroźnym zimy trwaniu witam wiosny odrodzenie co bzami zmysły odurza a potem witam nawały letniej zieleni z błękitem nieba w przestrzeni a później w brązie jesiennym  czarowne barwy życia   witam was o każdej dnia porze wieczorem, gdy sen się zbliża  i nocą, podczas sennego odpoczywania a rankiem kawy aromatem co zmysły ożywia do południa    cieszę się życiem i każdym serca biciem z wdzięcznością i radością  rozmyślając nad tegoż kruchością     
    • Kryzys tożsamości  Kryzys normalności    Gdy gubimy się  W tłumie    Wpatrzeni w ekran    Oczy mamy otwarte  A tak naprawdę martwe    I bez blasku...
    • nie trzeba ognia bomb i dronów nie trzeba samolotów czołgów i zgonów nie trzeba zmieniać świata teraz w dół mimo, że przez nienawiść funkcjonujemy jakby w pół nie trzeba zniszczeń i osamotnienia nie trzeba strat i pełnego zbłądzenia nie trzeba iść drogą zbrojeń i rozrachunków wszystko teraz do czego dążymy prowadzi do bunkrów jesteśmy ludźmi nie zwierzętami nienawiść chowajmy na inne czasy poziomu się trzymajmy szpecić tak siebie to ciągłe zło idziemy tym sposobem powoli na same dno wojna w Ukrainie i na bliskim wschodzie to jest zły cykl który budzimy w samochodzie bo paliwo drogie a życie tępe tymczasem do niewoli jest sporo ludzi wzięte kończmy z zbrojami i okrucieństwem kończmy z wojnami i z tym wstrętem niech nie ma podłości i zguby wszelakiej potrzebujemy miłości i to nie byle jakiej
    • @KOBIETA   Dobrze, tylko dobrze, inaczej nie potrafię.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @FaLcorN  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      biegnij powoli.!  Dobrze   @FaLcorN ? @iwonaroma   może na Ciebie? i może masz rację! Pozdrawiam serdecznie:) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...