krajobraz u schyłku

[Grażyna_Kudła]

gasną wyczerpane studnie
pamiętając
odbite blaskiem spojrzenia
zwiędłe nici babiego lata
kokonią się czepiając wspomnień
o miękkości jedwabiu
niebo marszczy się szarością
owija słońce
z którym kiedyś
dzieliło się pogodnie

bezcenny zachowam w galerii

[Sfinks13]

Bardzo ładnie przedstawiłaś ten krajobraz, który jednak jest nad nami, czyli przestworza jednak zastanawia mnie słowo ,,studnie", gdyż tylko one są na ziemi, jako rzeczy pomijając już Babie Lato, gdyż ono jest też w powietrzu i może tworzyć uczesanie, jak i na ziemi. Ten jeden wyraz sprowadza na ziemię i tak sobie myślę może gejzery komety gwiazdy wtedy całokształt wiersza byłby przestworzem nie sięgającym globu jedynie, co by go łączyło to uczucia, które nie mają określonegom miejsca, a metafora jedwiabiu ma uzasadnienie, co do przestworzy. Całość zamyka ta galeria, czyli sprowadzenie tego, co nieosiągalne na ziemię i dlatego jest to bezcenne. Taki zamysł ja bym przedstawił i taki nasunął się pomysł dzięki Twojej poezji, gdyż w tym przesłaniu coś drzemie

serdecznie i ciepło

13

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

sorki, Grażynko, ale wydaje mi się "zatrzęsienie" przymiotników...popatrz tylko...
to tak na pierwszy rzut oka :)

pozdrawiam cieplutko i wieczorowo :)

[olek bolo]

ja tu widzę człowieka ziemię i wszechświat
ciekawe połączenie
pozdr.

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sfinksie do Twoich komentarzy podchodzę jak do wierszy analizuję i podziwiam głębię Twoich przemyśleń są tak dociekliwe i przenikliwe że to sama radość mieć je pod swoim wierszem
bardzo dziękuję że poświęciłeś wierszowi tyle czasu a Twój komentarz wprawił mnie w zachwyt

serdecznie pozdrawiam

[Grażyna_Kudła]

Krysiu to aż tak razi? w początkowym zarysie rzeczywiście wiersz miał mniej przymiotników ale jakoś mało oddawał to co chciałam przekazać
coś z tym postaram się zrobić tak żeby nie zgubić sensu wiersza
dziękuję za radę

pozdrawiam serdecznie

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Olku cieszę się że tak widzisz im więcej tym ciekawiej
dziękuję za... ciekawe

pozdrawiam

[teresa943]

Grażynko, moim zdaniem teraz jest ok :)
bardzo ładny opis (wnikliwa obserwacja) nieba i ziemi, jedno z drugim harmonijnie się przenika (daje się odczuć z góry zaplanowany ład), choć to, co wysoko, bardzo różni się od tego, co nisko...jednym słowem podoba się subtelność przekazu

serdecznie pozdrawiam :):)

[Sfinks13]

Dziękuję , że mnie zrozumiałaś, a tak na marginesie to lubię Twoją poezję, dlatego ją analizuję i czytam, gdyż zawsze w niej mogę odnależć piękno tego gatunku literackiego. Tam chodziło zaiste o przymiotniki, lecz właśnie wiersz może , a nawet musi mieć nacisk na jakieś gramatyczne części mowy, gdyż to zależy od akcentu w którym nakierowany jest wiersz i dla przyykładu skoro przekaz dot Ona czyli zaimek osobowy, to można go użyć w dowolny sposób i wiele razy, gdyż to ONA kochana , ONA szalona, ONA jedyna i nie umniejsza to wartości literackiej wierszopisu, tak od strony formalnego zapisu.

serdecznie

13

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ja natomiast lubię Sfinksie czytać Twoje przemyślenia pod moimi wierszami bo Ty zawsze potrafisz odnaleźć w nich więcej niż ja mam do przekazania odnośnie Twojego pierwszego komentarza na który wstępnie dopiero bo w pośpiechu odpowiedziałam masz rację że ten mój krajobraz można odnieść też do przestworzy jak to ująłeś a co Olek nazwał kosmosem pewnie to samo miał na myśli ja przychylam się do tego zdania bo zobaczyłam to po Twoim poprzednim wpisie otworzyłeś mi szerzej oczy na mój własny wiersz (trochę wstyd mi się do tego przyznać:)
ja wychodziłam z bardziej skromnym przesłaniem
po pewnym wpisie dot. mojego komentarza (że jestem stara) zastanawiałam się nad postawionym mi "zarzutem" co ze mną będzie gdy się zestarzeję a władzę przejmą ludzie pokroju osobnika który ten wpis pozostawił
z tych rozmyślań zrodził się mój wiersz w którym tak na prawdę chciałam pokazać wizję swojej starości w zestawieniu ze starzeniem się ziemi
jedno i drugie ma swoje oblicze i zawarte w nim podobieństwo
a bezcenne to młodość każdego z nas i dziewiczość naszej planety
i znów jedno i drugie eksploatuje się tak szybko że bezcenne będą wspomnienia powyższego
dlatego warto je zachować w galerii wspomnień
Sfinksie byłam Ci winna to wyjaśnienie za tyle poświęconego czasu nie pozostaję dłużna

dziękuję i pozdrawiam serdecznie

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Krysiu jak dobrze mieć Ciebie w pobliżu Ty zawsze dobrą radą pomożesz coś doszlifować
dziękuję za poświęcenie czasu i piękny komentarz pod wierszem

pozdrawiam serdecznie

[Sfinks13]

Przyznawać się nie masz do czego, to ja przyznaję , że jak już pisałem pomysł zrodził się z Twojej poezji, gdyż sam bym na niego nie wpadł, a dokładnie puenta mi go podsunęła i tak oto wyszło, co nadaje większy kunszt utworowi. Co do starości do główka do góry, gdyż jak mawiają mędrcy liczy się serce i nie bierz do siebie takich komentarzy, gdyż szkoda tylko zdrowia, a we mnie masz życzliwą osobę i jak zauważyłem w Krysi i widzisz też mówią, że lepszy 1 prawdziwy przyjaciel , jak wielu niedzielnych
Zatem po przyjacielsku bużka

serdecznnie i ciepło

13

[Pablo_Pikaso]

myślę że nic mądrego już nie odgadnę
może tylko dodam że galeria rzeczywiście bezcenna
piękne porównania człowieka do "ziemskich"
oczy jak wyczerpane studnie pamiętają swój dawny blask
włosy pamiętające swą jedwabistość
oblicze twarzy czy może czoło dawniej pogodne

bardzo...

szacuneczek

[aluna]

Widzę Grażynko ten krajobraz ,aż chciało by się tam być, tak lekko i wyraziście go namalowałaś
gratuluję!
Uściski!

[Grażyna_Kudła]

Pablo a jednak coś doskrobałeś :)
dziękuję za wizytę i za... bardzo

pozdrawiam

[Grażyna_Kudła]

Alunko może nie uwierzysz ale powstał z ponurych wizji
dziękuję za czytanie i komentarz

pozdrawiam serdecznie

[Roxana M.]

Sorry, nie chcę nikogo urazić, ale o co chodzi z tymi przymiotnikami?
Dlaczego nie może ich być dużo?

Grażyno - wiersz piękny. I - jakby z mojej duszy pochodził....
Dobór słów, metafory, nastrój - wszystko piękne...
Ja uwielbiam przymiotniki.
Pozdrawiam.

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

fakt Roxano było ich za dużo po wytłuszczeniu przez Krysię dopiero zobaczyłam jak wiersz był nimi oblepiony
dziękuję za pozytywny i miły komentarz
pozdrawiam

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zrobiłabym z niego minaturę, przesyt go morduje, w moim odczuciu. poszukałabym możliwie najszerszego obrazu w niewielkiej ilości słów, ale tak, żeby wyjąć taką ostrą myśl pożegnalną. mglistość mu nie służy, nawet, jeśli biorę pod uwagę argument krajobrazowy.
pozdrówki :))
tak ten przesyt nadal mi ciąży bo za bardzo spycha wiersz w mroczną stronę i przesłania to co chciałam podkreślić jako bezcenne do zachowania w pamięci
pewnie to wina nastroju w jakim go pisałam
jeszcze nad tym popracuję
dziękuję za wizytę i podpowiedź

pozdrawiam