Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

coraz więcej złota między nami
pomalowane dotykiem Midasa
usta nie chcą słów
złota tama
wstrzymuje rwący potok
wezbranych myśli
spiętrzone bez ujścia
gotowe chlusnąć gniewem
bo szkoda słów

uciska zbroja wykuta z chłodu
nim pęknie z hukiem

znajdźmy srebrny klucz

Opublikowano
uciska zbroja wykuta z chłodu
nim pęknie z hukiem

znajdźmy srebrny klucz


milczenie ma swoje granice; kiedy skumuluje się pod "powłoką chłodu", wtedy może eksplodować jak bomba z opóźnionym zapłonem...póki czas trzeba szukać "srebrnego klucza" (rozmowy)

ładnie to namalowałaś

serdecznie pozdrawiam Grażynko:)
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dziękuję Krysiu za... ładnie
a namalowane... właśnie po cichych dniach

pozdrawiam
no to teraz wszystko rozumiem...takie cisze nic dobrego nie wróżą, lada moment może rozpętać się nawałnica...

życzę spokojnego dnia ze "srebrnym kluczem"
:))))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dziękuję Krysiu za... ładnie
a namalowane... właśnie po cichych dniach

pozdrawiam
no to teraz wszystko rozumiem...takie cisze nic dobrego nie wróżą, lada moment może rozpętać się nawałnica...

życzę spokojnego dnia ze "srebrnym kluczem"
:))))

Krysiu, srebrny klucz pomógł, sytuacja opanowana
dzięki, za spokojnego, choć czasem te niespokojne bywają bardziej twórcze:)
pozdrawiam serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Sylwester_Lasotaproszę bardzo:    Verse 4] * Want uit een vulkaan die was uitgeblust * Breekt zich toch het vuur weer baan * En op oude grond ziet men vaak het graan W ans pójść wulkan ten, gdzieś w nas, pójść, gdzie bluzg, * Brecht twych want, ujściem w wulkan pójść, gdzie las, * Gdzie w nas wzejdzie bluszcz, w świat, w szloch Twych ran * Heel wat hoger staan dan op rond * Het wit mint het zwart, zwakheid mint de kracht * Daglicht mint de nacht, mijn hart mint jouw hart * W grom ud twych wejść, wbrew życia łatwym grom, * Cel lat mogę dziś w stan zdać Twoich rąk * Lecz w świt wierz, choć czart go obraca w żart, i daj mi w twych grach *Życia rozdział zmiąć, by mój hart minut Twych był wart ... Want uit een vulkaan die was uitgeblust Breekt zich toch het vuur weer baan En op oude grond ziet men vaak het graan Valse en vu d'la canne, une valse lacustre Brecht gitan toque tes verbes d'une urbains banne: En anneau, le pouls gronde, en suite t'mène, quête le crâne  Laat me niet alleen Lat mych świetlny tlen  Laat me niet alleen Ląd mnie nie tka w sen Laat me niet alleen Ne me laisse pas Nie mnie w lesie spraw Ne me quitte pas  Nie kwituj w pół pas... ------------------------------
    • @Berenika97 Ja o przestrodze pamiętam stale Modlę się, przy mnie mój Anioł Stróż Pracuję ciężko, mozolnie, wytrwale i próżnych myśli ja nie mam już.   Dziękuję za piękny -pisany rymowanym wierszem- komentarz Bereniko. :)   Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński  
    • @viola arvensis Pani na D. - złem wciąż złakniona Lecz w Księgach piszą: nastąpi zwrot Panią na D. na koniec pokona Najsprawiedliwszy - Pan Bóg na J. Pozdrawiam serdecznie Violu! J. J. Zieleziński      
    • @Charismafilos – do rymu

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Berenika97 dziękuję za informacje, zaciekawiłaś mnie, poczytam sobie :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...