Odlot żurawi u schyłku dostatków dnia

[Michał Kosiński]

opis i refleksja nad obrazem Józefa Chełmońskiego "Odlot żurawi II".


Wiosna przekwitła i lato spłonęło -
Wschód życia przeminął w cyklu corocznym.
Na ziemi tej bogactw źródło minęło -
Przykrywa ją całun zimny i mroczny.

A my są żurawie, stadem żyjące;
W okresach burzy niebem płynące.
A co nam z tego, czy wichura dmieje,
Czy bieda i głód glebę tą ściele?

Już karmazyn słońca gaśnie na niebie,
Schyłek maluje czerwienią szuwary,
Klucz naszych krzyków znów niesie się w świecie -
Niech innej głupi szukają ofiary.

Bo my są żurawie, w przyszłość patrzące;
Przed okresem burzy ciche i drżące.
Bo co nam z niego? My nieprzyjaciele
Biedy i głodu, nam za nic idee.

Większość z nas w locie już zenity dławi
Lecz nawet tutaj marzyciel się znajdzie:
Błazeński filozof, co morał prawi
I spojrzy w niebo ku ojczyzny gwieździe.

Spojrzy i szaleńczą łzę wnet uroni,
Na myśl: czy w drodze przypadkiem nie zginie?
Albo, że kraj jego tytan zniewoli
I dom jego snów na wieki przeminie?

Bo my są żurawie, hieny cmentarne,
Najprostsze kąski zjadamy bezkarne.
Gdy mróz w oczy kole, głód w brzuchach zgrzyta,
To tam lecimy - gdzie jasność świta.

[Judyt]

fajno, że do obrazu(: a pomnik J. Chełmońskiego
w Grodzisku Maz. jest, jeśli to ten obraz żurawi w kolorze karmelu
- bardzo ciepły ( jeszcze jeden mi się podobał krzyż w zadymce
bodajże też tego samego Autora); J.

[Michał Kosiński]

Tak, to właśnie do tego obrazu. Niestety nie mam możliwości obejrzenia go bezpośrednio, dlatego medium internetu musiało mi w tym pomóc. Znam również "Krzyż w zadymce", także przeze mnie lubiany :D (do niego również zamierzam coś nagryzmolić...)

Jakieś słowo co do samego wiersza może? ;)

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zwróciłeś Michale moją uwagę tym wierszem- przyznaję,
gdyż obraz połączony ze słowem jest dla mnie większym dopełnieniem,
obraz ten czy nie znajduje się w Muzeum Narodowym? gdzieś go na żywca
oglądałam, już nie pamiętam gdzie, ale warto było napisać do(...)
dzięki Ci za ten wiersz zatem,

mm..słowo
( jeśli to chodzi o ten żurawi- bo żurawie to akurat motyw przewodni J. Chełmońskiego
o ten(?):h**p://www.pinakoteka.zascianek.pl/Chelmonski/Images/Odlot_zurawi_2.jpg
'odlot żurawi'? czy o inny? unaocznij może i wtedy ,J. serdecznie

[Michał Kosiński]

Tak, to ten obraz. Pierwszy, do którego napisałem później wierszyk - do teraz jakoś to mi pozostało, już mały "cykl" kilku tekstów do obrazów zdążył powstać (i powstawać nadal będą).

Ale nic nadzwyczajnego, wszystkie jeszcze gorsze od tegóż oto... :/


Hmm, a więc ten kolor to karmel? ;o No cóż, typowo męski daltonizm mnie cechuje, dlatego umieściłem czerwień w tekście :) Ale wydaje mi się, że brzmi dobrze. Chyba że doradza waćpanna zmienić?

"Schyłek maluje karmelem szuwary..."? ;>

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

po pierwsze nie waćpanna, po drugie tak sobie nazwałam ten
kolor, bo paleta bogata, a po trzecie podłubałam nad Pana
wierszem, nadzwyczajnie pięknym:

wiosna przekwitła i lato spłonęło
wschód życia przeminął w cyklu corocznym
na ziemi tej bogactw źródło minęło
przykrywa ją całun zimny i mroczny

a my jak żurawie, stadem żyjące
w okresach burzy niebem płynące
co nam z tego, czy wichura dmieje
czy bieda i głód glebę tą ściele?

już karmazyn słońca gaśnie na niebie,
schyłek maluje ciepłem szuwary
klucz naszych krzyków znów niesie się
w świecie niech innej głupi szukają ofiary

są żurawie w przyszłość patrzące jak my
przed okresem burzy ciche i drżące.
bo co nam z niego? my nieprzyjaciele
biedy i głodu, nam za nic idee.

większość z nas w locie już zenity dławi
lecz nawet tutaj marzyciel się znajdzie:
błazeński filozof, co morał prawi
i spojrzy w niebo ku ojczyzny gwieździe.

wtedy też szaleńczą łzę wnet uroni,
na myśl: czy w drodze przypadkiem nie zginie?
albo, że kraj jego tytan zniewoli, wciąż pytam
czy dom jego snów na wieki przeminie

bo my są żurawie, hieny cmentarne,
najprostsze kąski zjadamy bezkarne.
gdy mróz w oczy kole, głód w brzuchach zgrzyta,
to tam lecimy - gdzie jasność świtania


no i jakoś tak, fajno:)J.
jak coś nowego powstanie chętnie zaglądnę

[Michał Kosiński]

Po pierwsze to jakim tytułem grzecznościowym mam się zwracać? :P

Po drugie - paleta kolorów rzeczywiście jest bogata, ale zachód słońca nierozerwalnie kojarzy się w mojej męskiej głowie z czerwienią - bądź jakimś jej bliżej nienazwanym odcieniem... Może jeszcze "szkarłat", ale to chyba tylko ze względu na szlachetne brzmienie, nie określenie danej barwy (hmm, to taka bardzo czerwona czerwień chyba...?).

Po trzecie - czuję się zaszczycony, że zostały podjęte działania lingwistyczne "uwspółcześniające" mój wierszyk. Ciekawa interpretacja, chociaż nieco łamią mój zamysł jak i regularność, którą za wszelką cenę starałem się utrzymać.

Ale ciekawe, niezwykle ciekawe! Dziękuję za zainteresowanie i konwersację za pośrednictwem tego forum :) Pozdrawiam i zapraszam do wierszydła kolejnego, również obrazem zainspirowanego.

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

1.:) mm..normalnie: Judyt
2.może być: kadm
3.no co Ty?(:miło mi
ps. jest też taki pan niedawno go odkryłam
który też ze szkołą malowania coś w podobie miał
do J. Chełmońskiego, a nazywał się J. Rapacki
(o dziwo dopiero teraz się na niego natknęłam,
a co jeszcze dziwniejsze jego obrazy wiszą w
mojej miejscowości..mm), a tak jakbyś był
zainteresowany lub ktoś inny( ja osobiście jestem
zachwycona):


h**p://jesienny-pan.icx.pl/Malarstwo%20polskie/imagepages/image116.html
h**p://www.artinfo.pl/files//oferta/warszawa/atena/zdjecia_d/30255.jpg

ddobrze jest spotkać zainspirowanego obrazem(:J. dziękuję serdecznie
za dobre doznanie artystyczne i również konwersację