Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

niesamowita poezja, dżizas:

Psychiczni szpiedzy z Chin
Próbują skraść radość twojego umysłu
Małe dziewczynki ze Szwecji
Marzą o sławie na srebrnym ekranie
A jeśli pragniesz takich marzeń
To Kalifornizacja

To koniec świata
I całej zachodniej cywilizacji
Słońce może wzejść na wshodzie
Ale w końcu trafia na końcowe położenie
To zrozumiałe, że Hollywood
Sprzedaje Kalifornizację

Zapłać dobrze chirurgowi plastycznemu
Żeby złamał klątwę starzenia się
Skóra sławy, to twój podbródek?
A może to wojna, którą toczysz

Pierworodny jednorożec
Hardcorowe soft-porno
Sen o Kalifornizacji...
Sen o Kalifornizacji...

Wyjdź za mnie, dziewczyno, bądź moją wróżką w tym świecie
Bądź moją własną konstelacją,
Nastoletnia panno młoda z dzieckiem w brzuchu,
Odurzająca sie informacjami
I kup mi gwiazdę na tym bulwarze
Oto Kalifornizacja

Kosmos może i jest ostateczną granicą
Ale zrobiono go w hollywodzkiej piwnicy
Cobainie, czy słyszysz muzykę sfer,
Śpiewającą piosenki od stacji do stacji?
I Alderon wcale nie jest daleko
Bo to Kalifornizacja...

Urodzony i wychowany przez tych, co wychwalają
Kontrolę narodzeń
Każdy tu był
I wcale nie mam na myśli wakacji

Pierworodny jednorożec
Hardcorowe soft-porno
Sen o Kalifornizacji...
Sen o kalifornizacji...

Zniszczenie prowadzi na wyboistą drogę
Ale to z niego rodzi się twórczość
Trzęsienia ziemi są dla dziewczęcej gitary
Tylko kolejnymi dobrymi wibracjami
I fale przypływu nie mogły ocalić świata
Przed Kalifornizacją...

Zapłać dobrze chirurgowi plastycznemu
Żeby złamał klątwę starzenia się
Bardziej chory niż cała reszta
Nie ma na to żadnego testu
Ale tego właśnie pożądasz

Pierworodny jednorożec
Hardcorowe soft-porno
Sen o Kalifornizacji...
Sen o Kalifornizacji...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • próbuję iść dalej a tu szary mur coś targa mą duszę a tu szary mur nie przeskoczę nie przebrnę szary mur
    • @KOBIETA Noc gęsta w wierszu, jak dwa przenikające się oddechy..,
    • Znów się któryś z nich najadł pastylek od lotu w niebo, na ból czasu.   Daremny lekarz, gdy jeszcze nie zwłoki nie cierpią zwłoki.   Załamał się kolejny.   Rok się kończy i zaczyna jak zawsze wielkimi słowami o braku sensu. Telefon alarmowy. Słucha.   Syreny zawyły tuż przed fajrantem.   Wyważy się drzwi, poszarpie i spęta, przydusi, a ręce w kajdankach wykręci,   byle tylko przy tym, od nadmiaru eteru przyjętego przez duszę, nie nadepnąć za mocno na jej oddech.   Bo śmierć w końcu odnajdzie winnego, siłą masowego przekazu.   Za to podeszwa na twarzy, jak symbol troski,   pozostawi ślad.   Od razu mu ochota do życia wróci.  
    • @Witalisa    Ekfraza to nie tylko „suchy opis”, lecz opis, który: • przekłada dzieło sztuki na język literacki, • bywa interpretacyjny i refleksyjny, • może ożywiać obraz w wyobraźni czytelnika.   Może być:   metaforyczna, rozszerzająca, oparta na wiedzy (historycznej, symbolicznej, kulturowej). księżyc jest obecny jako źródło światła, nie jako obiekt wizualny   Rozszerzone ujęcie teoretyczne We współczesnej teorii literatury ekfraza to sposób werbalnej reprezentacji dzieła sztuki — nie tylko jego powierzchowny opis, lecz przekład obrazowego doświadczenia na język literacki, często z elementami interpretacji lub subiekcji autora tekstu.   Ekfraza to literacki opis dzieła sztuki, który może przekraczać dosłowny zapis i ujawniać to, co autor w obrazie widzi i interpretuje.   Przyklady:   Zbigniew Herbert – „Apollo i Marsjasz”   ekfraza rzeźby (motyw sztuki antycznej), nie opisuje jej „technicznymi detalami”, tylko interpretuje sens i dramat, bardzo często podawany jako modelowy przykład ekfrazy interpretacyjnej.      Zbigniew Herbert – „Nike która się waha”   nawiązanie do rzeźby Nike z Samotraki, dopowiedzenie emocji i myśli postaci, świetny dowód, że ekfraza może dodawać to, czego nie widać.   Wisława Szymborska – „Brueghel (I)” / „Brueghel (II)”     ekfrazy obrazów Pietera Bruegla Starszego, skupienie na szczególe, tle, postaciach drugoplanowych, bardzo często omawiane na lekcjach i w podręcznikach.    Wisława Szymborska – „Muzeum”   refleksja nad dziełami sztuki, ekfraza pośrednia (nie jednego obrazu, lecz idei oglądania sztuki).   Tyle literatura na ten temat. Ale wiesz co? Chyba skutecznie mnie zniechęciłeś do publikowania takich wierszy. Opisuję tutaj  wrażenie jakie obraz na mnie wywarł  a nie robię inwentaryzację co na nim jest.      
    • @hollow man tak, ma znaczenie. To prawda.  Dziękuję i pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...