Piewca wyobraźni

[Adrian_Poraj]

Cieniom Williama Blake'a


Pewien malarz przeubogi,
w pewne letnie popołudnie
wchodząc między siana progi.
nagle zasnął cudozłudnie.

Wtedy ciszy mgła rozpięła,
z wyobraźni półek zdjęte,
mocą swego czarodzieła,
wizje światów niepojęte.

Wizje zmieniał w szaty słowa,
które z ciszy w śnie powstało,
niczym gwiazda supernowa
obleczona w świetlne halo.

Dźwięk ubierał w sylab tony,
przepojone w duszy treści,
sfer harmonią nastrojony,
tworząc strofy pierwszej pieśni.

[Szymon Wędrowny]

Świetna sprawa, masz moje uznanie. Tylko wypadałoby poprawić ostatni wers pierwszej strofy, który tak nieciekawie zaburza rytm utworu. Moja sugestia: usunąć nagle. Wtedy będzie bez zarzutu.

Pozdrawiam,
Szymek.

[Adrian_Poraj]

Dziękuję za wgląd i komentarz, wers poprawiłem (musiałem coś z rozmachu widocznie dodać).
Pozdrawiam ;).