Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zauroczenia chwilką

maria nika
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

maria nika

maria nika

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

spod chmury spojrzenia
próbuję odszukać
błękit niedawnego zachwytu

wczoraj to było zaledwie
już nie wiem


zaszklenie
w dotyku opuszkami
zaniewidzenie

palcami na piasku
wygrawerowane imię

zaparzyło słońcem
bose stopy
w przypływie
zmąciły

teresa943

teresa943

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



spod chmury spojrzenia
próbuję odszukać
błękit niedawnego zachwytu
wczoraj to było zaledwie
już nie wiem

zaszklenie dotyku
zaniewidzenie
palcami na piasku
wygrawerowane imię
zaparzyło słońcem

bose stopy
w przypływie
zmąciły

Sorki, ale nie moglam się oprzeć,
by odroninę nie zamieszać :))
Chwila pochwycona w locie
jest jak błysk świata...
Niedomówienie w poincie doskonale to wyraża
"przypływ przynosi, a odpływ zabiera (mąci)".
Delikatny, ciepły nieco melancholijny klimat.
Podoba mi się, Mario :))
Pozdrawiam.
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Alicja_Wysocka
      Lekcja uśmiechu

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @A.BetweenO nie, nie. Próżność niech śpi :)
    • Alicja_Wysocka
      Wspomnienia podlewane uśmiechem i łzami

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_TalarPrzeczytaj proszę PW
    • Migrena
      szeptem

      Przez Migrena · Opublikowano

      kocham cię bez zabezpieczeń na wpół przytomnie jakby serce samo wiedziało gdzie się położyć czekam jak ziemia po pierwszym cieple która pamięta deszcz i otwiera się powoli nie z bólu tylko z tego drżenia pod spodem twoje imię noszę pod językiem łyk wody którą chce się pić z twoich ust to coś co chce zostać zanim stanie się głosem jeszcze cię nie ma a ja już robię miejsce w oddechu między jednym a drugim uderzeniem po ciepłej stronie łóżka która uczy się twojego kształtu za oknem miasto tnie powietrze kantami betonu wszystko jest domknięte na zatrzask sztywne od cudzych źrenic świat mięknie bez powodu noc nie jest ciężka tylko głęboka wie że zaraz w nią wejdziesz krew przestaje należeć do mnie gęstnieje w twoim imieniu wcześniej niż ja sam kiedy przyjdziesz nie pytaj połóż dłoń i zobacz jak rozpuszczam się w tobie jakby granica między nami była tylko błędem aż do prawdy kocham cię jak światło które nie musi dotykać skóry żeby ją ogrzać bez pośpiechu stając się ciszą w której mieści się wszystko      
    • Kwiatuszek
      Zahukany

      Przez Kwiatuszek · Opublikowano

      @Manek Tego się za bardzo nie da wypracować. Z tym się rodzi.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Kuba Maryszczak
      Błazen na Tronie

      Przez Kuba Maryszczak · Opublikowano

      Wznieść czas chóry chwalebne Niech się w sercu ludu kryją; Jak głosy podniebne – Króla dzwony niech zabiją!     Zabaw nici czas jest tkać,     Ha, ha! Ha, ha!     Jak zabawnie jest się śmiać.   Złote kielichy postawcie Przy błahej, Błazna zabawy Szaty pomników rozstawcie – Niech rozwieją Króla sławy!     Złote wino będziem chlać        Ha, ha! Ha, ha!     Jak zabawnie jest się śmiać.   Radosne tłumy wyją, Na dźwięk Trefnisia występu; Lecz w ciemnym pokoju - Mroki się kryją, Schowane, czerwonym strojem wstępu     Choćby papier — w złości rwać!       Ha, ha! Ha, ha!     Jak zabawnie jest się śmiać   Głos Twój, jak dotyk aksamitny; Geniuszem zachwycasz tysiące. Twej trwałej dykcji, wybitny - Płomień,   rozpala serca wrzące.     Chcesz kamiennym głazem stać,     Ha, ha! Ha, ha!     Jak zabawnie jest się śmiać.   Choć obraz Twój wątły, nietrwały  W ręku na tronie – jak żmija wijesz; I choćbyś od Króla dostawał pochwały Nie martw się – i tak przeminiesz…     Choćby wieczny wiatr miał wiać,     Ha, ha! Ha, ha!     Jak zabawnie jest się śmiać.     Nim wykują Ci złote medale, Hukiem oklasków obdarzą; Ich czasy przeminą niedbale – Głuche głosy zakażą.     Cichy werbel możesz brać,     Ha, ha! Ha, ha!     Jak zabawnie jest się śmiać.   Na Ciebie patrzą prześmiewczo Twych słów – nie sposób wysłuchać. Przechodzą wciąż zlewczo, Nim sami w ogniu będą buchać,       O drogi Królu, koronę strać!     Ha, ha; Ha, ha!     Jak zabawnie jest się śmiać…

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...