My Love

[Rafał Mikulaniec]

Leniwie trącam kosmyk jej włosów
nie mogąc nadziwić się jej piękna
Patrzy na mnie niczym anioł
swymi pięknymi oczami.

Ledwie delikatnie drżącymi ustami
wymawiam jej imię
Jakbym bał się wzburzyć stan
swojej świadomości wybudzając się ze snu.

Bo oto właśnie trwam we śnie,
z którego nie sposób chcieć się wynurzyć.
Zatapiam w nim każdą swą część tak
by przylgły do niej trwale na wieczność.

Z pieśnią jej duszy w moim sercu
pragnę tworzyć niekończący się koncert
rozbrzmiewający ponad marną
człowiecza egzystencję.

Bo marnością jest życie pędzące ku końcowi
nie zważające na jego stan.
Natchnienia szukać próżno mi było dotychczas
albowiem jak trwać samotnie w niebycie?
Tylko z nią zanika marność, jak i
istotność ulotności bytu

Z Nią trwać we śnie wiecznym pragnę.

Zamykam oczy ostatni raz kładąc
głowę na jej piersiach składając
śluby wędrówki nieustannej
przy boku mej luby...

[teresa943]

Podobna uwaga jak w poprzednim - przegadane! I zatrzęsienie "jej". Radziłabym gdzie się da, powyrzucać. Wyznanie miłosne w wierszu, to trudny temat. Ważne, by nie używając zbyt wielu słów, przekonać o wielkim uczuciu.
I proszę dużo czytać i pisać, pisać...będzie coraz lepiej.
Pozdrawiam.

[bestia be]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zgadzam się z powyższym komentarzem

serdecznie

bestia