Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wciąż złością zaślepiona
wietrzysz irrealny podstęp
gdziekolwiek człowiekowi
pomaga bezinteresowny
w imię szeroko pojętej
miłości

podniosłam z pyłu drogi
złamaną gałązkę
obmyłam wzruszeniem
zadrapania i blizny
niebawem

wstawiona do wody
wypuści pędy
z porywem wiosny
od nowa
spójrz

w studni ślepoty
różowe okulary przeszłości
pokruszonego człowieka
którego utopiłaś

wydobyłam
z dna

po prostu

Opublikowano

I cóż tu można napisać...czarujesz ta swoją poezją i ujmujesz przemyśleniami:
"podniosłam z pyłu drogi
złamaną gałązkę
obmyłam wzruszeniem
tuląc ciepłem dobroci
zadrapania i blizny
wstawiłam do wody"
Serdecznie wiosennie!!!

Opublikowano

złość zaślepiła ci rozum
węszysz podstęp-- ten wers nie podoba się
gdziekolwiek człowiekowi
pomaga bezinteresowny--tutaj kto? bezinteresowny????????? czegoś brakuje może gest
w imię szeroko pojętej
miłości

do reszty nie mam zastrzeżeń i podoba się, ale ta pierwsza zwrotka jakaś jałowa

serdecznie pozdrawiam

bestia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Alunko, zapisuję na bieżąco chwile wydarzeń i refleksji;
ten wiersz jeszcze cały czas "wałkuję"...już kilka razy
zmieniałam to i tamto...tylko brak czasu...

Dziękuję za podobanie :)
Wiosennie, choć u mnie śnieg z deszczem!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Bestio, dlaczego nie podoba się? Że potoczny zwrot? Że za mocno? Tu musi być mocno!!!
Może coś zaproponujesz zamiennie? Będę wdzięczna :)
Dalej:
"gdziekolwiek człowiekowi
pomaga bezinteresowny (człowiek) ---domyślnie, by nie dublować
w imię szeroko pojętej
milości

podniosłam (...)"

Pierwsza zwrotka natomiast jest charakterystyką osoby, do której zwraca się peelka - jest to osoba podstępna, podejrzliwa, nielojalna, rzucająca bezpodstawne oskarżenia (peelce) itp.

dzięki za podobania "reszty"

Serdecznie pozdrawiam :)
Krystyna
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




a gdy pomagający bezinteresownie jest głupszy, lub różny od tego,
komu tak bezinteresownie pomaga- czasami potrzeba pomagania jest silniejsza u pomagającego, niż faktyczna potrzeba otrzymania pomocy u 'poszkodowanego przez życie'-
bez pytania, to co wtedy peelko, jakie skutki?

Różne są sytuacje w życiu, ale tu autorka akurat wie, o czym chce powiedzieć...o konkretnej i zamierzonej. Jakiej? Pozostawiam domysłom czytelników.
Dziękuję Marianno :)
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Witaj rzadki, ale miły Czytelniku:)
Cieszę, że i ten klimat Ci się podoba.
Klimaty, jak to w życiu, bywają różne,
a ja o życiu piszę, więc dziś tak.
Dziękuję Zbyszku.
Cieplutko pozdrawiam :)))
Krysia
Opublikowano

do pierwszej wersji też miałem niejasności ale po przeróbce nabrało odpowiedniej formy.
- zastanowiłbym się jedynie nad 5 wersetem 2 zwrotki" zadrapania i blizny"
zadrapania mówią o świeżych ranach a blizny, to rany przeszłości , być może nie mam racji.
Całość dobrze ujęta. pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



"zadrapania" to szramy, które są długo widoczne, ale z czasem giną tak, jak mniejsze świństwa, zagrywki mniej bolą; tu mają miejsce i te świeże i te z przeszłości - taki obrazek z zagmatwanego życia.

Dziękuję za pozytywne przyjęcie całości.
Serdecznie pozdrawia :)
Opublikowano

W moim odczuciu, wiersz się rozpoczyna (najbardziej się podoba),
od drugiej zwrotki.
W końcówce, coś mi skrzypi w sformułowaniu:
"w studni ślepoty
różowe okulary przeszłości
pokruszonego człowieka
którego utopiłaś


wydobyłam
z dna

po prostu"
Nie chodzi mi o sens, ale o słowa, ten sens oddające.
Jak zwykle, tematów Ci Krysiu nie brakuje
i wszystkie bardzo życiowe.
Serdecznie pozdrawiam, uściski
- baba

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Moja droga, pierwsza zwrotka jest konieczna
do zobrazowania sytuacji zapowiedzianej w tytule.
To, co się podoba, to już kolejny obraz,
a zwrotka z wytłuszczonym łączy się z pierwszą
(razem tworzą monolog);
słowa, które Ci nie przypadły, wydają mi się
(przynajmniej na razie) odpowiednie,
ponieważ oddają to, co zamierzyłam.
Ale dziękuję za sugestię. Być może przyjdzie mi do głowy
coś bardziej wymownego.
Wiem, namotałam, zagmatwałam, ale uwielbiam dygresje
i hehe...zawracanie "w te i wewte".
Dziękuję.
Ściskam serdecznie -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Znowu czysta, niepoetycka żółć w pierwszej strofie, natomiast dalej już ładnie.
- miłego dnia :)
kasia
Kasiu! Fajnie, że zajrzałaś mimo "żółci".
Tak. Dalej jest "lekarstwo", zabieg uzdrawiający...
"niepoetyckość" hehe...przechodzi metamorfozę :)

Pozdrówki serdeczne na dobry dzień :-)
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...