Chciałbym zawrzeć stały związek

[Tomasz_Biela]

odchodząc od lęku
coraz szybciej oglądam się za siebie
zrzucam miny
żadna nie wybucha
turlając się jedynie blisko
na wyciągnięcie ręki
co się wydłuża jak wróżba
z kurzej ślepoty

piorunów na niebie
mnoży się o wiele więcej na dłoni
perła skóry otwarta
zalepia twarz
poraniona rankiem
nie liczy już
ran kolejnego przebudzenia

nie ma tu czego szukać
drugiego nieba nie zamknę
do końca
odnaleziony i zdemaskowany na poligonie
surrealistycznych min

pora już rozbroić kilkaset
i spokojnie iść

nie mierząc odległości
od kolejnego zdziwienia

[Rachel_Grass]

albo mnie wszystko się dziś podoba, albo wiersz jest autentiko dobry ;)

nie leżą tylko poranienia i rany - zbyt niewielka odległość między nimi.

aha, i świetny tytuł, magnetyczny.

pozdrawiam.

[teresa943]

piorunów na niebie
mnoży się o wiele więcej na dłoni
perła skóry otwarta
zalepia twarz
poraniona rankiem
nie liczy już
ran kolejnego przebudzenia

nie ma tu czego szukać
drugiego nieba nie zamknę
do końca
odnaleziony i zdemaskowany na poligonie
surrealistycznych min

kolejna życiowa porażka? zawód miłosny?

pora już rozbroić kilkaset
i spokojnie iść

nie mierząc odległości
od kolejnego zdziwienia

wycieszenie, pogodzenie się z sytuacją?
nie oglądanie się wstecz?
a może powazna życiowa decyzja?

to takie tam moje, jak zwykle, domniemania...
wiersz bardzo mi się podoba

serdecznie pozdrawiam Tomku :)
Krystyna

[Judyt]

a mnie się zdaje, że dużo w tym wierszu
o sytuacji podmiotu lir., surrealistyczne miny
rozbrojone i zawsze to zdziwienie(...)fajno; J.

[Tomasz_Biela]

Dziękuję wszystkim

uszanowanie /

[Wilcza Jagoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

BRAVO!

[Robert_Siudak]

Początek i koniec trzymają poziom, natomiast według mnie w środek tekstu to jest :
turlając się jedynie blisko
na wyciągnięcie ręki
co się wydłuża jak wróżba
z kurzej ślepoty

piorunów na niebie
mnoży się o wiele więcej na dłoni
perła skóry otwarta
zalepia twarz
poraniona rankiem
nie liczy już
ran kolejnego przebudzenia

nie ma tu czego szukać
drugiego nieba nie zamknę
do końca
odnaleziony i zdemaskowany na poligonie
surrealistycznych min
- ten fragment, troszkę wkrada się haos, może też przez to urywanie myśli i wersów - niby ok, ale całokształtnie haos trochę miesza.

Tyle mojego.
Pozdrawiam R.

[Robert_Siudak]

Ale tak ogólnie to zapomniałem pochwalić, bo bądź co bądź podoba się.
R.

[kasiaballou]

Pamiętam z W - ciekawy.

pozdrawiam, Tomaszu :)
kasia