Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

n.n.

Krzysztof_Kurc
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/89878-nn/

Rekomendowane odpowiedzi

Krzysztof_Kurc

Krzysztof_Kurc

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

komina krzywy cień na ściółkę dachu pada
przez niepewność okien mokną parapety
na ścianach freski grzybem malowane
słuchają podłóg opowieści
o stropie trzeszczącym z wysiłku

po trawersach schodów
od progu przełęczy
stęchlizna wspina się do sufitów szarości

a Ty chcesz mieszkać we mnie
bo winorośl znów idzie po ścianie
i słychać ptaki na strychu

teresa943

teresa943

Opublikowano
Opublikowano
a Ty chcesz mieszkać we mnie
bo winorośl znów idzie po ścianie do Ciebie
i słychać ptaki na strychu

bardzo wymowne słowa (łącznie z całością)
i poruszający klimat - niepewność okien, podłóg opowieści, sufity starości

serdecznie pozdrawiam Krzysztofie:)
Baba_Izba

Baba_Izba

Opublikowano
Opublikowano

Może "zacieki rzeźbione grzybem", albo "freski malowane grzybem".
Freski maluje się na mokrym tynku - pędzlem.
Wiersz bardziej mi się podoba, gdy przestawiłam niektóre słowa,
zmieniłam tylko szyk zdań:
"krzywy cień komina pada na ściółkę dachu
przez niepewność okien mokną parapety
na ścianach freski malowane grzybem
słuchają opowieści podłóg
o stropie trzeszczącym z wysiłku

po trawersach schodów
od przełęczy progu
stęchlizna wspina się po szarość sufitów

a Ty chcesz mieszkać we mnie
bo winorośl pnie się po ścianie ("do Ciebie" - uważam za zbędne)
i słychać ptaki na strychu"

To moje odczucia po przeczytaniu wiersza.
Uważam, że jest ciekawy.
Pozdrawiam
- baba

Krzysztof_Kurc

Krzysztof_Kurc

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Zabiorę trochę od Ciebie, ale szyk słów zostawię sobie. Może to żle, tylko że ja tak myślę,tak mi się układa.To zapewne wpływ pewnych dzieł Lema.
Twoje uwagi jak zwykle cenne.
Pozdrawiam KKK

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/89878-nn/
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poezja to życie
      Rany

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Narodziliśmy się  Z ran i bólu    Dla twojej przyjemności    A piekło stało się  Prawdą objawioną   Gdy patrzyliśmy  W twoje martwe oczy    Cisza była muzyką 
    • Sylwester_Lasota
      wejście ślizgiem

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      @MIROSŁAW C., Dziękuję! :)
    • Migrena
      jego żona

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Lenore Grey   dziękuję za miły odbiór.   pozdrawiam:)           @lena2_   czasem czuję jakby wytarły się we mnie hamulce:)   nie wiem czy ktoś je reperuje u ludzi?   pewno psychiatra,:)))     bardzo dziękuję za Twoje słowa:)   najmilej Cię pozdrawiam:)      
    • Dekaos Dondi
      Fragment

      Przez Dekaos Dondi · Opublikowano

      Ciemność zapada bardzo szybko. Nagle jestem gdzie indziej. Zdążyłem uciec, lub raczej to coś mi pozwoliło. Widzę znowu ten sam cień. Jego źródło zostawiłem na zamglonym horyzoncie. Skrawki mroku krążą między drzewami, by po chwili zniknąć   Co za ładny sad, rześkie powietrze, nasycone zapachem słodkich owoców, pomarańcz, śliwek i jabłek.    Nieopodal wirują dźwięcznie, tancerki na łąkowej scenie. Upleciona z porannej mgły, gdzie krople rosy, niczym kryształowe latarnie, migoczą cicho szeptane lśnienia.   Oświetlona poświatą w kształcie pięciolinii oraz dźwięcznych nut, sama w sobie jest dziełem sztuki.    Pszczoły w kolorowych sukienkach, nakładają łyżeczkami wyrzeźbionymi z wosku, odrobinki miodu do maleńkich kubeczków, wyżłobionych w mroźnych sopelkach.   Strumyk przezroczysty tak bardzo, że widać przez niego myśli ryb, unosi wilgotną ożywczą wstęgę ukośnie do zielonej falującej trawy. Srebrzysty wąż pląsa na wszystkie strony, opłukuje drzewa i mnie, z cuchnącego brudu.    Jestem wewnątrz, lecz mogę oddychać. Nawet lepiej niż powietrzem. Słyszę skowronka. Siedzi na fali wznoszącej. Dosięga śpiewem daleki brzeg. Klucz wiolinowy z armią nut, drąży tunel do błękitnego brzmienia muzyki. Kapią stamtąd, odrobinki słodkiego, do nieprzytomności piołunu.   Po drugiej stronie horyzontu widzę następny. Muszę sprawdzić, co jest za nim. Pod sklepieniem umysłu szybują niewiadome. Obijają niewidoczne ścianki, niczym fruwające ćmy. Żeby tylko nie przylgnęły wygodnie do światła, zgłębiając złudną istotę sensu    
    • Migrena
      ich samochód

      Przez Migrena · Opublikowano

      @wiedźma   ja Ciebie też pozdrawiam i bardzo serdecznie dziękuję:)   wszystkiego dobrego:)    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...