Niech ten półszept pożarny

[Maria Szara]

Niech ten półszept pożarny
mocą przestróg ci będzie
niechaj w uszach ci huczy:
nie zatrzymuj się w pędzie

choćbyś siłą ostatnią
miał się miotać wśród śniegów
zapamietaj to dobrze:
nie zatrzymuj się w biegu

zagubiony w połowie
nie rozróżnisz dnia pory
nie powróci na miejsce
rozmazany koloryt

gwizd powietrza w twej czaszce
zamiast ustać, się wzmoży
smugi słońca kłuć będą
w kark podobne do noży

nie odzyskasz oddechu
zoranego zmęczeniem
nie powróci do rytmu
roztętnione krążenie

kiedy będziesz próbował
skroń nabrzmiałą zmyć w wodzie
pojmiesz prawdę i błąd swój
-że biegałeś po lodzie

teraz nagle skruszony
twym zastałym naciskiem
runie w dół i pochłonie
to, co było ci wszystkiem

nie rozróżnisz błękitów
nie oddzielisz wód brzegów
zapamiętaj to dobrze:
nie zatrzymuj się w biegu.

[M._Krzywak]

To jest tak, jak forma przerasta treść - nawet i "wszytskiem" się znajdzie...
Treściowo- bzdurka, tyle, że rytmiczna. Ale to za mało.
Pozdrawiam.

[Goliard]

i w mur głową:(
pozdro

[H.Lecter]

Kosz.

[Pancolek]

Niestety

[Messalin_Nagietka]

ale ten pożar był i się pożar'ł
MN

[Basil]

rytm jest ok, dla mnie akurat to wiele...
nawet jeśli kosz, to zza połowy

pzdr

[jacekdudek]

Niestety.
pozdr.