tam pod oknem

[ovoc ziemii]

tam pod oknem



rozsmarowano mój letni wieczór jak kostkę
zjełczałego masła. odpływasz coraz dalej, z każdym dniem
powszednim. i nikt już nie pyta, czy wszystko w porządku.
a dziś został uśpiony pies, mój pies został uśpiony,
a mnie znów nie było

w naszym domu retro - rodzinnym, pachnącym vifonem
i grzybem, wilgocią od strony ściany, kiedyś regularnie
ostrzeliwanej, później obijanej przez podwórkowe
piłki.

pies, mój pies, którego karmiłyśmy butelką z dydkiem,
środowym mlekiem od chłopa; cudownie odratowany po wypiciu
bielinki z aluminiowej balii z firankami.

teraz śpi w ogródku, którego zrzekłam się dawno.
zdawać by się mogło, że jestem suchym źródłem,
a wciąż jeszcze widzę miejsce na chodniku, gdzie leży rozlane,
moje lepkie dzieciństwo.

nieprawdą jest, że przyszłe dni zszywają rozdarte zdarzenia,
bo wciąż znajduję nowy punkt, który krwawi mocniej. może by tak
spróbować wyjść z siebie, odizolować te wszystkie ogniska
i patrzeć jak gasną światła w oknach, gdy nie mam dokąd pójść.

mój letni wieczór konał i wytoczyły się brunatne, ociężałe
myśli. cholera, mój wieczór konał, podczas gdy modlitwy spieniły się
między płytami chodnikowymi, które później ktoś zasypał piachem,
ale tego już nie pamiętam. zupełnie jakby było mnie dwie.
ja sobą, ja tobą.









marzec 2009

[JacekSojan]

"butelka z dydkiem" - acha! (??!!??)
"lepkie dzieciństwo" - brzmi podejrzanie...
"brynatne myśli..." - coś jak "brunatne koszule"?
- poszedłbym na skróty, poetyckie cięcia;
nie wszystko należy dopowiadać;
J.S

[kasiaballou]

Przyda się odciążyć od mój/mojowych wtrętów.
Ciekawy utwór.

pozdrawiam
kasia :)

[Rachel_Grass]

ależ tutaj są momenty, np. ten -

a dziś został uśpiony pies, mój pies został uśpiony,
a mnie znów nie było

można by odciążyć, chociaż tekst wygląda sentymentalnie, więc zapewne się nie da ;)

[lubię latawce]

tak, można tu zrobić jakieś odejmowanko; ale i tak tekst jest bardzo inspirujący.
podoba się, niepokoi.
pozdrawiam, angie