Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

****

Orston

Przez Orston
w Fraszki i miniatury poetyckie

 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/89476--/

Rekomendowane odpowiedzi

Orston

Orston

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Świetny inspirujący obrazek!

pierwszy dzień wiosny-
w lustrze kolejna zmarszczka
znowu minął rok

Serdeczności!

W rzeczy samej, Alunko - czas mija nieubłaganie...
Pozdrowionka cieplutkie, przedwiosenne :)
Marek
Ewa_Kos

Ewa_Kos

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ooo, zaraz tam zmarszczka:))) a może:
pierwszy dzień wiosny
odkryta w lustrze
ostrość spojrzenia

czyli tak czy siak wypatrzy w końcu
kolejną zmarszczkę:)))
Serdecznie pozdrawiam:)) Cmok! Ewa
Orston

Orston

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ooo, zaraz tam zmarszczka:))) a może:
pierwszy dzień wiosny
odkryta w lustrze
ostrość spojrzenia

czyli tak czy siak wypatrzy w końcu
kolejną zmarszczkę:)))
Serdecznie pozdrawiam:)) Cmok! Ewa

No tak, ale ostrość spojrzenia jest bardziej ryzykowna, bo po kolejnej można jeszcze kolejną wypatrzeć… :)
Pozdrawiam Cię ciepluteńko, Ewuniu. Cmmmok!
Marek
Orston

Orston

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jak to dobrze, że ją wreszcie widać.

Pozdrawiam,
jasna :-))

O tę jedną za dużo jednak. Nawet nie strasz, bo pierwszego dnia wiosny mam urodzinki
Pozdrowionka serdeczne, Madziu :)
Orston
Ann N.N.

Ann N.N.

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




kolejna wiosna
coraz mniej widać w lustrze
po przebudzeniu

:*

W tym przypadku pogarszający się wzrok ma jednak swoje plusy :)
:*
:*





:*
[rumieniec]

jasne! więcej pola dla fantazji. ;]

:*

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/89476--/
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Aleksander Hoorn
      Już prawie widać

      Przez Aleksander Hoorn · Opublikowano

      @APM Moim zdaniem ten utwór niepotrzebnie uderza w emocjonalny dzwonek. Czysta obserwacja natury sama w sobie dostarcza wysokogatunkowego paliwa, nie trzeba już podsycać wrażeń odbiorcy. Wiatr, cisza to słowa - pułapki; lepiej omijać z daleka, a zwłaszcza nie zestawiać ich razem, aby do wiersza nie zakradła się banalność. Nadużywane generalnie, przestają być poetycko nośne.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To jest mocna kanwa. Resztą poddaj surowemu audytowi.   AH
    • JakubK
      Ciche sprawy ostateczne

      Przez JakubK · Opublikowano

      Ktoś przede mną liczy drobne.   Za mną ktoś patrzy na zegarek.  I jeszcze ktoś  poprawia koszyk,  jakby ustawienie rzeczy, miało ostateczne znaczenie.   Wszyscy jesteśmy w kolejce, po coś więcej niż chleb i mleko.   Ale nie mówimy tego głośno.   Bo może właśnie to milczenie, trzyma nas jeszcze w całości.
    • APM
      Już prawie widać

      Przez APM · Opublikowano

      Już prawie widać   Zieleń w niebieskości, wiatru drganiem, ciszą. Wysoko, w kołysce z patyczków, rodzi się życie. Schowane przed okiem, ale nie przed sercem. Tańczę na klawiaturze, w puchu i w dziobie radośnie się chowam.
    • wiedźma
      Akt oskarżenia

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Rafael Marius Masz rację.  Przyjemnego dnia, pozdrawiam.
    • Stukacz
      Czary-mary

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Link do piosenki:     Przestań! – nie rób tego To takie dziwne, poplątane Ja nie rozumiem już niczego Chyba z łóżka dziś nie wstanę   Powiem tak: już nie będę Więcej na uśmiech się nie zdobędę   Na te śmieszki i uśmieszki Dość mam wszystkiego Te Twoje wybryki i grzeszki Dość mam tego   Bawisz się mój miły Nie rozumiem sensu – mój drogi Masz umysł tak zawiły Chyba nikt nie zrozumie – nawet bogi   Albo inne duchy, mary Nic nie zrozumieją – drogi mój To na pewno czary-mary Ten uśmiech Twój   Ja płaczę i znów się śmieje Sama z siebie – wiesz kochany I w ramionach, w myślach mdleje Zakochałam się – o rany   I tak myślę, i w tych myślach roję Że to może Ty, że my dwoje Co z tego, że nie tak, że inaczej To nieważne chyba – raczej?   Ja Cię kocham mój kochany Zakochałam się – o rany!  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...