głaszcząc czarnego kota

[BARBARA_JANAS]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Szczerze... ? Nie, nie, nie...
Czym ci bezbronny wiersz zawinił... ? : ))
Wyszedł jakiś jałowy, mechaniczny substytut. Traci rację bytu fraza :

jeszcze się tu wszystko jakoś nazywa
jeszcze dotknąć można
a już rośnie pragnieniem

Przy płowym kocie wchodzimy już w inną bajkę.
Dzięki, Basiu.
Pozdrawiam, wstrząśnięty - H. Lecter ; )

[ zawstydzona ] :)

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Szczerze... ? Nie, nie, nie...
Czym ci bezbronny wiersz zawinił... ? : ))
Wyszedł jakiś jałowy, mechaniczny substytut. Traci rację bytu fraza :

jeszcze się tu wszystko jakoś nazywa
jeszcze dotknąć można
a już rośnie pragnieniem

Przy płowym kocie wchodzimy już w inną bajkę.
Dzięki, Basiu.
Pozdrawiam, wstrząśnięty - H. Lecter ; )

[ zawstydzona ] :)

Prawie uwierzyłem... : )))

[Franka Zet]

Gąszcze dookreśleń (imiesłowy, przymiotniki, przysłówki), duszno mi zwłaszcza w pierwszej strofie, a najbardziej przy

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Taki piękny temat wzięty nadaremnie. Ale cóż to na Twoje dobre samopoczucie ;) Do lepszego poczytania :)

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wychodzi na to, że dobre samopoczucie - to grzech... ; )
Wybacz, Fran, że obnoszę się ze swoją uśmiechniętą, zadowoloną gębą. Co do wiersza, faktycznie, uważam go za skończony, spełniony i nie przewiduję karczowania gąszczy.
Ocenę przyjmuję z pokorą.
Do lepszego zatem...
: )

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak się jednocześnie głaszcze kota i pisze wiersze, to składnia musi wyjść porąbana... ; )

P.S.
Żaden purysta językowy, nawet wuszkosympatyczny, nie pozbawi mnie świętego, niezbywalnego prawa do obciachu/ wolności od obciachu...
Ot, co...!
: )

[Pancolek]

ten kupuję ;)

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo plastyczny i wieloznaczny wiersz. Pierwsza zwrotka świetnie wprowadza w żywy obraz miejsca. Perfekcyjnie dobrane kolory, dźwięki i zapach. Widać w niej artystyczne zdolności malarskie Autora !:) Nie ściemniam, nie bałamucę. Wchodzę w ten obraz i widzę wszystko dokładnie.
Druga jest nieco trudniejsza do odczytania.
Zmienia się pora dnia, przybywa rekwizytów i postaci. Dwa pierwsze wersy są jakby mostem pomiędzy pierwszą i drugą zwrotką.
Przerzutnie pomiędzy pierwszym i drugim , drugim a trzecim wersem tej zwrotki sprawiają, że na dłuższą chwilę zatrzymuję się w tym miejscu... Dobry zabieg.
Później jest już metafizycznie. Północ, brakujący wymiar i ostatni wers - piękny.
Wszystko jest na swoim miejscu. Nic nie zmieniaj.., a jeśli to kiedyś zagramy to ja będę Mistrzem, a Ty Małgorzatą - ok? ;)
Buziam.

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki, Pancol.
: )

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo plastyczny i wieloznaczny wiersz. Pierwsza zwrotka świetnie wprowadza w żywy obraz miejsca. Perfekcyjnie dobrane kolory, dźwięki i zapach. Widać w niej artystyczne zdolności malarskie Autora !:) Nie ściemniam, nie bałamucę. Wchodzę w ten obraz i widzę wszystko dokładnie.
Druga jest nieco trudniejsza do odczytania.
Zmienia się pora dnia, przybywa rekwizytów i postaci. Dwa pierwsze wersy są jakby mostem pomiędzy pierwszą i drugą zwrotką.
Przerzutnie pomiędzy pierwszym i drugim , drugim a trzecim wersem tej zwrotki sprawiają, że na dłuższą chwilę zatrzymuję się w tym miejscu... Dobry zabieg.
Później jest już metafizycznie. Północ, brakujący wymiar i ostatni wers - piękny.
Wszystko jest na swoim miejscu. Nic nie zmieniaj.., a jeśli to kiedyś zagramy to ja będę Mistrzem, a Ty Małgorzatą - ok? ;)
Buziam.

Pięknie " zobaczyłaś " wiersz, Agatku.
Wielkie dzięki.

P.S.
My już to gramy... ; ))

Ciepło...
: )

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak się jednocześnie głaszcze kota i pisze wiersze, to składnia musi wyjść porąbana... ; )

P.S.
Żaden purysta językowy, nawet wuszkosympatyczny, nie pozbawi mnie świętego, niezbywalnego prawa do obciachu/ wolności od obciachu...
Ot, co...!
: )

a to słusznie, z tem prawem
a teraz jeszcze do wiersza
- co chciałeś uzyskac inwersjami? bo oprocz tej strugi cienia zeszły, która może być też przerzutnią, reszta nie wygląda na przerzutnie, więc się pytam na co taki zabieg nienaturalny?
- co chciałeś uzyskać oderwaniem wersu "trąbka złoceń cichnąca"/ "biały już tylko zapach"
- nadmiar przerzutni wchodzących jedna po drugiej, wyszedł niezgrabnie

w moim odczuciu, w moim odczuciu, w moim odczuciu...

a szczerze Ci powiem tak jednym zdaniem - wyszedł mniej wiersz, a więcej konstrukcja
:)

- nic nie chciałem uzyskać, to jest mój - jak najbardziej naturalny - obciachowy styl pisania
- oderwanie nastąpiło w innym miejscu : brukiem okien leniwie/ trąbka złoceń cichnąca
- niczego nie " przerzucałem ", efekt jest przypadkowy
- przed twoimi odczuciami chylę czoła ( to było na poważnie )
- konstruktor brzmi lepiej niż poeta, jakoś tak " konstruktywnie "

P.S.
Jeszcze w związku z " konstrukcją " - wuszko, o czym jest ten wiersz ?

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

- nic nie chciałem uzyskać, to jest mój - jak najbardziej naturalny - obciachowy styl pisania
- oderwanie nastąpiło w innym miejscu : brukiem okien leniwie/ trąbka złoceń cichnąca
- niczego nie " przerzucałem ", efekt jest przypadkowy
- przed twoimi odczuciami chylę czoła ( to było na poważnie )
- konstruktor brzmi lepiej niż poeta, jakoś tak " konstruktywnie "

P.S.
Jeszcze w związku z " konstrukcją " - wuszko, o czym jest ten wiersz ?


o viagrze z długim wstępem. poniekad to żart, ale po cześci serio tak to wygląda. zobacz na te roboty reczne w drugiej strofie :|

myślę, że swoim naturalnym, nawet niech to będzie 'obciachowym' sposobem pisania, też trzeba coś uzyskać, bo na cóż w przeciwnym razie właśnie 'tak', a nie inaczej? przypadek, przypadkiem, ale czy przypadkiem nie trzeba się zastanowić, co się uzyskuje w wyniku owego przypadku? ;)
nie rzecz w tym, byś chylił głowę, bo indywidualne odczucia są przyklejone do odczuwającego, a i mi to niepotrzebne, zeby przed moimi chylić., ale może pomyśl nad znalezieniem odpowiedzi na te pytania, które, jako czytacz zadałam. tak, dla samego siebie. bez wykrętów. i to nawet nie rzecz, byś mnie przekonał, ale po prostu znalazł 'jakąś' odpowiedź
czułkiem :)
podpisano: gęś zbożowa

Pytałem o czym ten wiersz, bo i owszem - szukałem " odpowiedzi na te pytania, tak dla samego siebie, bez wykrętów ". " Viagra z długim wstępem ", to jednak nie jest już tylko kwestia, źle dobranego instrumentarium, gubi się całkowicie ciąg przyczynowo - skutkowy. To totalne rozminięcie autora z czytelnikiem, porażka, klapa zupełna...
Na to się jednak nie godzę, napisałem zatem wiersz niszowy, poniekąd hermetyczny, dla jednostkowego czytacza i...trzeba mi będzie jakoś z tym żyć...; )
podpisano :
turkuć podjadek

[JacekSojan]

w moskiewskim mieszkaniu przy ulicy Bolszoj Sadowoj 10 mieszkał wraz ze swoimi rodzicami Michaił Bułhakow;
PRZYJMUJE się, że mieszkanie Mistrza z powieści "Mistrz i Małgorzata" to również ten sam adres, gdzie odbywa się spotkanie mężatki Małgorzaty z pisarzem - Mistrzem...
tropy aż nadto wyraźne, także w tytule - rola kota (kotów) w powieści Bułhakowa zasadnicza, sprawcza;
to trudne zadanie hermeneutyczne Lecterze - stąd kłopoty interpretacyjne;
ale masz rację - dziedziczymy nie tylko wyobraźnię mistrzów; także ich duchowość jest tożsama z naszym liryzmem - autor wciela się w sytuację Mistrza i czuje koniec epoki ("jeszcze się tu wszystko jakoś nazywa") - czuje także koniec własnego świata wartości nawet w nazwach, pojęciach, słowach, wyrazach...nowa dekadencja? nie! konstatacja - człowiek pozostaje człowiekiem, mężczyzną i kobietą w cudownej grze płci na tle czasów, zdarzeń, epok...
piękny wiersz, piękny!
J.S

[mały_dzielny_toster]

Dziwne to to, ale Bułhakowa uwielbiam, więc + ;)

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak mi się właśnie zdawało...mignęła mi kiedyś twoja sylwetka, na wieczornej Balszoj Sadowoj... : ))
Jeszcze " dotknąć " mogłeś...
Dzięki, Jacku.
: )

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Skoro " to to " Bułhakowem podszyte, to i dziwne być musi... ; ))
Dzięki, tosterze.
: )

[JacekSojan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak mi się właśnie zdawało...mignęła mi kiedyś twoja sylwetka, na wieczornej Balszoj Sadowoj... : ))
Jeszcze " dotknąć " mogłeś...
Dzięki, Jacku.

__________________________________________________________________________________________________________________________________________________


dotykamy Piotrze - dotykamy - jeszcze...
:))
J.S
: )

[Fagot]

Jako absolutnemu wielbicielowi Bułhakowa nie pozostaje mi nic innego jak zostawić plus a myślę, że i Behemot nie był by zawiedziony :-)
Pozdrawiam

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj, Fagocie na Bolszoj Sadowoj... : )
Dzięki.

[Magda_Tara]

:))

próbuję zawrócić czas,
głaszcząc czarnego kota...

nie udaje się
:))
nie jestem Małgorzatą.

wiersz przepiękny
gratuluję.

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oczywiście, że jesteś - tylko Mistrzów deficyt...; ))
Dzięki, Magdo.
: )