Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


no tak to jest różnica:P
:)))))

dzięki b. złamane za depnięcie pod wierszołem
i uśmiechnięcie się, choćby to(...)
bo łaty każdy prawdopodobnie jakieś ma;J.
Opublikowano

Ma każdy. I to "łat bezład"!
Czasem łata za łatą i łatą pogania. Moja babcia
mawiała: dłużej starego, jak nowego, a zgrabnie
nałożona łatka, może być nawet ozdobą.
Tak sobie pomyślałam; gdyby nie te łatki, to ilu
z nas już by było na śmietniku? Fajnie, że są!
Pozdrawiam serdecznie, Judytko
- baba

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dzięki za przytoczone słowa babci Babo:) i depnięcie
i za maleńkie zastanowienie jakże dobre, chociaż
tak szybciutko wyszło co wyszło, to bezład to tak
ogólnie trochę się zrobił;a łatki potrzebne pewno tak(...)
człowiek jest człowiek;również sedrecznie:)J.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dzięki bezsenna żeś wstąpiła i że coś,
aj taki szybkomyślicielowy wierchołek - tak napisany,
no ja nie wiem co lepsze ale wydaje mi się,
że i to i to obecnie często można zaobserować, J.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jacku dzięki serdeczne za depnięcie pod wieszołkiem i że coś,
b. szybko nabazgrolony, więc jak się troche można do niego
odnieść, to fajnie; mogę powiedzieć, że jak te
"mieszane uczucia' to nawet i dobrze to świadczy, bo
ja takie miałam jak to się napisało, wyrażenie'wszyscy' mogło nawet
brzmieć jakoś tak nieprzyjaźnie na pierwszy rzut, jeśli sama miałabym
odczytać powyższe to może zastanawiałabym się nad ład bezład jak
zasugerowało złamane skrzydło,(: J.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Myśli i słowa  Nienazwane    W plątaninie czasu  Gubią się    I już nie wracają  Do wymyślonych snów   Chcesz to usłyszeć znów? 
    • Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi wiosennej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Siedzisz na plaży, troskliwie pogodna; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, pozornie ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma, a później powracać najwierniej.   Na moim ramieniu jarzysz się Ty - surowy, miłosny ex libris.
    • @Pisarzowiczka  Zostaję z refleksją: jak bardzo czasem potrzebujemy wyjść z siebie, żeby naprawdę do siebie wrócić :)
    • @Werka1987Jakie nicnierobienie? Zmywanie podłogi, gotowanie, mycie garów, pranie.  A przy zasypianiu - czego jeszcze nie zrobiłam :)
    • @Gosława To bardzo przejmujący wiersz o bólu, który nie krzyczy, tylko sączy się między wersami. Uderza mnie to odwrócenie, że łatwiejsza wydaje się tęsknota za nieobecną matką niż mierzenie się z emocjonalnym chłodem tej, która jest.   Też zapis głębokiej rany odrzucenia i jednocześnie rozpaczliwej potrzeby bliskości. Bardzo poruszający tekst, który długo nie puszcza.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...