Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

list do nie byle kogo

Dawid D.
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Dawid D.

Dawid D.

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

myślę, że jedynemu, tak podobnie innemu do nas - Stachurze




na wstępie piszę do ciebie po raz pierwszy


zacząłem ułamek drogi, zapisanej pod rozlaną herbatą,
przez pryzmat brązowej plamy dobiegło mnie światło.
widziałem nie-widoczne do krwi. żyję
w świadomości, że jestem nie-stworzeniem.

wiem i nie chcę wiedzieć,
co działo się w twojej głowie. kilka razy schodziłem
głębiej, za dno, za ciebie, gdy czułem jak dławiący dym
wkradał się pod powieki przekrwionych oczu, panika.

wiesz, teraz nie-unikam wypraw.
przy zamroczonym umyśle znalazłem kilka pęknięć
w dębowym biurku. zaczynają się gdzie kończą paznokcie,
częściowo, może nie do końca, zadowolonych z braku uwagi


*


torem mych słabości
popędziłbym dłoń
na poboczu pragnień
białej kości woń

na poboczu
krucze pióro lśni
na poboczu
dziś poeta śpi

Judyt

Judyt

Opublikowano
Opublikowano

*
torem mych słabości
popędziłbym dłoń
na poboczu pragnień
białej kości woń

na poboczu
krucze pióro lśni
na poboczu
dziś poeta śpi


fajnie to napisane, podoba się;
może też coś czerpane z bukowiny;
płoniaście(: J.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jerzy_kak
      Usta Twoje

      Przez Jerzy_kak · Opublikowano

      Usta Twoje. Przyciągające są dla mnie w sposób którego ni zmierzyć, ni porównać do rzeczy ziemskich nie można! Nie sposób porównać ich do świątyń ozdób; w tobie więcej świętości niż w europejskich kultach   Usta Twoje. Trwają przy mnie - tylko w wyobraźni, która choć nie racjonalna, dobrze ją rozumiem. Czuję Cię w drżeniu moich ust, a jej nonszalancji przez którą przy tobie rozum mój- skrywa się cieniem.   Spowite miodem; we dnie i po nocach mi się śnią, w malinowym kolorze, jak trwają chętnie ze mną I spoglądają pożądliwie, na usta moje.   Wciąż słowa, dla mnie świątobliwe wypowiadają w mych snach - bogów one poza mną żadnych nie znają a ja nic w nich więcej pragnąć nie śmiem. Usta Twoje.
    • Arsis
      Zamyśleni

      Przez Arsis · Opublikowano

      @Mitylene    
    • Poet Ka
      przemiany

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Mitylene    dziękuję  mogły się znaleźć na ziemi, bo: - zrzucono je  - to może być złudzenie - podobieństwo - ludzkie marzenie - akt wyobraźni  - symbol zmian w przyrodzie  - odbijanie się kształtów  - przenikanie światów  - ludzkie wyobrażenia - akt stworzenia - akt poczęcia  - obraz zmian zachodzących płynnie  - zmian mieniących się w słońcu  - trzepot skrzydeł - widać wtedy  raz spód, a raz wierzch   
    • Poezja to życie
      Chłód

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Delikatny chłód  Uderzył nas w kark    A do świtu  Było jeszcze daleko    Noc bawiła nas Swoim tempem    A bezgwiezdne niebo  Przeraziło nas    Coś wisiało w powietrzu...    
    • Mitylene
      przemiany

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @Poet Ka zastanawia mnie po co te Cheruby miałyby znaleźć się na ziemi, kiedy ich miejsce jest tak naprawdę w niebie...Te ruchome pocztówki pamiętam, popularne były kiedyś i trochę jakby luksusowe. Ten zmieniający się w nich obraz odczytuję jako przemijajanie i  nie do zatrzymania zmiany...chociaż tak na prawdę w nich obraz wraca na miejsce...Ciekawy wiersz, którego "nie rozgryzłam" do końca, ale na pewno zapada w pamięć...

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...