Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zaczekaj jeszcze trochę
nie musimy tak gnać
jak rozkołysany pociąg
wystukamy rytm serca
i więzi

już migocą obrazki
za parawanem rozmazane
szkło napełnione po brzegi
starym czerwonym winem
czeka

smutek
wiesz jak smakuje cisza
i samotność za oknami
nasz świat to radość
gdy biegamy między
drzewami

wyobrażeń

Opublikowano

Bardzo mi się podoba ujęcie treści w klamrę
"niecierpliwość" (tytuł) ----> "wyobrażeń" (pointa).
Wydaje mi się, że Peel jest "uwikłany" w dwie
rzeczywistości; jedna to realne szare życie

smutek
wiesz jak smakuje cisza
i samotność za oknami


druga to uczucie do kogoś, kto czeka (Ona)

już migocą obrazki
za parawanem rozmazane
szkło napełnione po brzegi
starym czerwonym winem
czeka


Peel (może jadąc pociągiem?) rozmwia w duchu
z Nią; jego myśli są pełne nadziei

nasz świat to radość
gdy biegamy między
drzewami

wyobrażeń


Moim zdaniem niecierpliwość wynika stąd,
że te wyobrażenia ciągle niespełnione.

Zwróciła też moją uwagę wieloznaczność
tych wesów

jak rozkołysany pociąg
wystukamy rytm serca
i więzi


jednak domysły zachowam dla siebie :)

Podoba mi się Twoje subtelne pisanie, Zbyszku.
Lubię tu zaglądać, choć ostatnio rzadko się pojawiasz.

Serdecznie pozdrawiam :)))))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...