Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pod różną postacią
jeden drugiemu nierówny
polukrowany czy z pudrem
najlepszy z marmoladką
w dziurce

nie śmiej się

wkłada się konfiturę
i czeka jak na drożdżach
rośnie potem rozgrzany
obraca się w tę i ową
stronę tak długo
aż się zarumieni

ociekający na bibule
z miałkim cukrem
albo wedle woli
pączek z lukrem

wyrośnięty pulchniutki
w domowych pieleszach
to nie jakiś anonimowy

uwierz

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


to jesteś ode mnie lepsza...ja tylko jednego...
wiesz, kalorie...
dziękuję Judytko :)
pozdrawiam cieplutko
kalorie nie są mi groźne,
a to nie wiem 'lepsza'tego nie rozumie,
wzajemnie, J.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


to jesteś ode mnie lepsza...ja tylko jednego...
wiesz, kalorie...
dziękuję Judytko :)
pozdrawiam cieplutko
kalorie nie są mi groźne,
a to nie wiem 'lepsza'tego nie rozumie,
wzajemnie, J.
Judytko, "lepsza" to tak żartobliwie rzekłam :)
spokojnej nocy :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


kalorie nie są mi groźne,
a to nie wiem 'lepsza'tego nie rozumie,
wzajemnie, J.
Judytko, "lepsza" to tak żartobliwie rzekłam :)
spokojnej nocy :)
aha, nie wiedziałam, dziękuję za życzenia, J.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszek Piotr Laskowski - transcendencja przekraczająca granice uczuć i myśli. Tak daleko i tak blisko. Niebo błękitne. Piękny
    • „Niebo”   Przyglądam się za dnia niebu i w błękicie jego chmurom — tym białym i siwym kłębom, jakże piękną są naturą.   Wyglądają tak potężnie, choć są tylko mgłą, oparem, suną wiatru lekkim pędem, ulotne, z anielskim czarem.   Kształtami się wciąż formują, wyszukać w nich można wszystko, gdy uważnie się wpatrujesz — artystyczne to igrzysko.   Wzlotem własnej wyobraźni — te ludzkich wyrazów twarze, obrazy porównań z marzeń, i lasów, i rzek pejzaże.   I stworki wszelakiej maści, z groźnie śmiesznymi pyszczkami, w tej wielkiej nieba przestrzeni — przyjrzyjcie się kiedyś sami.   Przyglądam się niebu nocą, w kosmosu kresów głębiny, czerni, gdzie gwiazdy migocą srebrem blasku jarzębiny.   Widzę gwiazdozbiory znane, w astronomii określone, widzę też nieopisane, w mej wyobraźni tworzone.   I widzę co wymyślane, z gwiezdnego centrum ogródka, przez ludzkość wyczekiwane — to przybycie ufoludka.   Wystarczy nam zamknąć oczy, obserwując gwiazd miliony, by zobaczyć, jak on kroczy, gwiazdami przyozdobiony.   Przybysz ze świata innego, fantazją naszą stworzony, tej nocy nieba gwiezdnego — spróbuj, będziesz zadziwiony.   Leszek Piotr Laskowski
    • Violu cudowny wiersz, moi poprzednicy pięknie podsumowali wiersz, wiec tylko biję brawo:):)
    • Maj ma coś w sobie, że rozkwitają jabłonie i dziewczyny:):) bardzo subtelny wiersz:) serdecznosci Bereniko:):)
    • Refleksyjnie o darowaniu prezentów, czasem się zastanawiam jak dużo funkcji spełniają prezenty i jak dużo można poprzez nie powiedzieć...serdecznosci Alinko:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...