Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
i o tym chce pisać





w mojej wyobraźni jest pani wspaniałą matką i kochanką
obiecuję pani Wenecję z pałacami
- szybko czaruje i równie szybko wykształca palce w pięść
Weronika ugina kolana pod pierwszymi wspólnymi dziećmi
czołem szturmuje drzwi z indeksem pełnym buforów i mocnych zasad

w domu Weronika bawi się plastikową łyżeczką w kształcie kota
za mamusię słodzi kaszkę za tatusia do smaku łamie gazetę
leczy supły z mięśni w brzuchu i puch w uszach
na ból robi własne szkice w których
każdą myśl zaczyna od słów sama już nie wiem

po oddaniu dzieci i rodziców pod tymczasową opiekę McDonalda
Weronika wychodzi z domu ładować się dobrocią słońca
dając czas eksmężowi na przespanie się z tematem i pozbieranie się

w finale eks sprząta mieszkanie do czystych podłóg i szybko się zbiera
a Weronice w domu pozostawia kartkę: moja mała
Twoja Wenecja odpłynęła ale prawdziwi poeci żyją powietrzem
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nie wiem, czy to mój euforyczny nastrój - czy ten tekst jest po prostu genialny!
pozdrawiam
kasia
z ręką na piersi :) - to pierwsze.

Autorko!
Nie Ciebie pytam - 'znam' Twoją skromność
:)
Opublikowano

Teraz Weronika ma przechlapane, ale wreszcie zacznie
prawdziwie żyć. Może nawet, sama sobie zafunduje
Pałac Dożów, powietrze Wenecji ją ożywi, orzeźwi,
napisze wiele pięknych, wspaniałych wierszy, pozna
kogoś, kto się okaże prawdziwym przyjacielem.
Bardzo mi się podoba:
"robi własne szkice w których
każdą myśl zaczyna od słów sama już nie wiem"
Nawiasem mówiąć; ładnie jej eks, mieszkanie wysprzątał!
Bardzo mi się wiersz podoba,
serdecznie pozdrawiam
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witam - mają małe niekomfortowe potrzeby - tak bywa - żyją w innym świecie -                ciekawy wiersz -                                                 Pzdr. serdecznie.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ali makijaż, a Kazi? Zakażaj i Kamila      
    • SUMIENIE   Idę wolniej niż kiedyś, nie muszę kłamać, ranić innych i nie grać przed samym sobą, że to nie moja droga, że to tylko na chwilę, a czas zaczyna nabierać kształtów, czyste sumienie znów ma swoje imię.   Bo czym że jest ono, może chęcią bycia idealnym, może krzykiem przywołującym wewnętrzny porządek, teraz stało się we mnie czymś namacalnym, tym, co daje wolność wyboru, by z radością usiąść z każdym przy stole.   Moralne wartości, uczciwość, empatia, szacunek, staja się nadzwyczaj realnie namacalne, gdy zdejmujesz z siebie ciężar przeszłości, bzdurnych roszczeń i krzywd, ten cały surrealistyczny, emocjonalny ładunek.   Jedyne, na co w życiu zawsze trzeba być gotowym, to samotność, co zwala się nagle nieproszona i drzwi bez klamek zatrzaskuje, bez sumienia jej nikt nie przetrwa, nie oszuka, ona cię potrafi zniszczyć, lub z popiołów zamki buduje.   Sumienie, dla młodych czasem balast i zbędna w dążeniach do sławy kulturowa przeszkoda, lecz w chwili gdy czas się zaczyna z latami wypełniać i krok coraz wolniej stawiany, może ciążyć, jak podświadoma kłoda.   Bogdan Tęcza..
    • Ot, mokło i ciołkom to   Tak mokła ich ciałkom. Kat
    • Witaj -  W świecie ulepionym  Z okruchów nadziei  - podoba mi się ten moment wiersza - optymistyczny -                                                                                                                    Pzdr. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...