Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

***

Erotyk I

Twe ciało jest żywe, włosy ruchliwe
Otulone wiatrem szczelnie,
Dłonie gorące, lecz usta płochliwe,
Wciąż mi odmawiają bezczelnie.

Pierś moja pełniej oddycha bez Ciebie,
Bez ciężaru Twojego ciała,
Uwiodę Cię znowu, gdy będę w potrzebie,
Pomimo, że innych też będę chciała.

***

Erotyk II

Gdy Cię całuję, pieszcząc Twe usta urocze,
A Twoje oczy cały mój świat wypełniają,
Tak wiele czuję, chcąc wchłonąć Twe ciało ochocze.
Zbyt wiele czuję by oprzeć się pożądaniom.

Pożądam Twej duszy,
Na którą me serce tak długo czekało,
Która tak bardzo mnie kusi;
--przyjaźń to dla mnie za mało.

***

Erotyk III

Leżysz przede mną na stole pół naga
Przeglądam Cię wzrokiem jesteś taka urocza
Myśl Twoja za oknem powiewa jak flaga
No chodź chodź do mojego krocza.

Odmawiasz? Więc dobrze udawaj
Że jesteś grzeczną niewinną dziewicą
Proszę siadaj. Sens swej grze nadaj
Może ciasteczko?
Herbata czy kawa?

***

Erotyk IV

Donnes-moi Your Love
Tylko Ty, żadna inna,
Wśród rajskich traw,
Latem,
W tulipanach.

You are ma vie
Noce przy Tobie
Najsłodsze wśród chwil!
Pięknie jest!
marzenie…


[color=#15b435]Proszę o komentarze do poszczególnych utworów.
[/color]
Pozdrawiam!

Opublikowano

Lepiej wklejać po jednym bo co za dużo to niezdrowo
Tak czy siak - nic dla mnie
Dosłowność je zabija
Nie pomoże nawet wielojęzyczność w ostatnim

Pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





generalnie wiele pracy jeszcze nad tymi tekstami, już co nieco wspomniałem powyżej, ale erotyka w poezji musi być czymś niesamowitym wysublimowanym, dobór słów też jest bardzo ważny, niestety nie wczułem się w klimat, a to w takiej poezji jest najważniejsze
pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





generalnie wiele pracy jeszcze nad tymi tekstami, już co nieco wspomniałem powyżej, ale erotyka w poezji musi być czymś niesamowitym wysublimowanym, dobór słów też jest bardzo ważny, niestety nie wczułem się w klimat, a to w takiej poezji jest najważniejsze
pozdrawiam
hehe, to takie przełamanie zasady, konwenansu wysublimowania erotyków, zgodnie z którym nie należy używać takich a takich słów. bądź co bądź, ten katastrofalny rym jest tu dość celowo - chciałem coś przez to pokazać... ale zgadzam się, że dużo pracy nad nimi - dlatego piszę :)

co do numeru II - masz rację, dzięki

Pozdrawiam
Opublikowano

tak sobie wyczytałam z tego pierwszego:

ciało otulone wiatrem
we włosach gorące dłonie
płochliwe usta beszczelne
odmową

dobrze oddetchnę
od ciebie, ale i tak
jak innych uwiodę

w potrzebie


jeśli mogę coś radzić, to trzeba jeszcze dopracować te erotyki, są nie dość, że kawoławowe, to jeszcze przegadane...ale to takie tam moje...nie musisz brać pod uwagę...
pozdrawiam :)

Opublikowano

Najpiękniejsza w poezji (według mnie ;) jest zawiłość słowa.
Zabawa metaforą. Ty w swoich "erotykach"
pozbawiłeś poezji tej szczególnej i wyjątkowej cechy.
Dosadność jaką operujesz jest porażająca.
Dlaczego nie dajesz czytelnikowi możliwości
pobudzenia fantazji ,wyobraźni ? Wydaje mi się ,że
to właśnie na tym polega ta cała zabawa ,a właściwie
urok tej zabawy:)
To Erotyk, a nie orędzie do narodu :)

Krocze mnie sparaliżowało :)

Pozdrawiam.Życzę wytrwałości i powodzenia :)))

Opublikowano

taak, faktycznie - krocze wywołało ogólny paraliż... chciałem tam opisać taką sytuację, w której facet pragnie kobiety, jest stanowczy i brutalny, a kiedy ona odmawia, to on zmienia taktykę i zamienia się w kulturalnego mężczyznę, aby posiąść ją inną drogą. pomyślę jak to inaczej opisać ;)

dzięki wam za komentarze, na pewno dużo dadzą.

Pozdrawiam

Opublikowano

"Donne Moi Your Love
Tylko Ty, żadna inna,
Wśród rajskich traw"

Powinno być: donnes - moi lub donnez - moi. W zależności czy jesteście na ty czy na pan/pani ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Był sobie papier, na papierze literki, a z literek słówka. Huj, dupa, cipa, borówka O jakimś Jezusie Chrystusie, co mieszkał na kaktusie, o jakimś Bogu, co był gdzieś w rogu, o jakimś Janie Chrzcicielu, zielonym cwelu. Były sobie tam historie różne, O Dawidzie, który miał harem  a w nim same dziewice, Co dostał za to dygawice. Była sobie Maryja, co jej śmierdzi z pyja, bo się myła w sadzawce Siloam, czy jakoś tam, Ale ja na to wszystko sram, bo to urojenia, a ja urojeń, już żadnych nie mam.   I był sobie Judasz, co z drzewa zwisał jak kutas. i było sobie życie, prawda i droga, donikąd, złowroga, były sobie tam bzdury fermentne, jakieś historie mętne, jakieś cudzołożnice, jakieś nałożnice, jakieś cuda, wianki przyszedł se taki Jezus, krezus, powiedział, że prawo się nie zmieni a nowe przykazanie dał, i się sam skompromitował.   Coś o dwóch mieczach i trzosie, żeby nic nie zrozumiały łosie, bo łosie to same wymyśliły, świątynię zbudowały i zniszczyły.   W Koranie natomiast był sobie kolejny taki, co miał się cudownie i pasował do całej biblijnej paki.   A tam chodzi tylko o siusiaki.
    • @Achilles_Rasti dobry wiersz... ale człowiek to jednak nie pająk... na szczęście ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiem jak to się stało, że umknął mi ten komentarz. Dopiero teraz go przeczytałem. Dzięki.   Pozdrawiam  
    • W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • Sieć...   na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...