Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
odplączę nitki miłości.

nie obiecuję, że teraz
może za kilka lat
kiedy już wiarty mroźnego spojrzenia
przestaną smagać mą twarz

kiedy ranić przestanie zwątpienie
w obojętność się zmieni Twój głos
w ciszy nie będą wołać kamienie
nie zaboli już żaden cios

lecz póki kołowrotek dni pracuje
i niespokojnych myśli przędzie nić
plącze się w uczucia i niepokoje...

długo tak jeszcze przyjdzie mi żyć
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



nio dziewczęca tematyka - bom ja dziewczę przecie... :-)

harlekinowska? brrrr mam nadzieję że nie - zwalczam harlekiny w swoim otoczeniu :-)

pozdrawiam zza drutu kolczastego....

Opublikowano

Ona na palcach
boso i cicho
nocą
przybiegła ..

Zbliżyła się i zaplątała ..

Z tych splątanych nitek powstaje najważniejszy wzór.
Niepowtarzalny.
Twój wiersz.

Pozdrawiam. -:)


Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Pan Mirosław Serocki męczył mnie kiedyś brutalnie, bym zaprzestał rymowania. Pewnego razu obiecał że jeśli to uczynię, to padnie na kolana i zawyje. Napisałem wówczas "Kielich Marzeń", tak powoli zacząłem odkrywać, że rymy są najmniej istotne, a czasami psują efekt.

Zgadzam się z Emilką - twój wiersz jest piękny - tyko te rymy odstraszają.

Przeczytaj go trzy razy, poczuj i napisz jeszcze raz – bez obróbki, bez rymów – tak jak dyktuje Ci dusza. Ja trzymam za Ciebie kciuki, bo to nie jest wiersz harlekinowski - jak napisał Grzegorz.

Pozdr... ;o)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dzień dobry                                                 Taki miał być ten wiersz chaotyczny , taki był zamiar . Nie wiem czy mi się udał .                                                        Niech ocenia czytelnicy tego wiersza .                                                              Miłego dnia .Pozdrawiam 
    • Moda na "wody"     Ala z Uralu w wisiorze z koralu,   W końcu urlopu, chodzi w litoralu.   Z językiem na boku,   Bywa tam co roku,   Bo moczy swe stopy w  wyschłym Aralu.
    • @niolek Po przeczytaniu wiersz ten został ze mną na dłużej, mimo jego przykrej natury.   Pierwsza myśl, gdy je zauważam. Trzy to liczba nieparzysta, nie - ja, parzysta - one.   Pierwsze wersy od razu sygnalizują o tym specyficznym uczuciu dysonansu - kiedy interakcja społeczna w naszej głowie ulega analitycznej dekonstrukcji. Sama forma wiersza przekazuje tę nerwową energię gonitwy myśli, kiedy fizycznie jesteśmy częścią rozmowy, lecz chaos w naszej głowie nie pozwala nam się skupić. Wyskakujące gdzieniegdzie pytania oraz przypuszczenia podkreślają bitwę z własną percepcją. W tym samym momencie możemy się zastanawiać, czy dwie pozostałe osoby nas wykluczają intencjonalnie, czy może nawet nie są tego świadome? Dla nich to kolejna pogawędka, a dla nas to cały poemat w naszym wnętrzu.   Jeśli miałbym się czegoś przyczepić to detali gramatycznych - kiedy pojawiają się czasowniki w pierwszej osobie zapiszemy je z końcówką "ę" zamiast "e" np. "Chcę pokazać, że tu jestem, próbuję." Również zamieniłbym "tą", na "tę" w wersie "a widzę tą dwójkę ", ponieważ w piśmie, w bierniku poprawna forma to "tę". "Tą" w bierniku występuje bardziej w mowie potocznej.   Ogólnie ciekawy wiersz, w jakiś sposób do mnie dotarł i został ze mną na dłużej. Pozdrawiam :)    
    • świat był miejscem opartym na pewnych stałych   życie przypominało  ścierny papier czas utkany  pospolitym brakiem   aż letni blask pozbawił ich nocy   rwany sen jak tęskni za człowiekiem  drugi człowiek
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Robert Witold Gorzkowski Polski bohater! Mój dziadek ze strony mojej matuli był ułanem Pilsudkiego. Cześć i chwała bohaterom.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...