Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
upiększać nam nie trzeba piękna
najwyżej wznosisz brwi Ty powietrze


cicho i coś więcej
nitka się skądś przyplątała
może połamała nogi zawrotnie

chciałbym przytulić mowę twą
twarz osłupiała zapatrzeniem
walczy i skąd wiedziałeś o śpiewie

tysiącem kilometrów- nie wiem(...)

*
Kochani jak coś to śpie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Kasiu wiem że nie podobają Ci się wierchoły(...)
ale dziękuję za wdepnięcie; smutne słowo, ale dzięki
płoniaście


Ano, rzecz w tym ,że wierchoły to mi jak najbardziej - ino bez treści irytują - ino_mi_mnie ;)
zdrówki

kasia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Kasiu wiem że nie podobają Ci się wierchoły(...)
ale dziękuję za wdepnięcie; smutne słowo, ale dzięki
płoniaście


Ano, rzecz w tym ,że wierchoły to mi jak najbardziej - ino bez treści irytują - ino_mi_mnie ;)
zdrówki

kasia

dziękuję za zdrowie(przyda się),w każdym razie dziękuję za wyrażenie zdania,
treść jest jaką widzisz, a tego czego nie widzisz to może i bez treści
nie mnie to oceniać(...)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Babo bardzo mnie pocieszyłaś tym" szmerem strumyka.."
piękne są Twoje depnięcia,odczytanie pod(...)
dziękuję z serca, zaraz idę bo nie chce się wzruszyć, J.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



tajemniczy szept ciszy w sercu wrażliwym na głos piękna,
takie tchnienie duszy...trudno zinterpretować
tę jak mgnienie chwilę (nitka), ale ją się słyszy w słowach...
mnie się podoba Twój wierchoł i te wszystkie
zadumania w innych...
pozdrawiam cieplutko Judyt :))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



tajemniczy szept ciszy w sercu wrażliwym na głos piękna,
takie tchnienie duszy...trudno zinterpretować
tę jak mgnienie chwilę (nitka), ale ją się słyszy w słowach...
mnie się podoba Twój wierchoł i te wszystkie
zadumania w innych...
pozdrawiam cieplutko Judyt :))
dziękuję z serca Teres za pocieszne słowo
to bardzo miłe i szlachetne czytać,
w słowach właśnie nie zawsze można(.....)
również cieplutko nad wieczornym (mlekiem:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


hehe Beatko to jest poza wierchołem, to do czytelników, dzięki za wdepnięcie z serca, lecę już(...)
wpadłam tylko wers dopisać

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 nie znam się na miłości, ale widzę przeszkody, choćby przekazy, przekonania, pozycja, doświadczenie. Niby nie ma mocnych na prawdziwe uczucie, ale to w filmach i bajkach. Czy most połączy? Po prostu - nie wiem.  @Wiechu J. K. i niech tak zostanie, wspólny kierunek patrzenia.  Pozdrawiam ciepło. Bb
    • @Migrena i prawko zdałam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Chwalę się tym bo nawet nie wiesz ile mnie to stresu kosztowało  Człowiek zupełnie nie techniczny który myli kierunki i strony zdał!  No jestem z siebie dumna  Naprawdę  Dziękuję za życzenia i łap
    • Ogień zadecydował   Urodziłam się na wsi sąsiadującej z dobrami Krasińskich. Choć moi przodkowie mieli tak samo piękną genealogię, nie byli aż tak światowi. Tam paryże, tiurniury, mitenki, opery, tartinki i paszteciki oraz niełatwa tożsamość polityczna, tu kościółek, wota, pielenie w rękawiczkach. Kultura? Mamusia Helena czytała nam modulowanym głosem Trylogię oraz książki Mniszkówny. No i ten kawałek czerwonego baldachimu nad głową...   Miałam rodzonych brata i siostrę oraz przyrodnią – Wacię. Reginka i Janinka zmarły w dzieciństwie. Mieszkaliśmy w całkiem sporym dworku, w którym mieściła się jeszcze szkoła oraz pokoje wynajmowane przez pobożnego Żyda. Mój tatuś zarobił pieniądze w Stanach Zjednoczonych po pierwszej wojnie światowej. Pracował w Pittsburgu. Wrócił z gotówką, tylko że nieubezpieczony.   Kiedy straciliśmy nasz dom przez szalonego podpalacza, rodzina już tak chętnie nie przyjeżdżała. Wolanty, frykasy, przyjęcia i tańce skończyły się nagle, jak za dotknięciem różdżki złej wróżki. Dworek rozpłynął się w marzeniach i tęsknocie.   Po raz drugi ogień zaingerował w moje życie, kiedy hitlerowcy rozstrzelali mojego narzeczonego, Janka – żołnierza Armii Krajowej. To był dla mnie ogromny cios.   A po raz trzeci... to już była inna historia.   Otóż po wojnie Wacka uciekła do Warszawy, bo chciała zostać artystką cyrkową. Tatuś uważał, że zejdzie tam na „złą drogę”, więc opuściła dom potajemnie. Z cyrku nic nie wyszło, ale w Warszawie poznała swojego męża. Mieli fabrykę wiatraczków. Kiedy ich odwiedziłam, byłam bardzo zadowolona. Nabrałam tam „ogłady”. Od tamtej pory, co jakiś czas przyjeżdżałam na wieś i wtedy mówiono o mnie: „ta warszawianka z wysokim czołem”.   Bawiło mnie to. Któregoś dnia zaprószył się jednak ogień z pieca i cała fabryczka spłonęła. Ratując dom, gasiłam ogień gołymi rękami. Znalazłam się w szpitalu w stanie krytycznym. Lekarze chcieli amputować mi rękę. Moja siostra nie podpisała zgody i zaryzykowała.   Po operacji miałam rysy na urodzie. A na udzie, po przeszczepie, nosiłam pamiątkowy napis: „Loth”. To nazwisko wybitnego chirurga, który uratował mi życie i kończynę. Na wsi mówiono złośliwie: „Klara staniała”.   Może i staniała, ale męża dostała dobrego. Powiedział mi wtedy: „teraz to już moja ręka”.
    • @Gosława   Reniu:)   mozesz wszystko:)   ale nie mów nam........bo Twój avatar krzyczy do nas, że jesteś dziewczyną z całym życiem przed sobą:)     niech każdy dzień będzie dla Ciebie szczęśliwy:)))   a życie niech tka przed Tobą welony przyjemności:)   codziennie:)   i na zawsze:)      
    • @LessLove  to bardzo precyzyjne i  trafne odczytanie. To rzeczywistość, która się kruszy, nie ma iluzji, gdy się człowiek przygląda to zostaje beton zamiast galerii. Na poczatku wydaję się, że jeśli pojawi się dialog to ktoś odpowie. Nie ma tu walki, jest akceptacja rezygnacji. Uczucia są zime. Wszysko sprowadza się do betonu.  Dziękuję za tą świetne i dokładne odczytanie.  Pozdrawiam serdecznie
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...