Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




---------------------->>>>>>chciałbym pochwalić, ale wiersz w tej postaci jest dla mnie nie do przyjęcia, a myślę, że i jego patron, Herbert, miałby wiele do zarzucenia odnośnie kwestii smaku;
Opublikowano

Wiersz na pewno pisany z talentem i z pazurem, ale niezupełnie zgadzam się z jego wymową. Myślę, że nasz naród wręcz za bardzo jest zapatrzony w sztambuchy, symbole i pamiątki - wierzy w nie jak pierwotni w totemy i fetysze, te symbole mają nad nami władzę, dlatego łatwo jest manipulować naszymi umysłami za pomocą narodowych symboli.
Co oczywiście wcale nie zaprzecza temu, że nie rozumiemy historii i nie umiemy wyciągać z niej wniosków.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




---------------------->>>>>>chciałbym pochwalić, ale wiersz w tej postaci jest dla mnie nie do przyjęcia, a myślę, że i jego patron, Herbert, miałby wiele do zarzucenia odnośnie kwestii smaku;
szanowny panie Jacku, zapomniał Pan o tytule:)
mówi sam za siebie:P
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Pani Oxywio, ma pani prawo nie zgodzić sie:P
ale miło że pisze pani : Wiersz na pewno pisany z talentem i z pazurem,
to cieszy! pomimo!
macham skrzydłem:)
Jesteśmy na "Pani"? To chyba tworzy niepotrzebny dystans w jednym klubie - mamy tę sama pasję i piszemy na tej samej stronie. :)
Opublikowano

nie, nie jestem przekorna, to raczej wiersz nie wie jakim chce pozostać i w zasadzie trudno się do niego odnieść; autor nie daje gwarancji, że wie co chce przekazać i w jakiej formie i że
to co teraz jest, to jest to o co mu chodzi, dlatego trudno pokusić się o jakiś sensowny komentarz:) a.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wierszowi chodzi o to że stary rok odchodzi, a był poświęcony Herbertowi, testament Poety legł pod stosem popiołów, że historia jest zakłamana, a politycy tylko bawią się w przekomarzanie i szukanie dziury w całym mamiąc nam oczy 'globalnym ociepleniem' i wielkim kryzysem, odwracają uwagę od spraw istotnych, więc Herbert przewraca się w grobie na takie podejście do historii, do języka itede
nie zrozumiałaś, ale miło, że zaglądasz i reagujesz
ściskam całym skrzydłem:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wierszowi chodzi o to że stary rok odchodzi, a był poświęcony Herbertowi, testament Poety legł pod stosem popiołów, że historia jest zakłamana, a politycy tylko bawią się w przekomarzanie i szukanie dziury w całym mamiąc nam oczy 'globalnym ociepleniem' i wielkim kryzysem, odwracają uwagę od spraw istotnych, więc Herbert przewraca się w grobie na takie podejście do historii, do języka itede
nie zrozumiałaś, ale miło, że zaglądasz i reagujesz
ściskam całym skrzydłem:)
ja rozumiem treść - nie rozumiem ciągłych zmian formy, a co za tym idzie zmian treści;
Komentowanie staje się zbyteczne i tyle.:) a.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wierszowi chodzi o to że stary rok odchodzi, a był poświęcony Herbertowi, testament Poety legł pod stosem popiołów, że historia jest zakłamana, a politycy tylko bawią się w przekomarzanie i szukanie dziury w całym mamiąc nam oczy 'globalnym ociepleniem' i wielkim kryzysem, odwracają uwagę od spraw istotnych, więc Herbert przewraca się w grobie na takie podejście do historii, do języka itede
nie zrozumiałaś, ale miło, że zaglądasz i reagujesz
ściskam całym skrzydłem:)
ja rozumiem treść - nie rozumiem ciągłych zmian formy, a co za tym idzie zmian treści;
Komentowanie staje się zbyteczne i tyle.:) a.
aaaa, to się z Tobą zgadzam, jestem niestałą osobą, poddatną na wpływy
mea culpa!
ściskam oboma skrzydłami, miła alleno!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @marekg W tym wierszu jest bardzo dużo smutku i tęsknoty. Opowiada o trudnej miłości, w której obie strony rzucają w siebie kamieniami, zawodzi komunikacja. Noc też nie przynosi ukojenia, gdy zabiera się ze sobą do snu poranione myśli, niepokój. Tekst kończy się na tej skardze, nie wiadomo, co dalej, jak będzie dalej przebiegała relacja.   Ostatni dwuwers skojarzył mi się z wierszem H. Poświatowskiej - *** (nie potrafię inaczej)   Zacytuję fragmenty:   nie potrafię inaczej w środku ciała jest kot wygięty pragnieniem wołający o człowiecze ręce uspokajam go słowami kłamię (...) i nagle wszystkie zgięte paznokcie wbija we mnie głuchy ślepy kot   To jest ten moment, kiedy leżąc w samotności i mroku, człowiek aż cały kurczy się z rozpaczy, i to jest wręcz cielesne.   Natomiast kamienie z pierwszego dwuwersu przypomniały mi pewną przypowiastkę. Ludzie w relacji są jak kamienie wrzucone do jednego zamkniętego worka, którym potrząsa życie. I wiadomo, że muszą się w tej sytuacji o siebie obijać. To symbol różnych zranień, konfliktów, kryzysów, trudnych rozmówi, itd. Ale po latach, jeśli worek się otwiera, nie ma już zwykłych, kanciastych kamieni, tylko oszlifowane diamenty. O ile, oczywiście, dwoje ludzi przetrwa i zrozumie ten proces rozwoju w miłości.   Sądzę też, że mimo tymczasowego bólu, zawsze jest jakaś przyszłość, jakaś przestrzeń.
    • każdy pies zdobywa nasze uczucia a pogłaskany kładzie się przy naszej nodze
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuje Alicjo za tego strusia - ubawił mnie -                                                                                              Pzdr.uśmiechem. Witaj - cieszy mnie że się podoba moment o którym piszesz w komentarzu -                                                                                                              Pzdr @Natuskaa - @Berenika97 - dziękuje uśmiechem - 
    • I Kain. Oman zna moniaki
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...