Cień na radości

[Makar Bora]

Święta, radość, wigilia,
a karpia mi żal.

Biedaczek nie wróci
do swojej rybiej rodziny,
bo nadchodzą święta
i policzone jego życie,
nie na lata, nie na miesiące
tylko na krótkie godziny.

Człowiek, gad pazerny,
zwierz mięsożerny,
nie przepuści żywemu.

[Zuźka]

Nie podoba mi się. Zbyt dosłowne.
W moim odczuciu - manifest podzielony na wersy.

Pozdrawiam
Zuza ;)

[kasiaballou]

A mnie nabawił kompleksów, co nie znaczy, że sobie nie zasłużyłam ;0!
Tak, nie każdy wraca, niestety - moc radości w święta i spontanicznego Mikiego życzę :)
kasia.

[Baba_Izba]

Mnie też jest żal, i zawsze było żal.
Od lat już nie kupuję żywego, a filety,
ale to też smutne., bo ktoś inny, dawniej...
Ja Twój wiersz widzę tak:

"każdy nosi swój garb

biedaczek nie wróci
do rybiej rodziny

już nadchodzą święta
policzone życie
nie lata miesiące
lecz tylko godziny

święta radość - wigilia
a karpia mi żal"

Serdecznie pozdrawiam, aż trudno teraz życzyć:
wesołych i smacznego.
No, zawsze można kapuchę w kilkunastu smakach!
- baba

[Rachel_Grass]

ładniutka jest końcowa sentencja, która twierdzi, słusznie zresztą, że homo sapiens sapiens nikomu nie daruje, nawet sobie :P

pozdrówki.

[Makar Bora]

Kochani - nie bierzcie tego tak poważnie. Sprawa prosta, karpik został wplątany w nasz łańcuch pokarmowy i znalazł się na stole świątecznym. Ba, on powinien się cieszyć, że ma takie poważanie. Ten mało wykwintny tekst powstał jako wspomnienia z trochę przeszłych lat, kiedy moja córka z karpiem się bawiła, karmiła go, a później płakała, kiedy się dowiedziała jaki los go spotkał. Niemniej uważam, że karpie powinny, jak pozostałe rybki trafiać na stół po wstępnym przygotowaniu. Bo tak, jak jest dotychczas, jest duża analogia z postępowaniem ulicznych restauratorów na dalekim wschodzie, gdzie można dostać pieczeń z jeszcze żyjącego np pieska.
Pozdrawiam wszystkich serdecznie i świątecznie. M

[Baba_Izba]

Mimo wszystko, nie wyrosłam z żalu, a u nas na Podhalu (chyba),
gdzieś pokątnie - też można było pieska sobie wybrać - na smalec.
Wszystkich zwierzątek - żal. Ponoć żalą się w Tę Noc!
Ale łańcuch pokarmowy, fakt;

Biernacki-Rodoć Mikołaj

Idylla maleńka taka

Idylla maleńka taka:
Wróbel połyka robaka,
Wróbla kot dusi niecnota,
Pies chętnie rozdziera kota,
Psa wilk z lubością pożera,
Wilka zadławia pantera.
Panterę lew rwie na ćwierci,
Lwa - człowiek; a sam, po śmierci
Staje się łupem robaka.
Idylla maleńka taka.

Pozdrawiam
- baba

[bezsenna81]

ja również nigdy nie kupuję żywego karpia na święta do nikt z domowników nie chce go uśmiercić,mimo że żal zwierzątek to jednak trzeba coś jeść,wiersz fajny.Niestety nie tylko zwierzęta niektóre nie dożyją świat i tego najbardziej żałuję.Babo fajna ta twoja "Idylla" taka życiowa,Smacznego i Wesołych świąt:)

[a._mrozinski]

Nie podoba mi się mówienie o zabijaniu karpia "usypianie". Dziwne to ogłuszanie (usypianie?) własnego sumienia. Ale wiersz jest kiepski. Nic nowego, w żaden ciekawy sposób.

Arek

[złamane skrzydło]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

no tak sie nie podoba, ale nie można uniknąć ani tematu ani jedzenia :)