-
Ostatnio w Warsztacie
-
Deonix_ 2 559
całowałeś
obfitą krągłość mego brzucha
pieściłeś blade ciało
urabiałeś rękoma
jak ciasto na chleb
zachwycała cię delikatność mojej skóry
w rozlanej bieli
nasze ciała i myśli przenikały się wzajemnie
podobno mnie kochałeś
a ja zarżnęłam uczucia w sobie
chyba nie umiem
nie tęsknić za tobą
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 48 odpowiedzi
- 936 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 622 wyświetleń
-
- 26 odpowiedzi
- 613 wyświetleń
-
- 24 odpowiedzi
- 477 wyświetleń
-
- 23 odpowiedzi
- 504 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Proszalny · Opublikowano
@Amber Miło, że zauważyłeś/aś. Warto odkasłać dym kadzidła śmiechem. Poza tym, pusta butelka wina to coś, jak pusty obłok - brak "ja". Wszystkie zjawiska są puste. Pozdrawiam i dziękuję za uśmiech ;) @andrew ... gdy Bóg spogląda z nieba. Wesołych świąt :) -
Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano
@Proszalny Obraz „operatora w obcym kadłubie” brzmi jako współczesny gnostycyzm :)Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
A lilia? Nie tkała szaty. A lśni jaśniej niż słońce. Bóg ją tak ubrał. Pozdrawiam -
Przez LessLove · Opublikowano
Z Raju tobie płaczę, Czy Cię jeszcze zobaczę Czy mi powiesz: tak Powiedziałem: idź Z miłości, nie z gniewu Niech ten świat twój będzie Do końca oddechu Nie z winy, z miłości Dałem świat, byś gościł Ty go wymarzyłeś To twój własny raj Twój raj do błądzenia Do rąk utrudzenia Do serca studzenia Do mnie zapomnienia Byś był i byś wiedział Więcej niż zrozumiesz Ja na ciebie czekam Pomagam ci błądzić Smucić się, radować Czego tylko pragniesz Byle byś mnie kochał Ty mnie w księgach stawiasz W srogą twarz wpotwarzasz Uzbrajasz po zęby We władzy arkana A ja jestem twoja Matka zapłakana Ja cię podzieliłem, Byś za mną nie tęsknił Żebyś w drugim szukał Byś się z nim połączył Żebyś życie rodził W bólu i radości Żebyś sam zbudował Ten raj godny siebie W trudzie i sromocie W radości i beztrosce W tęczy tego świata Który godny nas Swojego nie oddam W tobie się nie zmieści Niech wspomnienia pieści W dni piękne i noce Niech ci będzie snem I rajem nęcącym Za tobą tęskniącym Kochana, kochany Tyś z miłości dany Miłości nie żałuj Starczy jej dla obu Wierzę, wrócisz do mnie Jak mnie nie zapomnisz Jak się nie wyrzekniesz Nie powiesz mi: nie Ja ci zaufałem Serce w drogę dałem Żebyś nie pobłądził Jestem twoją matką Twoim ojcem jestem To jest takie proste: Byłeś. Jesteś. Będziesz. Po to śmierć ci dałem Żebyś do mnie wrócił. Jak ja w tobie tęsknię! /Kobiecie z Kraju Kusz -
.thumb.jpg.24ff4d9056d3da47ce3fae75f93e4311.jpg)
Przez Poet Ka · Opublikowano
@Łukasz Jurczyk właśnie tak... @Łukasz Jurczyk może być, że po pracy,może być, że w trakcie. Czasem dochodzi do wyładowań. Dziękuje za serduszko i wpis. -
Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano
@Poet Ka U Ciebie tytułowe Korpo to stan umysłu. W pracy chłodna analityka jedną półkulą, po pracy budzą się demony w drugiej. To o tej sprawie z Poznania? Pozdrawiam
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się