Kwiaty

[Michal Mis]

Kwiaty na parapecie mruczą
swoje dziwne opowieści
dla mnie tajemnicze i mroczne
z innej rzeczywistości.

Przy stole codzienności
utytłany w niej po łokcie
próbuje pogodzić się ze sobą
siebie złapać za mordę

doprowadzony do ostateczności
zrywam maskę za maską
opadają jak kartki zbędne
rażąc oczy swą pustką

W pół zatrzymuje ruch ręki
nagle przerażająco pewny
że pod ostatnią z masek
nic nie znajdę

Wrócę lepiej do parapetu
posłucham opowieści
wmówię sobie ponownie
że to nie czas na prawdę
czas rozrachunków.

[a._mrozinski]

Podoba mi się poczatek i koniec. Kwiatki z parapetu mroczne i tajemnicze? tego jeszcze nie było. Środek trochę banalny, bo maski i zdejmowanie masek jest oklepane i nudne. Sam przez parę lat chciałem o tym napisać, aż w końcu uznałem, że to nic ciekawego ;)

Arek

[Baba_Izba]

"rzeczywistości", "codzienności", "ostateczności",
może zmienić, mniej tych "ości"?
Pozdrawiam
- baba