Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

  • Odpowiedzi 71
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



że odkryją, że po '45 zdołałem zbiec z mojego bunkra i żyje teraz w Argentynie :P

---

dobra a na serio :P chyba każdy się czegoś boi, tylko czaasem nawet o tym nie wie :)

pozdr.
Opublikowano

Jesieni się boję, dlatego teraz jestem w nieustannym stresie, którego też się boję. I nałogów, jak cholera, bo one mnie strasznie lubią, a mi później pozostaje sentyment, mam słabość i...no wiesz: ciężko zapomnieć o najprzyjemniejszych chwilach i porzucić wszystko z dnia na dzień ;))

Opublikowano

boje się kolejnej dawki mokrego, gorącego kataru spływającego z moich zatok...
A pogoda sprzyja, oj sprzyja...

w każdym razie nie stać mnie na kolejną paczkę chusteczek (w zasadzie braku chusteczek boję się najbardziej...)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Żartowałem z tą teściową - Niech spoczywa w spokoju .


A tak serio mówiąc to sam nie wiem czego można sie bać
- mając czyste sumienie.
Choć kiedyś bym powiedział że śmierci , ale w końcu dorosłem
i wiem że każdego ona czeka więc czego się bać.


pozd. wszystkich bojażliwych
Opublikowano

a mały dzielny toster ;)
znów mnie rozbawił że mnie delikatnie mówiąc wykopyrtnęło...

czego się boję? niepoważnie mówiąc to boję się tego że ptak mi narobi jak będę szedł na randkę.
o i tyle.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka  każda interpretacja jest dla mnie zawsze barodzo wartościowa. Dziękuję za Twoją i za to że zajrzałaś.    @Charismafilos to co nieuchwytne od zawsze we mnie pulsuje.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ładnie to ująłeś. Dziękuję za słowo.
    • @P.Mgieł   To jest wiersz, który działa jak sen, z którego nie możesz się obudzić. Świetne wersy - "drzwi nie oddzielały dwóch przestrzeni, oddzielały dwa złudzenia". Wiersz jak horror - "to coś było w środku od zawsze" - robi wrażenie.
    • @zawierszowana ogromna szczerość i... cholernie trudne emocje... odwagi!
    • Uzależniają mnie rzeczy, które nie powinny widzę w nich piękno, które nie powinno w nich być  widzę piękno w stresie,  który jest ze mną od początku  widzę go obok mnie, gdy zasypiam w ciemności  jako postać, stojącą w rogu mojego pokoju   Przyzwyczaiłam się do ciągłego uczucia ucisku napięcia  i wzburzenia, które są we mnie  odkąd pamietam   chodzi za mną krok w krok, bez przerwy goni mnie ciągły lęk, który sprawia, że odlatuje zatapiam się w nim coraz głębiej  coraz bardziej zaczyna mi się podobać  ten nieprzerwany ciąg,  którego się nie pozbędę,   bo uzależniłam się  Od złego samopoczucia, które powoli z dnia na dzień  stawało się  częścią mnie…  
    • @Kuba Maryszczak   Widzę tu teatr nie od sceny, tylko od lóż, gdzie siedzą ci, którym cudze cierpienie smakuje jak dobre wino. Publiczność nie przyszła się wzruszyć, ona przyszła się... najeść. "Qu'il nous nourisse de suffrance" - niech nas nakarmi cierpieniem. Im bardziej aktor się męczy, tym lepiej smakuje wino. Ten refren "Encore, Encore" brzmi coraz bardziej złowrogo z każdym czytaniem - jak rozkaz. Niezwykle ciekawa jest strofa o spojrzeniu za trybuny. Światło, które powinno dawać nadzieję, jest tutaj „złudne”. Świetne są te wersy - "Nim do swych wrócą villi - Ktoś inny Ich będzie oglądać." To genialne memento mori. Hierarchia w teatrze świata jest płynna - dziś jesteś jurorem, jutro będziesz sądzony. Dla mnie to bardzo ciekawy wiersz.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...