Samotność

[paweł stasiak]

Gdy siedzę tu sam,
Wpatruję sie przed siebie
Nie ma Cie tu,
I tak pusto mi bez ciebie.
Choć wiem, że jutro
Zobaczę Cie kochana
To tęsknie niezmiernie
Usychając do rana.
Lecz boje się,
Że przejdziesz obojętnie obok
Bez wzruszenia
Drażniąc mych myśli obłok
A ja pragnę tylko wstać
I prosto w twarz - wykrzyczeć Ci
Kocham Cie - a ty?
A ty mnie nie,
Dobrze to wiem.
W każdym spojrzeniu twym
Widzę - jak odmawiasz mi.
A ja pragnę usłyszeć od Ciebie
Tylko jedną rzecz
"Ja ciebie też"
Powiedz mi dlaczego?
---------
No właśnie, dlaczego?
Każdy twój oddech przeszywa
Moje ciało i serce rozrywa?
Dlaczego wiem, że to nigdy
Sensu nie znajdzie żadnego
A oddałem tobie siebie całego?
Dlaczego ciągle myślę o tobie
A ty unikasz mnie jak woda ogień?
Dlaczego bez ciebie wszystko to nic
a Ja w mym labiryncie potrzebuje twą nić.
Nić, która mej wędrówki sens nada,
Rozweseli me życie jakby huczna parada.
Dlaczego nie chce zapomnieć?
A może nie mogę?
Tak głęboko korzenie
Zapuściłaś w mej głowie.

Wiec pamiętaj, w sercu mym
Miejsce dla ciebie czeka
Tam było - jest - i będzie
Póki stąpam po ziemi
Dla Ciebie żyć będę.

[nAzGuL22]

Ok, przeczytałem wszystko. Pierwsze co się rzuca w oczy, błędy ortograficzne. To pewien brak szacunku do czytelnika, kiedy poeta nie dba ani o stylistykę, ani o orty. Na przyszłość radzę unikać tego. Jeden poeta z powodu jednego błędu ortograficznego nie wygrał turnieju jednego wiersza :)

Wszystkie teksty są bardzo monotematyczne. Cierpienie, ból po stracie. Zamiast tego tyle wylewać w 4 tekstach, mogłeś spróbować w jednym. Co za dużo to bardzo, ale to bardzo niezdrowo. Zwłaszcza w poezji.

Kiedy piszesz o takich rzeczach jak miłość, cierpienie, smutek, marzenia, to nie pisz dosłownie. Pisząc o miłości nakreśl obraz, który pozwoli zobaczyć tą miłość. Zrób sobie taki eksperyment. Postaw sobie kubek na środku biurka/stolika/szafki i opisz go. Ale nie opisuj go w taki np. sposób.

Na stole stoi kubek niedopitej kawy

Spróbuj napisać co się wokół niego dzieje. Czyli przykładowo:

Dym papierosa przecina zapach kawy
wsiąka w chusteczkę która rogiem
pieści podstawę kubka

wędruje po nim
spija kilka kropel spływających
z ust które na nim zostawiłaś

szepta mu przez ucho o tym
jak dał się wyrwać na jeden aromat
dotyk spojrzenie
uległ jak głupiec

To tylko taki przykład. Staraj się budować wokół pojęcia, zdarzenia, obrazu czy przedmiotu jakąś historię z nim związaną. Bo pisanie o wszystkim w jednym tekście, jest tak naprawdę pisaniem o niczym. Rozumiem, że pisze się sercem, ale nie warto odcinać od tego umysłu, bo robi się po prostu z tego osobisty badziew, jeden wielki lament. A tego nie czyta się przyjemnie. A w odbiorze jest jeszcze gorsze.

Pozdrawiam

[Lidia miller]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

napewno jest tu duzo racji i warto brac ja pod uwage ,ale mimo wszystko mi sie bardzo ,bardzo podoba ten wierszyk . pozd

[PACKA]

mam wrażenie , że gdyby przeczytała ten wiersz Twoja wybranka byłaby zachwycona( poza ortografią) jednak dla przeciętnego czytelnika , który nie jest emocjonalnie zawikłany w sytuację o której piszesz jest taki sobie.. troche za długo o tym samym:) niedbałość o estetykę , tematyka rozstania i tesknoty jest bardzo oklepana - może warto pomyslec wteduy o ciekawej formie???