Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ignorancja?
chyba nie jest Ci obca, czyż nie?

boicie się opinii innych, to korespondujcie sobie prywatnie we własnym kółku adoracji.
a jak nie, to bądźcie gotowi na wszelką krytykę.

Nie wszsyscy jesteśmy identyczni. Tak między nami, to co myślisz o poezji jasnorzewskiej??
"gniot"? Cała liryczna poezja kobieca? Różnimy się mentalnie i tylko Towoja ignorancja tłumaczy taką arogancję.

być może nie potrafię pisać wierszy, ale to ma się nijak do wrażliwości na tekst. To, co napisałeś jest nieuzasadnioną bzdurą niegodną dotychczasowych wypowiedzi.

Szanowni Krytycy, w swoich ocenach posługujecie się truizmami i bardziej to przypomina rację przez zakrzyczenie.

po raz kolejny przenikliwie listopadowo
pozdrawiam
/bea

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Przenikliwie bezczelnie i zarozumiale. Listopad nie ma tu nic do rzeczy.
Z obolem i tak nie jarzysz, czemu wkładano go właśnie do ust a nie w d..ę,
choć tam zawsze było najciemniej. Ale nie wytłumaczę, umrzesz to sama zrozumiesz :))
Opublikowano

Zastanawiające, że tu jakoś Panowie dziwnie zmierzają w kierunku "kloak", "dup", "tyłków" i "gówien". Portal zarezerwowany dla "wybitnie zwerbalizowanych" inaczej?
Nie umiesz dyskutować i marnie skończyłeś tę sesję. Poziom krytyki jest rzeczywiście na poziomie kloaki. Dziękuję za dalszą dyskusję.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dyskusję? To była pyskówka ze wszystkimi obrażonej paniusi, która umieściła
na tym Dziale wierszyk bo jej zarozumiłość nie pozwala ocenić go własciwie.
Mimo, że jak sama się chwali : Herberta czyyyta (właśnie tak się to wymawia: czyyyyta)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dwa pierwsze wersy, to rzeczywiście nie Konopnicka... ; )
Tłumaczyć nie będę bo ( posłużę się tu klasykiem ) : sztuka jest jak g...o. Sztuki się nie tłumaczy, sztukę się czuje.
Sprawdzę co na temat wersów dopełniaczowych, mówi Kodeks Karny... ; )
Podzielam twój zapał do podzielania zdania.
Dziękuję za poświęcony czas.
Pozdrawiam serdecznie.
: )
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



niedobrze się robi..
kicha, gniot :))
i co tam jeszcze było, już nie pamiętam..
tak czy inaczej mówiąc Waszym językiem "kosz" :)))

jedynie pointa jest nawet ok.

listopadowo pozdrawiam
/bea

Każdy ma własny kosz. Dobry mój, dobry twój... ; )
Wróżę ci wielką przyszłość...
Dzięki za wszystko a zwłaszcza za : już nie pamiętam.
Pozdrawiam zwyczajnie.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



nienawidze cie ;D czasami się czuje jak poławiacz pereł jak wchodżę tutaj, już myśle, że wiersz taki sobie, a tu taka perełka:

"wieczności pełne usta"


bardoz mi się podoba ten pomysł :) wieczność żywiąca się istnieniem ludzkim, wygłodniała i pragnąca je pochłaniać - tas doskonała wieczność - jest kanibalem! ;)

nazajutrz przy kawie
o życiu

też prawda, tylko jedendzień o śmierci 364 o życiu, ćoż taka kolej rzeczy, nei zmienimy tego, ale puenta jak najbardziej bo idelanie podsumowujee ten dzień

ciekawy.

pozdr.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dwa pierwsze wersy, to rzeczywiście nie Konopnicka... ; )
Tłumaczyć nie będę bo ( posłużę się tu klasykiem ) : sztuka jest jak g...o. Sztuki się nie tłumaczy, sztukę się czuje.
Sprawdzę co na temat wersów dopełniaczowych, mówi Kodeks Karny... ; )
Podzielam twój zapał do podzielania zdania.
Dziękuję za poświęcony czas.
Pozdrawiam serdecznie.
: )

Hehe spryciarz
Znaczy kto nie poczuje, to jego strata (kawałka sztuki)?

Powstrzymywałam się ze wszystkich sił, żeby TU nie otwierać buzi
ale jak widać nie zdzierżyłam i skapitulowałam :(

a teraz powiem ci co ja czuję:
dla mnie ten wiersz zasadniczo składa się z dwóch parafraz B+B

środek twój - znaczy odautorski:
fizyka i metafizyka cienia
wieczności pełne usta
nazajutrz przy kawie
o życiu


parafraza „słońca w ramionach” Baczyńskiego:
wysokich wiatrów
podziemne korowody
ognia opadanie w bezsenność


parafraza z Carmen Bizeta:
pamięć to roztargnione zwierzę
(miłość to cygańskie dziecię)

po mojemu zacząłeś walcem a skończyłeś hołubcem (niech będzie że habanerą;)

Baczyńskiego uwielbiam, Bizeta lubię
a ciebie nie bardzo, bo się nabzdyczasz

wiersz nie jest taki kiepski, ale piać z zachwytu też nie ma nad czym
zestawienie fizyki i metafizyki jakieś takie sztubackie
choćby nawet chodziło o bezsenność fizyka a metafizykę cienia
parafrazy BB ok, no i czuje się 1.11

no to tyle, postaram się wiercić dziurę w brzuchu komuś innemu
;)

No teraz to się czuję wyzerowany...Nie dość, że początek nie mój, to jeszcze " nonsens ". Koniec Bizeta i " łomatko, Lecterze ". Środek sztubacki czyli, ze względu na wiek, też z odzysku. Od wieczności " niedobrze się robi "...Dobrze chociaż, że kawa została ; ) Będę miał z czym usiąść nad koszem, w metafizycznym cieniu... ; ((((
Pozdrawiam z otchłani niezrozumienia i odrzucenia, nabzdyczony H.Lecter.
Czas umierać...
: ((
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



nienawidze cie ;D czasami się czuje jak poławiacz pereł jak wchodżę tutaj, już myśle, że wiersz taki sobie, a tu taka perełka:

"wieczności pełne usta"


bardoz mi się podoba ten pomysł :) wieczność żywiąca się istnieniem ludzkim, wygłodniała i pragnąca je pochłaniać - tas doskonała wieczność - jest kanibalem! ;)

nazajutrz przy kawie
o życiu

też prawda, tylko jedendzień o śmierci 364 o życiu, ćoż taka kolej rzeczy, nei zmienimy tego, ale puenta jak najbardziej bo idelanie podsumowujee ten dzień

ciekawy.

pozdr.

Kocham, Adolfie, jak mnie nienawidzisz... ; ))
Pereł życzę, zwłaszcza czarnych.
Pozdrawiam.
: )
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziwny ten zwierzak... : )
Dzięki, Basiu.
Pozdrawiam.
: )

Dziwne lub nie, zależy od ciebie, bo to co pamiętamy lepimy w taki sposób by nie zakłócało teraźniejszości. To zwierzęcy egoizm, który daje wytchnienie. Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziwny ten zwierzak... : )
Dzięki, Basiu.
Pozdrawiam.
: )

Dziwne lub nie, zależy od ciebie, bo to co pamiętamy lepimy w taki sposób by nie zakłócało teraźniejszości. To zwierzęcy egoizm, który daje wytchnienie. Pozdrawiam

Bywa i tak, że pamięć zabiera teraźniejszość - niestety...
: )
  • 3 tygodnie później...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Zgrabna miniatura z powszechnie znanym "odkryciem" w puencie - ale jego zapis niczego sobie - udzie :)

Przeczytałam opinie i nie znalazłam odpowiedzi - czyżby dla wszystkich tytuł był jasny i tylko ja nie jarzę?

Pozdrawiam serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję bardzo, za życzliwe słowo - jest mi miło. Pozdrawiam  @Witalisa ta edycja ma swoją historię;) napisał do mnie pewien Jegomośc -pozdrawiam- żebym zmieniła konkretnie słowo " mym" na " moim" i chciałam, mimo że poszłam ślepo za Jego radą, zachować jeszcze jakieś resztki godności :D @Berenika97 mało tego;) wczoraj dowiedziałam się że można lubić i bałagan i porządek - odnajdywać siebie - i rzeczy - w tych dwóch różnych mikrokosmosach;) Dziękuję za komentarz 
    • Czeremcha   Białe kwiaty kasztanów niczym różane panny w falbankach.   Jak czeremcha drobna – tak białe twarze Ezry Pounda.   Semafory nie te same. Na pierwszym planie ławka.   Tłem czeremcha – przez kontrast, nie przez podobieństwo.   Tu dwie twarze, a za nimi miriady, to drobnizna ażurowa ecru.   To stare panny w ciemnej zieleni, niewydane, bo wydane – odleciały.   Dym za złote nausznice wywiało, czego czeremcha zdaje się   nie zauważać.
    • @iwonaroma To może najwłaściwsza pora na dywagacje filozoficzne, nie tylko poetyckie, więc  sobie na nie pozwolę, dotykając zapewne granic herezji, ale bez takiej woli...   Twoje słowa to formuła konstytutywna wieczności. Dotyczy życia, ale jest obojętna wobec Istnienia - cechy boskiej.   On JEST, czyli istnieje poza naszym rozumieniem czasu i przestrzeni, On generuje nasze istnienie w czasie i przestrzeni, to które potrafimy naukowo dostrzec i próbować mierzyć różnymi parametrami swoistymi.   Nasze przemijanie można nazwać z Jego perspektywy... "grzechem pierworodnym" (znajomo brzmi?) polegającym na oderwaniu naszego bytu od cech boskich i wygenerowaniu rzeczywistości względnej dla Niego, a dla nas bezwzględnej, zwanej entuzjastycznie "prawdziwą" bo... dla nas poznawalną. Stąd pochodzą parametry naszego życia - czas i przestrzeń - z aktu oddzielenia - nazwanego w Księgach symbolicznie  "Wygnaniem z Raju". Stąd też "grzech" i przyczyna naszego przemijania, które nie oznacza jednak - z Jego perspektywy - żadnej zmiany w naszym istnieniu, mimo, że dla nas jest perspektywą śmierci. . Ta koncepcja implikuje naszą (marną) pozycję rozumienia Boga: szukamy poza sobą, a powinniśmy szukać w sobie. Nie jesteśmy w stanie zrozumieć Istnienia, a jedynie (i aż) parametry "naszego istnienia", nazywanego życiem.  A dlaczego posługujemy się -oczywistym dla nauki - pojęciem czasu i nie potrafimy go wskazać inaczej niż jako funkcję? Dlaczego odbieramy prawomocność naszemu rozumieniu Boga, które także obserwujemy poprzez Jego manifestacje, poddające się również badaniu naukowemu?   Według mnie i bez świętokradztwa, jesteśmy tożsami z Nim nie tylko kodem źródłowym- Jego aktem, ale to ON jest naszym DOMEM. Brzmi "ewangelicznie"? Bo też "Ewangelia" mówi prawdę zarówno o życiu (naszym istnieniu) i o Istnieniu w Bogu, ale formułuje ją językiem człowieka, z jego perspektywy i jego pojęciami, posiłkując się obrazami.   Świętość życia zawiera się w jego (świętym) pochodzeniu oraz udziale w Istnieniu, a boskość wymyka się naszemu rozumieniu i powinna naturalnie rodzić WIARĘ. Misja ofiary IHS jest aktem zjednoczenia nas z Bogiem, za koniecznym dla nas aktem woli, opartym na WIERZE.   Bardzo modne ostatnio, śladem (bardzo chwiejnej nadal) teorii fizyki kwantowej jest formułowanie twierdzeń o "względności naszego funkcjonowania", jego "pozorności" i "umowności". Modne jest pisanie o "stanie powiązania kwantowego zjawisk, całej energii i każdej cząstki materii", a nie słyszę próby połączenia tych twierdzeń naukowych (f.k.) z teologią, co usiłuje (zbyt nieśmiało) formułować u nas jedynie ks. prof. Michał Heller, a dla mnie jest to oczywiste i wynika z przyrodzonego człowiekowi archetypicznej potrzeby szukania prawdy. Dlaczego nikt z teologów nie sięgnie do tej teorii, żeby napisać o "stanie powiązania człowieka z Bogiem"? Przecież to  wiele by nam wytłumaczyło w rozumieniu siebie i sensu naszego życia.   Dla jednych istnieją "prawdy naukowe", dla drugich "prawda o Bogu", a przecież cały czas jest JEDNA PRAWDA. Nazwałem ją Ten Który Jest, a to określenie funkcjonuje przecież w księgach od tysięcy lat! Nie dziwi mnie niestety niechęć dwóch korporacji (naukowej i teologiczno-kapłańskiej) do podania sobie ręki w tym wysiłku, bo jaki mają w tym (korporacyjny) interes? To takie ludzkie, niestety, Iwono, Violu, Wszystkie Poetyckie Dusze.    /dedykuję ateistom do przemyślenia i ku przestrodze/
    • @Marek.zak1 "Licentiae Accipientium" jest równie uprawniona jak "licentia poetica" :-)
    • Wielu wierszy nie rozumiem i w wielu nie widzę żadnego przesłania. To nie znaczy, że wiersz jest o niczym, tylko ja niczego nie widzę, nic do mnie nie trafia, więc zwyczajnie nie komentuję. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...