Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

odtwórczo

porozbiegane w dziesięć stron na wietrze włosy
liście kołaczą nad stopami zawsze dłonie Twoje
nieskrępowane promienie otaczające twarz
powieki zatrzymują obrazy nasze

i dreszczem szeleści dalej
kiedy wszyscy śpią już
tak też będzie jest
brama

Opublikowano

Jestem zaskoczony, początkowo myślałem, że będzie to urzekający, ale właściwie niezbyt oryginalny wiersz. Zakończenie zaintrygowało i zupełnie zmieniło odbiór utworu. Szeroki wachlarz interpretacji, ja bym powiedział, że chodzi o śmierć, cykliczność natury, powtarzalność ludzkiego życia właśnie jako części większej całości.

Arek

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



jak miło przeczytać taki intrygujący wpis
dzięki Ci Arku z serca za obecność i przeczytanie
hmm fajna interpretacja Twoja, głęboko się zastanawiam,
a to wiersz a nie wierchoł tym bardziej dzięki(;,
:)ciepłoniaście
Opublikowano

Ja mam awersje do "Twoich dłoni" - za często jest to używane. To pierwsze wrażenie, które zaznaczam. Ładny wstęp (1 wers), potem próba odtworzenia ruchu (10 jest liczbą doskonałą, ponieważ zawiera wszystkie odmiany liczby ;), która jest wg mnie udana, potem gryzą mnie te "dłonie" i wreszcie "nieskrępowane promienie" (bo jak promienie mogą być skrępowane, wg mnie to pleonazm) i powieki, zatrzymujące obraz - nie.

Ostatnia strofa jest dobra. Zmieniłbym poprzedzające ją obrazowanie, zmyłbym te konwencjonalne chwyty na rzecz czegoś niepowtarzalnego, uderzającego, nowego.

I serdecznie pozdrawiam.

PS - dzięki za warsztat :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



również dzięki Michale za pochylenie się nad tekstem, zatem zawarszatuję i tutaj
ale już jutro, no tak też pomyślałam ,że standard, ale całkiem normalnie chciałam:),
tak to jest jak człowiek się na chwytach nie zna(;
aha nad pleonazmem czy jak tam pogówkuję ciut, ale tylko ciut:)),

hm jest jutro i..jakoś trudno mi znaleźć było inne synonimy w tych wersach,
no a w wierszach dużo dowolności, na logike - faktycznie trudno sobie wyobrazić
by były skrępowane, no coż..chyba można tak w wierszołku jednak ostawić?;
ciepłoniaście:) i również serdecznie
ps. ni ma za co
Opublikowano

Albo ja mam dzisiaj problem z czytaniem, albo faktycznie trafiły mi się takie skomplikowane wiersze.
Nie płynie mi Twój wiersz, Judytko, mam wątpliwości z odczytaniem, nie kupuję inwersji - dłonie Twoje, obrazy nasze, kiedy wszyscy śpią już.
Spróbuję wrócić później, może moje myślenie stanie się jaśniejsze.
póki co pozdrawiam serdecznie:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



mm o..no przykro mi, że nie płynie, może trzeba wody dodać?
a ja wole jak nie pada;), na poważnie dziękuję Beenie M za wdepnięcie
ni wiem czy jeszcze coś w nim zmienię ( niewykluczone ), proszę b.
wracaj kiedy tam chcesz, również serdecznie pozdrawiam i dziękuję z serca
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Rozumiem tylko, że 10 jest tu okropnie ważne i pewno arabskie
bo Grecy nie znali zera.
Pozdrawiam.

Boskie dzięki za wdepnięcie również,
arabskiego na szczęście nie musze znać,
a to fajnie:) ciepłoniaście
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Rozumiem tylko, że 10 jest tu okropnie ważne i pewno arabskie
bo Grecy nie znali zera.
Pozdrawiam.

Boskie dzięki za wdepnięcie również,
arabskiego na szczęście nie musze znać,
a to fajnie:) ciepłoniaście
Musisz. I znasz. Posługujesz się choćby na co dzień systemem dziesiątkowym,
nawet w wierszu pisząc "dziesięć" (10) a ja to... rozumiem :)
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Boskie dzięki za wdepnięcie również,
arabskiego na szczęście nie musze znać,
a to fajnie:) ciepłoniaście
Musisz. I znasz. Posługujesz się choćby na co dzień systemem dziesiątkowym,
nawet w wierszu pisząc "dziesięć" (10) a ja to... rozumiem :)
Pozdrawiam.
no to się cieszę jak się da,
chociaż tam mają takie dziwne literki (:
również serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Proszalny   proza to kotwica trzymająca brzegów poezja to nurt w nieustannym biegu   to co wiadome proza twardo głosi poezja to szept o co cisza prosi
    • @LessLove   Bardzo dziękuję! Może taki był zamysł Boski - jedną część człowieka uczynić tak cudownie inną, aby udźwignęła ciężary świata.  :) Pozdrawiam. 
    • @Waldemar_Talar_Talar   pozostało po nich tylko westchnienie - "tylko - po nich" to zbędne dopowiedzenie którym oddaje hołd temu co było co - "którym": staram się unikać zaimków  co, co, co - jest rytmiczne, ale trochę dziwnie które staje się coraz trudniejsze - ta sama historia "które" jest zbędne z powodu przemijania tego - "tego" kolejne dowiedzenie co w nim najpiękniejsze - zmieniłbym   podsumowując:   kolejny dzień i noc minęły bezpowrotnie pozostało westchnienie oddaje hołd temu co było przeminęło pozostawiło po sobie tło proszące spełnienia staje się coraz trudniejsze z powodu przemijania  tego co najpiękniejsze   Ale to tylko propozycja. Mój punkt widzenia. Pozdrawiam.
    • @Leszczym Chodziło  mi o ostatniego króla. :)   Król Stanisław August Poniatowski, otrzymał od pewnego, niezbyt utalentowanego poety panegiryk na swoją cześć. Ale królowi nie przypadł do gustu i powiedział: „Szkoda czasu i atłasu”. Co wówczas dosłownie oznaczało - szkoda czasu na czytanie, i szkoda drogiego materiału, na którym ów wiersz był napisany - atłasu. :) Przeszło to historii jako powiedzonko, przysłowie, które oznacza, że rzecz lub zajęcie może być tak niewartościowe, że nie warto mu poświęcać jakiegokolwiek wysiłku.
    • Piękno   Pewien myślący człowiek, dawno temu, powiedział: „Piękno (przyrody – przyp. autora) jest jedyną rzeczą boską i widzialną jednocześnie”. Właśnie! Dlaczego przyroda budzi w nas zachwyt z powodu swojej urody? Powie ktoś, że nie wszystkie stworzenia są piękne. Taki, na przykład, moloch kolczasty być może nie jest tak piękny jak sarenka czy gazela ale nawet on w swojej szpetocie jest zdumiewający, może nawet piękny inaczej. Dlaczego większość stworzeń jest dla nas piękna? Nawet najwięksi sceptycy nie potrafią na to pytanie sensownie odpowiedzieć. A przecież fauna i flora mogłyby być w stu procentach brzydkie. Inny myśliciel powiedział: „Piękno jest Prawdą”. Człowiek, który przeczy tej myśli, po prostu kłamie. Piękno możemy podzielić na piękno estetyczne i piękno etyczne (moralne). Bywa, że piękno estetyczne, paradoksalnie, jest w opozycji do piękna moralnego, w konflikcie. Na przykład, podoba się komuś urodziwa kobieta, która jest żoną innego mężczyzny. Kobieta powabna zewnętrznie i piękna wewnętrznie. Ile zabiegów, starań, potrafi zrobić zauroczony mężczyzna aby zmienić istniejący stan rzeczy. Nie walczy z pokusą ale jej ulega. Brnie i pogrąża się w mroku błędów moralnych. Staje się brzydki jak grzech śmiertelny. Nie umie wybić sobie z głowy takiego fatalnego zauroczenia. Nachodzi niewiastę, molestuje i szuka sposobu aby choć na chwilę była jego. A ta, jeśli jest piękna moralnie, obstaje przy mężu i zniechęca natręta. Oczywiście zdarzają się sytuacje odwrotne, kiedy to kobieta zamężna próbuje usidlić innego mężczyznę. Nakłonić ku sobie podstępem do współżycia erotycznego. Kiedy jej się to nie udaje, mści się sromotnie na niedoszłym kochanku, oskarżając go o (nomen omen) molestowanie, oskarżając go przed własnym mężem. Ale ważniejsze jest ukazanie sensu stricte piękna moralnego. Piękny moralnie czyn to pomoc bliźniemu w trudnej sytuacji. Dajmy na to, że nasz domniemany bliźni został napadnięty przez złoczyńców. Leży przy drodze, krwawi, jest nieprzytomny. Człowiek piękny moralnie natychmiast udzieli mu pomocy w każdy możliwy dla niego sposób. Nie będzie obojętny na nieszczęście, które spotkało bliźniego. Nie minie obojętnie. Innym obliczem piękna jest sztuka. Sztuka piękna, jak obraz czy rzeźba potrafi poruszyć nasze wnętrze, obudzić w nas zapisany, w duszy, zachwyt, który otrzymaliśmy a priori od Losu, Natury (Stwórcy). Człowiek, który w pięknie odnajduje sens piękny, posiada kulturę, ma przyszłość przed sobą. Wspaniali są ci dla których piękno posiada wyłącznie znaczenie piękna. Człowiek, który w szpetocie odnajduje sens piękny jest zepsuty, wcale nie będąc czarującym. W czasach współczesnych, w których mamy do czynienia z dewaluacją pojęć, odwróceniem znaczeń pojęcie sztuki również ulega temu stanowi rzeczy. Sztuką stają się jakieś bohomazy, to co szpetne zmusza do zachwytu. Obrazy, które mogłoby namalować kilkuletnie dziecko lub szympans albo człowiek niedorozwinięty. Wystarczy „wrzucić” kilka plam na papier czy płótno i błyskawicznie pozyskać tani poklask krytyki, uzyskać miano artysty. Być hołubionym, brać udział w wystawach, wernisażach, zyskać pochlebne recenzje. Prawdziwa Sztuka, sztuka piękna, wymaga wielu lat nauki, a przede wszystkim talentu. Ona gromadzi tłumy na wystawach, jeśli takie dojdą do skutku. Można powiedzieć, że poczucie Piękna jest czymś uniwersalnym dla wszystkich ludzi. Ciekawe dlaczego?  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...