O tym co jest

[Poranna Kawa]

Stoi na krawędzi
marzy o spokoju
wyciszeniu duszy
zamknięciu sie w sobie
Chciała być poetką,
malarką-artystką...
Pokochała jego
Pozmieniał w niej wszytsko
Darzył ją miłością,głębokim
uczuciem
Teraz cisza - jakby kamień
w mętną wodę wrzucić...
Ona kocha dalej
przeżywa katusze
On się nie odzywa,
choć jej ukradł duszę...
Ona nadal tęskni...
Czas tak szybko pędzi
Jak wczoraj tak dziś...
Stoi na krawędzi...

[Catalina Acosta]

Po pierwszym czytaniu zaczęłam pisać komentarz niepochlebny bardzo...wiersz nie jest jednak wcale tak zły, choć brak mu trochę melodii. I te rymy "duszę - katusze"...wyrzuciłabym "poetką" i "malarką", a rym "artystką - wszystko" jest gut.

Cmok,
Catalina

[Michał Kowalski]

Treść ciekawa - jej forma niestety mniej... Szalona, niedopracowana interpunkcja, literówki, braki ogonków itd. Rymy gryzą w uszy i ogólnie nieprzyjemnie się czyta...

Pozdrawiam serdecznie

[Katarzyna Danecka]

przeczytałam i odłożyłam a potem mi się to przyśniło, nieźle, powiedziałabym nawet - punkowo!

[Roman Bezet]

Witam Poranna Kawo,

dziś po raz pierwszy od wielu lat wypiłem rano kawę (białą, dobrze posłodzoną) - dlaczego? Nie wiem.

Ładny tytuł - historia opowieści prawdziwa - forma zapisu nie daje podstaw do niewiary w szczerość.
To jednak za mało na poezję (może nawet na miłość?). Jeśli miałbym radzić: więcej dystansu (nie tylko do tego wiersza). Podział na zwrotki, poszukanie innych ("nieoklepanych") wyrażeń, epitetów i metafor - może wyjść tekstowi tylko na lepsze. A że warto nad nim popracować - świadczy zachwyt poetki Ewy_KC (kobieta - kobietę - zawsze :).
pzdr. bezet
ps. Komu się ten tekst naprawdę nie podoba?!!!

[Ludwik Cyran]

I mnie się podoba. Szczególnie owa "krawędź" jak klamra spinająca początek z końcem.
Pozdrawiam.

[Catalina Acosta]

A ja przypomnę ten wiersz, bo mi się podoba.

Cat

[Gość Milena]

to chyba kac sprawia, że powyższe komentarze traktuję jako żart - panie Romanie - będę pierwszą - nie podoba mi się