Czarno biała tęcza

[kkingstoun]

Dudnią od kopyt drewniane mosty
ty na swej bryczce uciekasz od chłosty
Zmęczone pracą na srogim polu
Ochładzasz ręce rozgrzane do oporu

Toń lasu wokoło pachnie jagodami
Ty wracasz do domu krętymi drogami
Wieziesz ze sobą długie pnie sosny
Mając na twarzy uśmiech radosny

Noc pełna, piece rozgrzane, więc dobra zabawa
Ty tańczysz walca z kochanką Wacława
Wołasz niezbyt wyraźnie
wina nalejcie każdemu doraźnie

Zalane piece poranną rosą
koguty pieją, psy o spacer proszą
Zrzucona pierzyna, umyte nogi
Kiełbasa, smalec, na nogach ostrogi

Na pole iść nie łaska
Tylko ucisk na głodnym brzuchu paska
W gnojowych jeziorach kwiczą maciory
Tak, to nie miejsce na miłosne amory

Bocian panoszy się w błotnym gnieździe
Szukając kumkaja w grząskim robaczkowym mieście

Ty grzecznie w kościele krzyczysz o Bozie!
Modląc się o chleb i mleko kozie

Tak dzień w dzień do pracy i po pracy
Wpierw wołasz do roboty chłopacy
Gdy już zmęczeni, skonani
Zapraszasz do uczty mówiąc moi umiłowani

Dzieląc czas na prace i zabawę
Myślisz o pranku i masz nie mała obawę
Czy posiać zborze czy krowy pasać
By znów wieczorem można będzie pohasać

[Nikodem_Ópatowski]

Twoja ironia mi się podoba, a co do reszty to nie w moim guście.
Tematyka zupełnie mnie nie interesuje.
Nie lubię zazwyczaj rymów, podobnie długich tekstów(może warto się zastanowić i pisać krótsze wiersze-kondensacja dobrych momentów).

Pozdrawiam Łukasz(sive Nikodem)

[Alicja_Wysocka]

To 'cóś' razi mój zmysł estetyczny.

[Piotr_Płoszaj]

Plus za tytuł - zaciekawił mnie, a co do reszty... Chyba rymy, nie przemówiły do mnie i jakoś odepchnęły. Może gdyby autor wiersza trzymał się jakiejś stopy rytmicznej i równego systemu wersyfikacji, to wtedy byłoby lepiej...
Ah, i plusik za "kumkaja" ! Pozdrawiam.

[wypłosz pospolity]

zabrakło rytmu. jak się próbuje rymowania to pasowałoby trzymać się ustalonej liczby sylab w wersie.
wiersz nie dla mnie choć urzekł mnie fragment:
'W gnojowych jeziorach kwiczą maciory
Tak, to nie miejsce na miłosne amory'

pozdr