Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zabij mnie proszę
bym nie udawał że jeszcze umiem utrzymać pióro
Zakop głęboko
jesieni sinej żwawość ponurą, bym już nie pisał...

Zabierz mnie proszę
bym już nie niszczył, nie zlewał w słowa.
Zabierz w głąb siebie
stań tu przede mną krzyczeć gotowa, bym już nie myślał...

Zasyp mnie proszę
bym już nie śpiewał, wciąż że potrafię tak przekonany.
Podeptaj ziemię
Może wydostać tonów soprany, się nie zdołają...

Nagrobek postaw
granitów cielsko ziemię dociśnie, nieba kolorem
Znicze mi rozpal
Zakłamu ogni przejrzyste wzory, niech krzyczą w ciszy...

Tak właśnie trzeba...

Opublikowano

Dzięki za uwagi. To tekst z marszu po rozmowie o nastrojach po dzisiejszym krakowskim zgromadzeniu super poety głównorynkowego. Może zbyt szybko wystawiony - cóż ma 50 minut i jest bez poprawek.

ozdrawiam i słodzących i plujących. A przede wszystkim tym co uzasadniają swoje uwagi :D

Opublikowano

Zastanawiam się czy zanim napisaliście te błyskotliwe spostrzeżenia, zastanowił was sam tekst. Mnie jakoś się zdaje że on chyba o was i waszych kompetencjach co do krytyki zamieszczanych tu tekstów. Ale cóż co ja tam wiem... :D A żeby się utwierdzić poczytam wasze teksty. Mniemam że przynajmniej niektórzy piszą doskonałe. A co do Ciebie Marku - hmm nie przyłożyłeś się. Ale co tam - poziom prawie zachowany. Może tylko więcej czasu powinno poleżeć to w szufladzie?
Może wtedy zrozumieliby?

Próbuj dalej

dobrej nocki

Opublikowano
zabij mnie proszę bym nie udawał że jeszcze umiem
utrzymać pióro. zakop głęboko
jesieni sinej żwawość ponurą
bym już nie pisał

zabierz mnie proszę bym już nie niszczył
nie zlewał w słowa, zabierz w głąb siebie,
stań tu przede mną krzyczeć gotowa
bym już nie myślał

zasyp mnie proszę bym już nie śpiewał,
wciąż że potrafię tak przekonany
podeptaj ziemię - może wydostać
tony sopranów się nie zdołają

postaw nagrobek; granitów cielsko
ziemię dociśnie nieba kolorem
znicze mi rozpal w przejrzyste wzory,
niech milczą głośno
- tak właśnie trzeba



no, to by było tak po mojemu :) wiersz ma bardzo ładną rytmikę, która kojarzy mi się z poezją
Baczyńskiego. Twój utwór nie jest jakąś nowością, tematyka wieszcza i jego "przeklętej" roli też
oklepana, ALE: jak pisała przede mną Bernadetta, tu się czuje bardzo osobiste podejście
do sprawy i nie wiem, dlaczego, ale mnie to bierze =)

pozdrawiam, angie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Hmm kiedy to pisałem nie miałem na myśli wieszczów a tym bardziej nie myślałem tak o sobie. Zwyczajnie zastanawiałem się czy Wy jesteście w stanie znosić mój wierszokletyzm i czy ja mam jakieś prawo by Was obciążać moim wprawianiem się w klepanie po klawiaturze. Teraz jednak widzę że kogoś to zajęło przez chwile. Więc co mi tam - pomęczę jeszcze trochę waszą cierpliwość :D

Pozdrawiam cieplutko

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • niektórzy przez całe życie żyją w schronie wychodzą tylko żeby urodzić dzieci potem wciągają je do jakieś otchłani nie nauczeni być na powierzchni ziemi   mają małe niekomfortowe potrzeby bez inwencji mijają im kolejne miesiące obiad na stołówce piwo po kolacji na dobranoc seks przed telewizorem   rano znów idą w szkodliwe miejsca pracy wciąż myśląc że biorą udział w jakieś wojnie
    • wspomnienia są cicho poukładane na granicy światła i mroku   wyszedłem na chwilę z siebie i boję się każdego kroku   ludzie zakrzepli w kożuch na powierzchni zimy na przystankach   wydmuchują swe dusze jeszcze lód płynie w ich tkankach   widziałem dziś rano z wapiennych obłoków jak krew sypała się mgła   czy to Bóg umiera, czy ludzie idą  do nieba ?  
    • @piąteprzezdziesiąte brawo! :))) Świetne limeryki!                  
    • @akowalczyk, @piąteprzezdziesiąte dziękuję
    • Podoba mi się w tym wierszu jego zdecydowanie, siła, odwaga, ale bez popadania w obsceniczność czy dosłowność. Szkoda, że jest tak wiele par,gdzie nie rozmawia się o takich rzeczach, gdzie nie ma przestrzeni ani chęci na to, aby posłuchać nawzajem swoich ciał.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Piękny fragment, kwintesencja szczerej, zdrowej erotyki :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...