Kochany wujku

[Miłosz Graj]

Na końcu wsadzą cię, bo sam wejść nie zdołasz,
Między zbite drewno, czekające na chłód ziemi.
Diabelskim korowodem przywiozą przed dziurę.
Pomodlą się, niby cześć oddając, zrzucą i zakopią.

Płacz, lament i szlochanie, powoli będą cichły.
Wszystkie przelane łzy znienawidzonej rodziny
Opłyną twoje łoże, muskać będą delikatnie obicie,
Ponaglą proces gnilny, ponaglą zapomnienie.

A ty leżeć będziesz, osamotniony, zostawiony.
Delikatną twarz owieje zgrzybiała chusta.
Zimnym mięsem i zakrzepłą krwią zasilisz
Tę ziemię, której nikt nie obsieje, nikt nie oczyści.

Wysławiony przez poetów, dumnie zapełnisz
Swój ostatni dom niecodzienną wonią.
Gdy miną długie lata i nikt już nie zapłacze,
Rozpłyniesz się, drogi wujku, w zupę śluzu.

Kochaliśmy cię wszyscy, darzyliśmy szacunkiem
Ale... to tak oficjalnie, bo ja cię nienawidzę
I cieszy mnie twa bierność, ta nowa pustka w domu.
Leż, z honorami leż i nie waż się już wstać.

[Olesia Apropos]

mój ślubny po dwóch wersach zapytał, czy to chodzi o sławojkę.


potem był już pewny

[H.Lecter]

Do kosza.

[myślątko]

rewelacja :)))

[Bernadetta1]

no niestety nie najlepsze:(...pozdr.

[Miłosz Graj]

Dobrze, że jak na razie nikt nie pisze, że jest bardzo tragicznie:D

[JacekSojan]

gdybyś to chociaż napisał z poczuciem humoru....a tu jakieś małoletnie: "nienawidzę", i robi się jakoś infantylnie i krępująco...
PROPONUJĘ zabrać tekst i zdystansować się - tak na pół roku, a potem już będziesz wiedział, że emocje trzyma się na wodzy tworząc dzieło artystyczne;
pozdrawiam! J.S

[czarna porzeczka]

Pan Sojan dobrze radzi
do słów należy podchodzić z szacunkiem
używać z rozwagą

[Miłosz Graj]

Ten wiersz nie miał być napisany z humorem...
On jest o osobie, która już nie żyje, jeśli dobrze pamiętam od roku. Sam tekst powstał w dzień po pogrzebie. Ma być krępująco i nieprzyjemnie bo taki był zamysł.

[Pancolek]

Oj nie. Kondolencje składam, ale ciężkostrawne to to.
-

Pancuś

[Halinka Mazur]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.