* * * (noc szeleści świerkowym wiatrem...)

[Anna_M.]

noc szeleści świerkowym wiatrem
rzeźbię sobą senne prześcieradło
medytacja Ziemi
pod srebrzystymi skrzydłami gwiazd


często cię spotykam
niefizycznie
pomiędzy wersami zdjęć sprzed lat
które napisałam ci z ukrycia

i w moich trudnych listach do Boga



chcę ci opowiedzieć
o inspiracji
o kobiecie
ubranej w zapach
sekretu księżyca


spokojnie mrużącej oczy
nie oczekującej
pewnej

dzień szeleści wiatrem brzóz

[zak stanisława]

pomiędzy wersami zdjęć sprzed lat---?????
na pewno między wersami zdjęć?

[Anna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak

[kasiaballou]

Mnie się podoba, takie autentyczne refleksje; nie chodzi chyba o typową medytację, ale rozmowę z nutą żalu i nostalgii, a jednoczesnie przekory, może cichego buntu nawet.
Pozdrówki :)
kaśka.

[Rachel_Grass]

pełen niesamowitych momentów ugładzonych (skiepszczonych) przez -medytacja Ziemi
pod srebrzystymi skrzydłami gwiazd, pomiędzy wersami zdjęć sprzed lat chociażby. tak czy inaczej, stawiam myślowego plusa. podoba mi się fragmentacyjnie, całościowo może jeszcze się przekonam.

pozdrawiam.

[Bernadetta1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

rozbija się w emocjach. medytacja, nawet ta w ruchu, to nie tarzanie się po prześcieradle :)

tylko tu dla mnie ładnie:

"chcę ci opowiedzieć
o inspiracji
o kobiecie"


pozdrawiam :)

zgadzam sie z dziewuszka...nie za bardzo przemawiaja do mnie metafory..pozdr.

[Anna_M.]

dziękuję za opinie, myślę tym wierszem, a kiedy prze-myślę go do końca, być może zmienię, pozdrawiam