Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



no nie wiem

powstaną wiersze
do nieczytania
brane pamięciom
o gęstych lasach
zmierzwionych polach
=
powstaną wiersze
do nieczytania
brane obrazom o
gęstych lasach
zmierzwionych polach
?:)

staram się generalnie nie używać interpunkcji (żeby uniknąć błędów)

jak niespodzianka
nowy barwny dzień
stopiony ciszą
z chłodniejszą nocą
czasem na spanie

ta zwrotka jest wg mnie "czysta"
że wiele ścieżek - to może zaleta

jest niespodzianką nowy dzień bogaty w wydarzenia
zakończony wieczorną ciszą - spójnikiem do uboższej nocy niosącej sen (lub nie)

"być drogi książę" jest adresowane do czytelnika obytego z fundamentami naszej kultury
można założyć śmiało, że wielu czytelników odejdzie zniechęconych od tego tekstu
mrucząc, że autor nie zna ortografii i namotał paskudnie
że znacznie lepsze jest pisanie typu:

Ja kocham cie!
Ty kochasz mnie!
Razem kochamy sie!

ale będę szukał dalej
a ten wiersz mi w tym pomoże
będę nieskromny - ten wiersz mi się podoba

pytanie - czy wieloznaczność jest błędem?
:):):)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Ja myślę, że lepiej doceniać czytelnika i jego dobrą wolę w odczytaniu tekstu. Dużym błędem jest zakładanie, że czegoś nie zrozumiał tak jakbyśmy chcieli, bo brak mu wiedzy, albo oczytania.
Wieloznaczność to zaleta, ale Pana wiesz jest dość prosty. Czym innym jest różne odczytanie treści, interpretacja nadająca nowe znaczenie, a czym innym odczytanie sugerujące błędy gramatyczne, albo ortograficzne. Czasem lepiej coś zmienić, niż upierać się przy kontrowersyjnej wersji.
Ale oczywiście autor decyduje. Osoby, które pochwalą, znajdzie Pan na pewno.
Pozdrawiam

Ps.
Napisał Pan:
"staram się generalnie nie używać interpunkcji (żeby uniknąć błędów)" - to raczej powinien być ostatni z powodów niestosowania interpunkcji.
Opublikowano

Joanna Soroka

napisała Pani:
Ja myślę, że lepiej doceniać czytelnika i jego dobrą wolę w odczytaniu tekstu. Dużym błędem jest zakładanie, że czegoś nie zrozumiał tak jakbyśmy chcieli, bo brak mu wiedzy, albo oczytania.
Wieloznaczność to zaleta, ale Pana wiesz jest dość prosty. Czym innym jest różne odczytanie treści, interpretacja nadająca nowe znaczenie, a czym innym odczytanie sugerujące błędy gramatyczne, albo ortograficzne. Czasem lepiej coś zmienić, niż upierać się przy kontrowersyjnej wersji.
Ale oczywiście autor decyduje. Osoby, które pochwalą, znajdzie Pan na pewno.
Pozdrawiam

Ps.
Napisał Pan:
"staram się generalnie nie używać interpunkcji (żeby uniknąć błędów)" - to raczej powinien być ostatni z powodów niestosowania interpunkcji.


z interpunkcją to żart

jeśli chodzi o "pamięciom" - to i naturalne, i używane, i poprawne:
"zmniejsz pamięciom napięcia, bo się grzeją"

trzeba złej woli by odnaleźć ort i nielogiczność w strofie:

powstaną wiersze
do nieczytania
brane pamięciom
o gęstych lasach
zmierzwionych polach

wiersze do nieczytania powstaną z jej pamięci, mojej pamięci, jego pamięci
wiersze są w tych pamięciach
wiersze
brane pamięciom o gęstych lasach, o zmierzwionych polach
:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Wierzyć jeszcze, że grają ludzie.  Pzdr.
    • Te dni, które jak serca nieruchome w pierś gniotą, są tylko nocą i tęsknotą, i ziemią, która uśmierca.   Te sny, które na skroni ciążą jak zakrzepy krwi, to cierń wkłuty w powieki, ból zdjętych z krzyża dłoni.   A my z prochów urodzeni na kilka oddechów, na sen, na kilka nocy, na dzień, na profil cmentarnych kamieni.
    • @Radosław dziękuję!  @Rafael Marius dziękuję! @Myszolak dziękuję!  @iwonaroma dziękuję! @APM dziękuję! @Łukasz Jurczyk dziękuję! 
    • Anioł stróż, z którym trwa się ramię w ramię. We wspólnym pokoju, w prawie jazdy, w pierogach ruskich. W wymyślonych słowach, w fantazyjnym świecie i w rozmówkach wieczorowych. Raz przedszkole, raz gimnazjum, raz matura. A potem ramię w ramię - w obce miasto.   Jest w tym jakaś oczywistość, odwieczne status quo - nigdy przecież nie było inaczej i trudno wyobrazić sobie "inaczej", bo czym ono właściwie miałoby być? Tak już jest - i kropka. A stałość ta jest tak zuchwale pewna, jak pewny jest śnieg zimą, obiad u mamy i amen w "Ojcze nasz".   Aż przychodzą dwudzieste czwarte urodziny. Zwyczajne na oko, jak to urodziny - zasypane życzeniami, pachnące świętem, winem i czekoladą. Ale połowiczne. Ale już niewspólne.   Nie ma już śniegu, nie ma już obiadów, nie ma już amen. Wracasz pod wieczór - jak zawsze. Jak zawsze przekręcasz klucz i zdejmujesz buty. Jest sufit - jak zawsze - i są drzwi, a w nich szklana szyba, a za nimi bałagan. Jak zawsze. I jak nigdy - nie ma już brata.   7 IV 2025
    • @JuzDawnoUmarlem teraz peel musi znaleźć w sobie siłę, aby dopłynąć do brzegu...Fajna miniatura!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...