Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

* * *

 

polne kwiaty

moje braty

przez życia mego szmaty

piękna nauczyciele

jakich dziś niewiele

człek jam hardy

niewdzięczny i twardy

jednak przed pięknem

jak dziecko klęknę

nawet łzę uronię...

to piękno dzisiaj tonie

 

Autor: Maciej Szwengielski

Opublikowano

O pięknie (moim zdaniem) zawsze warto pisać i dyskutować. 

Ale częstochowskie rymy w sąsiadującym układzie wg mnie nie przydają temu wierszowi uroku, niestety. 

Poza tym ma on formę patetyczną, trochę sztambuchowatą, czyta się go topornie. 

No nie gustuję w czymś takim, sorry. 

 

Do poczytania. 

 

D.O

Opublikowano

Szmaty życia i szmaty piękna - może być. Tak właśnie tu pokaleczone to coś w człowieku i jakoś trzeba.

Żyjemy dalej. Pzdr

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...